Aanbod van genade in GGiN (vh: Curatorium GGiN)

[Bert Mulder]

Owen neemt gewoon aanbieden in de mond als het gaat om de nodiging van zondaars tot Christus. Dit is niet gericht aan gelovigen, maar aan ongelovigen. Afkomstig uit "OPWEKKING AAN DEGENEN DIE CHRISTUS NOG NIET TOT HUN DEEL HEBBEN". Deze wijze van aanbieden is het welmenende aanbod dat de GG bedoelt. Niet die van het universalisme en niet dat van de arminianen. Ik neem aan dat de PRCA geen problemen heeft met deze wijze van uitdrukken van het woord 'aanbod'?

Om even niet over het woordje aanbod te vallen, geachte Klavier, zijn we het hier zo ongeveer eens. Wat dat betreft, is deze conversatie in wezen niet over het aanbod. Ook heb ik geen problemen met Owen.

Wilde dit even vlug uitdrukken. En kom later nog wel even terug op de leer van de GGinN, de GG en de PRCA, alsook de GK (van een eeuw geleden). Meen dat de PRCA ergens tussen in licht, en dat we wel van elkaar kunnen leren. Zo is een mankement van de GGinN, dat het gekrookte riet zo licht vertrapt wordt. Gaan wij overboord aan de andere kant, daar we soms te voorzichtig zijn om met het onkruid, ook het graan op te trekken.

[Zonderling]

@ Afgewezen. Kunt u eens aangeven waar er in Gods Woord (of in de Belijdenisgeschriften) gesproken wordt over 'het recht om te geloven'?

Bijvoorbeeld in Johannes 3:16-18:

16 Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.
17 Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.
18 Die in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld, maar die niet gelooft, is alrede veroordeeld, dewijl hij niet heeft geloofd in den Naam des eniggeboren Zoons van God.

Een mens die niet gelooft - wie hij ook is - is veroordeeld dewijl hij niet heeft geloofd in de Naam van de eniggeboren Zoon van God (vers 18). Wanneer dat dan zo is, en Gods Woord zegt het hier in duidelijke woorden, dan is het ook zeker dat een mens aan wie Christus in de belofte van het Evangelie wordt voorgesteld en aangeboden niet alleen een plicht heeft, maar ook een recht om deze belofte te omhelzen en te geloven. (Een recht is overigens niet hetzelfde als macht!)

[bartvanbeek]

@ Afgewezen. Kunt u eens aangeven waar er in Gods Woord (of in de Belijdenisgeschriften) gesproken wordt over 'het recht om te geloven'?

Bijvoorbeeld in Johannes 3:16-18:

16 Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.
17 Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.
18 Die in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld, maar die niet gelooft, is alrede veroordeeld, dewijl hij niet heeft geloofd in den Naam des eniggeboren Zoons van God.

Een mens die niet gelooft - wie hij ook is - is veroordeeld dewijl hij niet heeft geloofd in de Naam van de eniggeboren Zoon van God (vers 18). Wanneer dat dan zo is, en Gods Woord zegt het hier in duidelijke woorden, dan is het ook zeker dat een mens aan wie Christus in de belofte van het Evangelie wordt voorgesteld en aangeboden niet alleen een plicht heeft, maar ook een recht om deze belofte te omhelzen en te geloven. (Een recht is overigens niet hetzelfde als macht!)

Dit wordt vaak vergeten:

19 En dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is, en de mensen hebben de duisternis liever gehad dan het licht; want hun werken waren boos.
20 Want een iegelijk, die kwaad doet, haat het licht, en komt tot het licht niet, opdat zijn werken niet bestraft worden.
21 Maar die de waarheid doet, komt tot het licht, opdat zijn werken openbaar worden, dat zij in God gedaan zijn.

[Zonderling]

@Bart, ook dát is waar. Maar de vraag die gesteld werd, was of er een recht bestaat om te geloven of niet.
Een mens is volkomen verdorven en niemand zal uit zichzelf geloven, maar dat neemt de nodiging om te geloven niet weg. En deze nodiging is welmenend en geeft een mens recht om Christus in de beloften te omhelzen en de beloften in Christus.
Maar niemand zal komen en geloven tenzij dat de Vader hem trekke.

[Oude Paden]

Kunnen jullie je voorstellen dat iemand van buiten onze rechtse gereformeerde gezindte dit leest denkt: Bij de GG of GGiN ga ik me in ieder geval niet aansluiten! Dit is een te ingewikkelde boodschap (recht, voorwaardelijk, toezegging, belofte, eis, plicht, vrij, welmenend, algenoegzaam, particulier, )


De GGiN leert dat in de uitwendige roeping van de mens 1. bekering van een ieder word geeist 2. Christus heil word toegezegd aan hen (ongeacht wie ze zijn) die in de weg van bekering tot Hem komen

[Zonderling]

2. Christus heil word toegezegd aan hen (ongeacht wie ze zijn) die in de weg van bekering tot Hem komen

Suggereert dat niet dat de bekering voorgaat ?

[freek]

@Bart, ook dát is waar. Maar de vraag die gesteld werd, was of er een recht bestaat om te geloven of niet.
Een mens is volkomen verdorven en niemand zal uit zichzelf geloven, maar dat neemt de nodiging om te geloven niet weg. En deze nodiging is welmenend en geeft een mens recht om Christus in de beloften te omhelzen en de beloften in Christus.
Maar niemand zal komen en geloven tenzij dat de Vader hem trekke.

En dat trekken doet de Vader toch juist door middel van de boodschap dat er een 'recht' is om te geloven, omdat er verzoening gevonden is? Blijkbaar doet dat iets met mensen.

[Oude Paden]

2. Christus heil word toegezegd aan hen (ongeacht wie ze zijn) die in de weg van bekering tot Hem komen

Suggereert dat niet dat de bekering voorgaat ?

Zeker waar.......en die bekering is tevens een eis!

[Zonderling]

2. Christus heil word toegezegd aan hen (ongeacht wie ze zijn) die in de weg van bekering tot Hem komen

Suggereert dat niet dat de bekering voorgaat ?

Zeker waar.......en die bekering is tevens een eis!

Zeker is de bekering een eis.
Maar ware bekering is een vrucht van het geloof en het heil in Christus en niet iets wat daaraan voorafgaat.
Dat leert zowel de Schrift als onze belijdenis.

[Oude Paden]

2. Christus heil word toegezegd aan hen (ongeacht wie ze zijn) die in de weg van bekering tot Hem komen

Suggereert dat niet dat de bekering voorgaat ?

Zeker waar.......en die bekering is tevens een eis!

Zeker is de bekering een eis.
Maar ware bekering is een vrucht van het geloof en het heil in Christus en niet iets wat daaraan voorafgaat.
Dat leert zowel de Schrift als onze belijdenis.[/quote]

Ook dat is waar. Geloof is ook de eis! Het is idd beter te spreken van de eis van geloof en bekering.
Veel word alleen de eis van geloof en bekering verward met het aanbod van genade.
God eist geen genadeaanvaarding! God eist bekering. Genade word geschonken!
Wij zien genade teveel als een produkt wat word aangeboden. Daarom vind ik die term ook zo verwarrend (ook de term voorwaardelijk aanbod) Het is een voorstellen in de prediking van de genade voor de grootste der zondaren. En die genade word soeverein geschonken in de inwendige roeping.
De boodschap dat die genade er in een weg van het zich weer wenden tot God is, stelt de mens temeer verantwoordelijk. Zolang de mens niet inwenidg geroepen is keert hij zich van deze boodschap af. We willen het teveel sluitend krijgen.

[Zonderling]

Zeker is de bekering een eis.
Maar ware bekering is een vrucht van het geloof en het heil in Christus en niet iets wat daaraan voorafgaat.
Dat leert zowel de Schrift als onze belijdenis.

Ook dat is waar. Geloof is ook de eis! Het is idd beter te spreken van de eis van geloof en bekering.
Veel word alleen de eis van geloof en bekering verward met het aanbod van genade.
God eist geen genadeaanvaarding! God eist bekering. Genade word geschonken!
Wij zien genade teveel als een produkt wat word aangeboden. Daarom vind ik die term ook zo verwarrend (ook de term voorwaardelijk aanbod) Het is een voorstellen in de prediking van de genade voor de grootste der zondaren. En die genade word soeverein geschonken in de inwendige roeping.
De boodschap dat die genade er in een weg van het zich weer wenden tot God is, stelt de mens temeer verantwoordelijk. Zolang de mens niet inwenidg geroepen is keert hij zich van deze boodschap af. We willen het teveel sluitend krijgen.

Hier kan ik mij bijna geheel vinden.

(Bijna, want de term 'aanbod van genade' is vanouds nooit bedoeld geweest als tegenstelling met de vrijmachtige en onwederstandelijke schenking van genade in de inwendige roeping. Zie de kanttekeningen in de SV, Beza, Calvijn en de vele oude schrijvers die deze term allemaal gebruikt hebben.)

[Zonderling]

En dat trekken doet de Vader toch juist door middel van de boodschap dat er een 'recht' is om te geloven, omdat er verzoening gevonden is? Blijkbaar doet dat iets met mensen.

Nu, dan denk ik dat ik het toch meer eens ben met Oude Paden.
Want het aanbod geeft geen macht om te geloven zonder de krachtige genade in de inwendige en onwederstandelijke roeping.

[freek]

En dat trekken doet de Vader toch juist door middel van de boodschap dat er een 'recht' is om te geloven, omdat er verzoening gevonden is? Blijkbaar doet dat iets met mensen.

Nu, dan denk ik dat ik het toch meer eens ben met Oude Paden.
Want het aanbod geeft geen macht om te geloven zonder de krachtige genade in de inwendige en onwederstandelijke roeping.

Ik zeg toch niet dat het aanbod op zich macht geeft om te geloven, maar dat de Vader het gebruikt om te trekken.

[Zonderling]

Dat het gebruikt (als middel) wordt geloof ik zeker.

[refo]

De prediking van het Evangelie is HET middel waardoor dode zondaren levend worden. Niet één van meerdere middelen. Het is niet zo dat het evangelie gepreekt, voorgesteld, aangeboden, whatever wordt en dat er dan 'meer moet gebeuren'. In de evangelieverkondiging komt God bij de mens, wordt Hij zelfs mens. Wat er dan precies gebeurt bij iemand die gelooft kan niet in woorden worden gevat. Ook niet wat er (niet) gebeurt bij iemand die niet gelooft.