Akkoord, maar de dood is wel vanwege de zonden in de wereld gekomen. Ik wil er persoonlijk ver van blijven om van het afscheid van een mens, ook van een christenmens, iets moois te maken. Houd het maar zo sober en eenvoudig mogelijk. Eervolle begrafenissen bestaan niet. Een laatste eer bewijzen, het bestaat niet. Ik weet dat er begrafenissen zijn waar de Heere genade en ere geeft hoor, maar goed, dat luistert wel heel nauw. Daar verdwijnt een mens, zelfs heel letterlijk.
In memoriam
Re: In memoriam
Re: In memoriam
Nogmaals, het gaat mij niet om de mens centraal te zetten, maar het gaat erom dat de Heere de verheerlijking krijgt in leven en in sterven. Dat mag best op een rouwkaart zichtbaar worden.
Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
Gib dich zufrieden und sei stille
Re: In memoriam
Begrijp ik en is een goed streven.
Maar mijn persoonlijke mening/ervaring is dat het toch snel gaat over de mens, zelfs in de tekstkeuze.
Re: In memoriam
We hebben het nu gewoon algemeen over het wel of niet plaatsen van Bijbelteksten op rouwkaarten.Groepscirkel schreef: ↑Vandaag, 13:29 Het is hier een goede gewoonte om (kort na een sterfgeval) niet te discussiëren over die persoon. Ik zou het wel waarderen als die gewoonte voortgang heeft.
Re: In memoriam
Maar zie je dan zelf niet dat dit standpunt nogal haaks staat op de Heidelberger?Job schreef: ↑Vandaag, 13:37Akkoord, maar de dood is wel vanwege de zonden in de wereld gekomen. Ik wil er persoonlijk ver van blijven om van het afscheid van een mens, ook van een christenmens, iets moois te maken. Houd het maar zo sober en eenvoudig mogelijk. Eervolle begrafenissen bestaan niet. Een laatste eer bewijzen, het bestaat niet. Ik weet dat er begrafenissen zijn waar de Heere genade en ere geeft hoor, maar goed, dat luistert wel heel nauw. Daar verdwijnt een mens, zelfs heel letterlijk.
Re: In memoriam
Ik heb echt moeite met wat je zegt. Bij Dorcas staan de mensen samen rond haar lichaam en laten zij concreet zien wie zij was en wat zij betekend heeft. Dat is niet ‘iets moois maken’, maar gezond rouwen. Zwijgen over het leven van een mens is niet bijbels; dat komt eerder uit ascetisch of stoïcijns denken. De Bijbel leert ons de dood niet te verfraaien, maar ook niet het leven uit te wissen. De Bijbel kent helemaal geen leeg, zwijgend afscheid; rouw en begraven vormen één geheel. Waar het kan is begraven en samen rouwen de normale weg.Job schreef: ↑Vandaag, 13:37Akkoord, maar de dood is wel vanwege de zonden in de wereld gekomen. Ik wil er persoonlijk ver van blijven om van het afscheid van een mens, ook van een christenmens, iets moois te maken. Houd het maar zo sober en eenvoudig mogelijk. Eervolle begrafenissen bestaan niet. Een laatste eer bewijzen, het bestaat niet. Ik weet dat er begrafenissen zijn waar de Heere genade en ere geeft hoor, maar goed, dat luistert wel heel nauw. Daar verdwijnt een mens, zelfs heel letterlijk.
In het moderne taalgebruik betekent “de laatste eer bewijzen” meestal gewoon: respect tonen. Dat heeft geen link meer met een Romeinse eer-cultus. Tegelijk heb ik begrafenissen meegemaakt, bijvoorbeeld van dominees, waar zoveel toespraken waren, dat het inderdaad naar mensverheerlijking schoof. Ik bedoel sommige uitspraken in wat er voorgelezen werd over de betreffende persoon. Dat is eng, en daar moet je ver vandaan blijven.
Maar de reactie daarop hoeft toch niet zijn dat we dan maar zwijgen, ontmenselijken of doen alsof iemand er niet toe deed. Bijbels rouwen is eerlijk, rauw, gezamenlijk en respectvol.
Re: In memoriam
Problemen met het zorgzaam inkleden van het rouwen heb ik beslist niet, integendeel. Daar zou veel tijd en ruimte voor genomen moeten worden, wat mij betreft in de huiselijke kring. Heel essentieel.Arja schreef: ↑Vandaag, 14:33Ik heb echt moeite met wat je zegt. Bij Dorcas staan de mensen samen rond haar lichaam en laten zij concreet zien wie zij was en wat zij betekend heeft. Dat is niet ‘iets moois maken’, maar gezond rouwen. Zwijgen over het leven van een mens is niet bijbels; dat komt eerder uit ascetisch of stoïcijns denken. De Bijbel leert ons de dood niet te verfraaien, maar ook niet het leven uit te wissen. De Bijbel kent helemaal geen leeg, zwijgend afscheid; rouw en begraven vormen één geheel. Waar het kan is begraven en samen rouwen de normale weg.Job schreef: ↑Vandaag, 13:37Akkoord, maar de dood is wel vanwege de zonden in de wereld gekomen. Ik wil er persoonlijk ver van blijven om van het afscheid van een mens, ook van een christenmens, iets moois te maken. Houd het maar zo sober en eenvoudig mogelijk. Eervolle begrafenissen bestaan niet. Een laatste eer bewijzen, het bestaat niet. Ik weet dat er begrafenissen zijn waar de Heere genade en ere geeft hoor, maar goed, dat luistert wel heel nauw. Daar verdwijnt een mens, zelfs heel letterlijk.
In het moderne taalgebruik betekent “de laatste eer bewijzen” meestal gewoon: respect tonen. Dat heeft geen link meer met een Romeinse eer-cultus. Tegelijk heb ik begrafenissen meegemaakt, bijvoorbeeld van dominees, waar zoveel toespraken waren, dat het inderdaad naar mensverheerlijking schoof. Ik bedoel sommige uitspraken in wat er voorgelezen werd over de betreffende persoon. Dat is eng, en daar moet je ver vandaan blijven.
Maar de reactie daarop hoeft toch niet zijn dat we dan maar zwijgen, ontmenselijken of doen alsof iemand er niet toe deed. Bijbels rouwen is eerlijk, rauw, gezamenlijk en respectvol.
Maar nu ging het om rouwadvertenties. Mijn persoonlijke voorkeur - maar ik ben maar één van de velen - gaat uit naar soberheid in de uitingen.
Re: In memoriam
In welk opzicht?DDD schreef: ↑Vandaag, 13:58Maar zie je dan zelf niet dat dit standpunt nogal haaks staat op de Heidelberger?Job schreef: ↑Vandaag, 13:37Akkoord, maar de dood is wel vanwege de zonden in de wereld gekomen. Ik wil er persoonlijk ver van blijven om van het afscheid van een mens, ook van een christenmens, iets moois te maken. Houd het maar zo sober en eenvoudig mogelijk. Eervolle begrafenissen bestaan niet. Een laatste eer bewijzen, het bestaat niet. Ik weet dat er begrafenissen zijn waar de Heere genade en ere geeft hoor, maar goed, dat luistert wel heel nauw. Daar verdwijnt een mens, zelfs heel letterlijk.