Dorsvloer vol confetti

[dennis]

Ach: een wenkje van Gods alvermogen en Franka ligt voor Hem op haar knieën.

[helma]

http://www.cip.nl/levensverhaal/septemb ... en-dochter

[helma]

Blijkt toch meer autobiografisch te zijn dat in het begin gezegd werd.

[Jeremiah]

Haha, die poes.

[helma]

Geeft Jan haar nu boekjes van Rober Schuller?? Ik verstond het niet zo goed.

[-DIA-]

http://www.cip.nl/levensverhaal/septemb ... en-dochter

Toch nog enkele punten die me nuttig lijken eens te overdenken.

Punt:
Eerst een citaat van Franca Treur (met tussen haakjes instemmende of begrijpende woorden van Jan van den Bosch)

Je hebt het gevoel dat het niet voor )jouw is, of niet euh.. op jou… euh nou ja, gericht is omdat het, ja, niet gewone, euh.. gewone euh, euh, mensentaal is. Het is… het zijn een soort oude, oude formules.

Ja.. (JvdB)

En het doet wel iets met ja als je voortdurend op je zonde wordt aangesproken. He, en als er dan eigenlijk en als er dan ook bij verteld wordt dat je niet eens in staat bent om iets goeds.. Ja dat is, dat is best heftig.

Ja.. (JvdB)
Ja.. maar uiteindelijk euh ja …

De mens geneigd tot alle kwaad (JvdB)

Ja, wat je net zei over mijn boek he, dat het een soort portret is van een eu.. zo’n meisje dat zo opgroeid in zo’n gezin, dan is het natuurlijk ook dat dat euh, dat is één kant van het boek… Euh, maar voor mij is het, is het wel iets meer dan dat. Een portret is eigenlijk een vrije… ja dat is eigenlijk zo dat is eigenlijk zo de eerste laag als je ’t leest. Euh, maat dat meisje is 12 en zij ontdekt eigenlijk dat zij in één groot verghaal leeft. Het verhaal van de Bijbel. En natuurlijk heel erg in die reformatorische gezindte is het, is het zo dat het verhaal van de Bijbel tot waarheid verheven is, een letterlijke waarheid is en dat euh , ja.. niet te veel ruimte is dan voor andere verhalen van
andere visies op de wereld.

Ja, wij komen zelf uit hetzelfde nest… (JvdB)

Tot zover het citaat.

Noot: Ik heb vroeger zelf uitputtend met Jan van den Bosch gesproken via de telefoon van EO Nazorg. Hij presenteerde toen het jongerenprogramma "Ronduit!". We konden het toen ook al nooit eens worden. Nu lijkt Jan van den Bosch hier toch ook weer zwak om Franca Treur op deze manier "te laten gaan" . Wat vindt het forum van deze manier van met mensenzielen handelen?

Nog een vraagje: Geeft ze in bovenstaand citaat goed en eerlijk aan wat ze eigenlijk bedoelt of misschien niet begrijpt?
Wat denkt het forum? Hoe zou het anders gezegd kunnen worden?

Ik bedoel dit: Hier wordt als het ware met een lach op de mond het reformatorisch belijden als het ware als een van meerdere 'mogelijke manieren' van belijden genoemd. Of althans, het komt bij mij wel zo over. Mogen wij (die in deze leer in Gods voorzienigheid zijn onderwezen) mensen met deze gedachten ongewaarschuwd laten gaan?
Is het reformatorisch belijden WERKELIJK een soort "oude formule", ook als dezelfde zaken in hedendaags Nederlands zouden worden gezegd? Of knapt ze af op de taal? Heeft de deze "oude formules" werkelijk wel een grondig onderzocht? En dan de ouderwetse woorden eens vervangen woorden die een kind kan begrijpen?
Ik weet het, de mens van nature verstaat de geestelijke zaken niet, maar heeft ze dat ook wel eerlijk onder ogen gezien? Of (zoals zoveel gebeurt) was ze het "juk van de kerk" zat? En kwam daaruit dit boek voort?

Tenslotte:
Kunnen we dit filmpje onbewogen en kritiekloos bekijken?
Nog een punt dat me wel wat deed: Hoe kan JvdB zo ontspannend lachend en soms instemmend zó interviewen en haar verhaal aanhoren zonder haar te waarschuwen?
Ik denk aan enkele zaken die we misschien wel mogen bedenken met elkaar?

Nog een laatste vraag: Wat is Hour of Power? Wat zit daarachter?

[Hendrikus]

Nog een laatste vraag: Wat is Hour of Power? Wat zit daarachter?

Zijt gij alleen een vreemdeling in Jeruzalem?
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hour_of_Power

[-DIA-]

Nog een laatste vraag: Wat is Hour of Power? Wat zit daarachter?

Zijt gij alleen een vreemdeling in Jeruzalem?
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hour_of_Power

Behoort deze richting dan nu ook tot de reformatorische kerken? Dan is het einde echt zoek!

[-DIA-]

Nog een laatste vraag: Wat is Hour of Power? Wat zit daarachter?

Zijt gij alleen een vreemdeling in Jeruzalem?
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hour_of_Power

Trouwens je mag er best je mening over zeggen hoor! Want het ging niet om de bijzaken die ik hierboven er meteen bij noemde.

[Hendrikus]

Nog een laatste vraag: Wat is Hour of Power? Wat zit daarachter?

Zijt gij alleen een vreemdeling in Jeruzalem?
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hour_of_Power

Trouwens je mag er best je mening over zeggen hoor! Want het ging niet om de bijzaken die ik hierboven er meteen bij noemde.

Jij stelt een vraag, ik geef antwoord. Zo hoort dat toch?

[parsifal]

Nog een laatste vraag: Wat is Hour of Power? Wat zit daarachter?

Zijt gij alleen een vreemdeling in Jeruzalem?
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hour_of_Power

Behoort deze richting dan nu ook tot de reformatorische kerken? Dan is het einde echt zoek!

Hour of power is niet bepaald reformatorisch. Het heeft over het algemeen de diepgang van een surfplank, dus wat het wel is is moeilijk te zeggen. Ze zingen af en toe wel mooie hymns, waar wat meer in zit.

[-DIA-]

Nog een laatste vraag: Wat is Hour of Power? Wat zit daarachter?

Zijt gij alleen een vreemdeling in Jeruzalem?
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hour_of_Power

Trouwens je mag er best je mening over zeggen hoor! Want het ging niet om de bijzaken die ik hierboven er meteen bij noemde.

Jij stelt een vraag, ik geef antwoord. Zo hoort dat toch?

Ik wierp (dacht ik) een reeks vragen op?

[Zita]

Ontopic, aub

[Hendrien]

http://www.cip.nl/levensverhaal/septemb ... en-dochter

Toch nog enkele punten die me nuttig lijken eens te overdenken.

Punt:
Eerst een citaat van Franca Treur (met tussen haakjes instemmende of begrijpende woorden van Jan van den Bosch)

Je hebt het gevoel dat het niet voor )jouw is, of niet euh.. op jou… euh nou ja, gericht is omdat het, ja, niet gewone, euh.. gewone euh, euh, mensentaal is. Het is… het zijn een soort oude, oude formules.

Ja.. (JvdB)

En het doet wel iets met ja als je voortdurend op je zonde wordt aangesproken. He, en als er dan eigenlijk en als er dan ook bij verteld wordt dat je niet eens in staat bent om iets goeds.. Ja dat is, dat is best heftig.

Ja.. (JvdB)
Ja.. maar uiteindelijk euh ja …

De mens geneigd tot alle kwaad (JvdB)

Ja, wat je net zei over mijn boek he, dat het een soort portret is van een eu.. zo’n meisje dat zo opgroeid in zo’n gezin, dan is het natuurlijk ook dat dat euh, dat is één kant van het boek… Euh, maar voor mij is het, is het wel iets meer dan dat. Een portret is eigenlijk een vrije… ja dat is eigenlijk zo dat is eigenlijk zo de eerste laag als je ’t leest. Euh, maat dat meisje is 12 en zij ontdekt eigenlijk dat zij in één groot verghaal leeft. Het verhaal van de Bijbel. En natuurlijk heel erg in die reformatorische gezindte is het, is het zo dat het verhaal van de Bijbel tot waarheid verheven is, een letterlijke waarheid is en dat euh , ja.. niet te veel ruimte is dan voor andere verhalen van
andere visies op de wereld.

Ja, wij komen zelf uit hetzelfde nest… (JvdB)

Tot zover het citaat.

Noot: Ik heb vroeger zelf uitputtend met Jan van den Bosch gesproken via de telefoon van EO Nazorg. Hij presenteerde toen het jongerenprogramma "Ronduit!". We konden het toen ook al nooit eens worden. Nu lijkt Jan van den Bosch hier toch ook weer zwak om Franca Treur op deze manier "te laten gaan" . Wat vindt het forum van deze manier van met mensenzielen handelen?

Nog een vraagje: Geeft ze in bovenstaand citaat goed en eerlijk aan wat ze eigenlijk bedoelt of misschien niet begrijpt?
Wat denkt het forum? Hoe zou het anders gezegd kunnen worden?

Ik bedoel dit: Hier wordt als het ware met een lach op de mond het reformatorisch belijden als het ware als een van meerdere 'mogelijke manieren' van belijden genoemd. Of althans, het komt bij mij wel zo over. Mogen wij (die in deze leer in Gods voorzienigheid zijn onderwezen) mensen met deze gedachten ongewaarschuwd laten gaan?
Is het reformatorisch belijden WERKELIJK een soort "oude formule", ook als dezelfde zaken in hedendaags Nederlands zouden worden gezegd? Of knapt ze af op de taal? Heeft de deze "oude formules" werkelijk wel een grondig onderzocht? En dan de ouderwetse woorden eens vervangen woorden die een kind kan begrijpen?
Ik weet het, de mens van nature verstaat de geestelijke zaken niet, maar heeft ze dat ook wel eerlijk onder ogen gezien? Of (zoals zoveel gebeurt) was ze het "juk van de kerk" zat? En kwam daaruit dit boek voort?

Tenslotte:
Kunnen we dit filmpje onbewogen en kritiekloos bekijken?
Nog een punt dat me wel wat deed: Hoe kan JvdB zo ontspannend lachend en soms instemmend zó interviewen en haar verhaal aanhoren zonder haar te waarschuwen?
Ik denk aan enkele zaken die we misschien wel mogen bedenken met elkaar?

Nog een laatste vraag: Wat is Hour of Power? Wat zit daarachter?

Met deze posting ben ik het echt wel eens. Ik kende JvdB niet, maar zo op het eerste gezicht merk je nauwelijks dat hij christen is! Hij is ook totaal niet bewogen met Franca!

[Hendrien]

oké, ik zal proberen er wat over te zeggen; ik heb het boek net gister terug van mijn ouders.
Ik heb het boek niet als ‘schoppend’ ervaren. Hoewel ik gelukkig zelf ook andere ervaringen heb als opgroeiend in een reformatorisch gezin/milieu is het boek helaas wel herkenbaar. Ik kan niet vergelijken met 't Hart of Siebelink, want die heb ik nooit gelezen en het trekt me ook nog steeds niet om het te lezen.

Dat vind ik met het boek van Franca anders op een of andere manier. Ze staat dichter bij omdat ik kinderen heb die (gaan) studeren en zij juist in de studietijd is afgehaakt van het christelijk geloof. Ondanks een leven in een kerkelijk meelevend gezin van de Gereformeerde Gemeente en na 14 jaar Reformatorisch onderwijs.
De vraag die bij mij opkomt is dan: hoe komt zoiets nou....wat is er verkeerd gegaan?
Hoe kan het dat iemand definitief afstand neemt van alles wat haar is bijgebracht? (kan dat überhaupt...)

In de eerste plaats is dat een vraag die voor mij als moeder van een gezin van levens belang is. Kan mijn opvoeding de reden zijn dat mijn kinderen afhaken van het christelijk geloof?
Dat heb ik mezelf tijdens het lezen van het boek steeds als spiegel voorgehouden.

En ik hou inderdaad na het lezen van het boek in de eerste plaats schuld over...
Is mijn leven altijd een voorbeeld voor mijn kinderen? Is mijn leven altijd oprecht zodat ze echtheid zien?
Zien mijn kinderen het beeld van Christus in mijn leven weerspiegeld?

En dat is tegelijkertijd de pijn in het hele boek.
Wat zijn er weinig mensen in de omgeving van Katelijne die iets uitstralen van de liefde van Christus.
Ze ontdekt ze tenminste niet. Maar ze is zich er ook niet eens van bewust dat het eigenlijk om Christus gaat.
Er is teveel wat er voor in de plaats is gekomen. Thuis draait het toch vooral om het bedrijf. En in de kerk of op school gaat het meer over bevinding en regels.
En dat is schrijnend want Katelijne is eigenlijk zo op zoek. Ze is veel bezig met geestelijke dingen. Ze zoekt antwoorden maar ze vindt ze niet. En er is eigenlijk ook geen plaats voor vragen.
Is er eigenlijk wel iemand die zich oprecht om haar zielenheil bekommert? Misschien oma....
Maar oma waarschuwt meer dan dat ze Katelijne laat zien wie God wil zijn voor een zondaar. Want oma is zo bang voor een bekering die te makkelijk gaat. Of voor mensen die het zoveel over Jezus hebben.


Er is geen hoop in het hele boek. De meester zegt wel dat het een voorrecht is om op het erf van het Verbond geboren te zijn maar wat dat voorrecht dan is wordt niet gezegd. Het blijkt vooral regels met zich mee te brengen, dat erf van het Verbond en het gedoopte voorhoofd. Schrijnend.
Katelijne is dan ook alleen maar bang. Bang voor God en het komende oordeel.
God is rechtvaardig en ziet niets door de vingers. Maar o wat is het erg dat Katelijne van niemand hoort dat God ook barmhartig is en gaarne vergevend.
Ze worstelt met haar zonden. Is bang dat ze de zonde tegen de Heilige Geest heeft gedaan.
Niemand laat weten dat het voor Katelijne ook nog kan. Een passage die me het meest geraakt is als Katelijne aan haar vriendinnetje vraagt wat die het mooiste woord vindt in de Bijbel. Haar vriendinnetje schrikt…zo mag je toch niet over de Bijbel spreken? Alsof het ene woord in de Bijbel mooier kan zijn dan een ander….Katelijne noemt dan het Woord wat ze zelf het mooist vindt: het woord ‘ een iegelijk’. Want “dan kun je doen alsof je ’t zelf bent”
Toen ik dat stukje las was ik zo ontroerd. Ach kind….dat heeft God nu ook juist bedoeld! Geloven is toch je eigen naam invullen?

Deze dingen maken dat ik al lezend van Katelijne ben gaan houden. En het is moeilijk voor mij om Katelijne los te zien van Franca Treur zelf. Dus haar heb ik ook in mijn hart gesloten (ze staat inmiddels in mijn gebedslijstje…)
Ik herkende veel van de dingen waar Katelijne over nadenkt uit mijn eigen kinderjaren. Het besef van zondig zijn; de angst om God te ontmoeten. De angst voor de oordeelsdag en de manier waarop ze met die angst omging. Maar wat ben ik dankbaar dat ik op mocht groeien in een omgeving waar gewezen werd op Christus. Dat ik mensen om me heen had die in hun leven het beeld van Christus vertoonden. Dat ik hoorde van mijn ouders dat ik mocht pleiten op de doop. Dat ik hoorde dat de Heere wacht om genadig te zijn. Dat ik niet opgroeide in een gezin waar het draaide om geld en bezit onder een Reformatorisch vernisje. Waar regels wel belangrijk waren maar niet de plaats van Christus innamen. Dat ik op de lagere school meesters en juffrouwen had die op Christus mochten lijken. En ook mensen had bij wie ik met mijn vragen terecht kon.

En ik zou die hele Reformatorische zuil wel door elkaar willen schudden!! Ik hoop dat de Heere erin gaat blazen. Laat maar omvallen dat zogenaamde veilige bastion. Door die enorme zuil is het kruis nog maar nauwelijks zichtbaar.
En daarom vind ik het lezen van dit boek heel belangrijk voor iedereen in de Reformatorische zuil. Zeker als je te maken heb met leiding geven; of het nu je eigen kinderen zijn of die van anderen. Een schip op het strand is een baken in zee……
Laat door ons (mij…) toch anderen niet verhinderd worden om in te gaan in het koninkrijk der hemelen.

Even de recensie van Helma naar boven gehaald. Ik vind 'm namelijk erg treffend. Misschien ook goed te gebruiken voor jongeren die dit boek lezen voor school. Ook voor mij veel herkenning uit m'n kinderjaren, maar gelukkig mocht ik Christus leren kennen!