Bijbels Beraad M/V (Uit Is tussenvertaling als SV27 beloning voor verdeeldheid?)

[Refojongere]

Natuurlijk weiger je dat te koppelen aan de werkende vrouw. Want dan moet je eigen wereldbeeld eraan. En dat snijd in het vlees.

Nee, dat is het niet. Ik denk dat dat per stel beoordeeld moet worden. Niet ieder gezin is in staat om aandacht aan de kinderen te geven en daarnaast te werken. Ik ken meerdere gezinnen waar de moeder thuisblijfmoeder is en de halve wereld moet bijspringen om de boel rond te krijgen en nog loopt het daar spraak. Ook ken ik gezinnen en daar schaar ik ons gezin ook onder waar wij beiden (bijna) fulltime werken waar het als een trein loopt zonder noemenswaardige problemen. Het gaat om de emotionele betrokkenheid en ook de mentale en fysieke belastbaarheid van de ouder/het gezin. En onderschat de Rust, Reinheid en Regelmaat niet. Bij ons is de taakverdeling en bereikbaarheid voor de kinderen exact duidelijk

Wat is dan verhouding opvang en zelf thuis zijn voor de kinderen op doordeweekse dagen bij jullie?

Wij hebben sinds de jongste naar school ging geen opvang meer nodig gehad. Vakantieopvang hebben wij, door specifieke keuzes in werk en privé, nooit afgenomen. Ik werk veel thuis en ben meestal thuis op de dagen dat zij thuiskomen van school.

Interessant. Daar zit toch ook een "moederschapsideaal" achter? Geen kinderopvang en de moeder zoveel mogelijk thuis er voor de kinderen zijn?

[merel]

Nee, dat thuiswerken is pas sinds corona. Daarvoor bracht mij man hen naar school en was ik al heel vroeg op het werk en haalde hen op. Nu proberen mijn man en ik onze thuiswerkdagen af te wisselen, zodat er bijna altijd iemand thuis is.

[Refojongere]

Nee, dat thuiswerken is pas sinds corona. Daarvoor bracht mij man hen naar school en was ik al heel vroeg op het werk en haalde hen op. Nu proberen mijn man en ik onze thuiswerkdagen af te wisselen, zodat er bijna altijd iemand thuis is.

Hoe komt bij jullie dan het ideaal uit Efeze 5 tot uiting?

[Anselmus]

Ik kan me heel goed vinden in deze bijdrage en sluit me erbij aan.

Wat ik jammer vind is dat het vooral een mannenaangelegenheid lijkt te zijn. Ik denk dat daar een bepaald 'signaal' van uitgaat. Er zijn genoeg verstandige vrouwen die daarin ook een rol zouden kunnen hebben.

Onlangs was ik bij een avond aanwezig en het forum bestond ook alleen uit mannen. Bij bepaalde vragen/antwoorden zou een vrouwelijke inbreng toch anders zijn schat ik in.
Na de avond sprak ik een moeder die zei: ze spraken er vooral 'over'; je mist een stukje 'vanuit'.
En dat herkende ik wel; hoewel ik het echt verder wel een waardevolle avond vond.

Toch is dit m.i. tegenstrijdig. De vrouwen moeten dus eigenljjk (mede) bepalen hoe het moet zodat "onderdanig" zijn geen issue meer is want zij hebben al vastgesteld hoe de man leiding moet geven.

In het ideale geval is de man dus degene die doorgeeft wat de vrouwen al hebben bepaald. Dat lijkt! dan de beste invulling van de bijbelse man vrouw notie. Maar de facto is de man enkel de stroman (de woordvoerder) voor de vrouw.

(En de vrouw die @Anselmus aanhaalt, "met een politieke carriere" is wat mij betreft geljjk af. Iemand die pleit voor dingen die men zelf met geen vinger wil aanroeren is het luisteren niet waard. En als BB hieruit legitimatie moet halen is ze ook geen knip voor de neus waard.)

Wat je laatste alinea betreft: deze ongemakkelijkheid is aan het eind van de studiedag openlijk besproken met alle aanwezigen, dus zo fair zijn ze ook wel weer.

We zijn tenminste wel eerlijk ongeloofwaardig?

Nee. Rasanen was niet uitgenodigd in haar rol als minister of vanuit haar expertise op het gebied van haar portefeuilles, maar als werkzame christen binnen de overheid, die na het citeren van Romeinen in een Twitterbericht directe consequenties en zelfs een vorm van vervolging daarvan ondervindt. Prima verdedigbaar wat mij betreft.

[merel]

Nee, dat thuiswerken is pas sinds corona. Daarvoor bracht mij man hen naar school en was ik al heel vroeg op het werk en haalde hen op. Nu proberen mijn man en ik onze thuiswerkdagen af te wisselen, zodat er bijna altijd iemand thuis is.

Hoe komt bij jullie dan het ideaal uit Efeze 5 tot uiting?

We hebben elkaar lief, kennen elkaars sterke en zwakke kanten en vullen elkaar hierin aan.

[Arja]

In Paulus tijd werd opvoeden blijkbaar ook 'uitbesteed': 1 Doch ik zeg, zo langen tijd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hij niets van een dienstknecht, hoewel hij een heer is van alles; Maar hij is onder voogden en verzorgers, tot den tijd van den vader te voren gesteld.

Gaat niet over opvoeden maar over bezit van de erfenis.

Het klopt dat Galaten 4 primair gaat over erfrecht en status, niet over een opvoedhandleiding. Maar Paulus kan dat beeld alleen gebruiken omdat iedereen wist hoe het in de praktijk ging in hun omgeving: kinderen stonden daadwerkelijk onder voogden en verzorgers.

[DDD]

Gaat dat niet over een wees?

[Orchidee]

Jij en ik denken heel anders over dit onderwerp en dat is prima. Zoals ik al aangaf heeft het ook heel veel met emotionele weerbaarheid te maken. Ik zie mensen om mee heen, werkend en niet-werkend die het leven best zwaar vinden. Als het verder financieel rond te breien is, is dat natuurlijk eigen keuze. Ik denk dat het tegenwoordig belangrijker is om in het arbeidsproces te blijven. Ook in reformatorische gezinnen komen steeds meer scheidingen voor. Daarnaast kan je ook te maken krijgen met ziekte en overlijden. Dat maak ik nu van dichtbij mee. Dan is het toch ook prettig dat moeder in het huis kan blijven wonen en de hypotheek kan betalen.

En hoe komt het denk je dat er steeds meer scheidingen zijn?

Ik denk vaak doordat we met velen de weg kwijt zijn, een te romantisch en rooskleurig beeld van het huwelijk en gezinsleven hebben, men 'vecht' ook niet meer zo voor elkaar en men kan door alle 'drukte' van het drukke leven weinig of veel minder van elkaar verdragen.
Rust, reinheid, regelmaat is zeker belangrijk maar ik denk niet op een gedwongen/perfectionistische manier.
Dat velen carrière najagen, luxe leven, ieder voor zich leven en nog veel meer zaken, doen zeker ook geen goed aan huwelijken.

Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[Delftenaar]

Plus meer acceptatie van scheiding in de gezindte.
Vroeger zal dat genoemde er ook geweest zijn maar "modderde" men misschien veel langer door.

[Arja]

Jij leest selectief. Pas aan het einde van de 19e eeuw werd het normaal dat de vrouw thuisbleef zorgen bij de kinderen en werd het kostwinnersidee gangbaar. Daarvoor was de vrouw aan het werk. OM de een of andere manier is het hardnekkige beeld blijven hangen dat vrouwen nooit gewerkt hebben totdat het feminisme intrede deed. Vrouwen hebben altijd gewerkt en slechts een kleine periode niet/minder.

Volgens mij zegt het artikel niets over wie alle eeuwen de meeste zorg thuis besteedde aan de kinderen (moederschapsideaal).

En ja, vrouwen werkten veelal op de boerderij en konden dat denk ik prima combineren met de kinderen is mijn vermoeden.

De man was dus veelal eigen baas en de vrouwen ondersteunden hen daarbij.

Wat ik weet uit studie voor een boek ooit, is dat vóór de komst van fabrieken vrouwen en kinderen vooral thuis heel hard voor anderen werkten. Spinnen, weven en vaak ook verven werden in het huishouden gedaan. Families werkten met z’n allen: vrouwen, mannen en kinderen. Het was een soort uitbestedingssysteem. Zorg voor kleinste kinderen liep gewoon door tijdens het werk. Het scherpe onderscheid tussen “werken” en “thuis zijn” bestond toen niet. Het was een gedeelde huishoudelijke activiteit was, waar vrouwen (en vaak ook de kinderen) een groot deel van het werk deden, en met dat werk zorgden ze voor inkomen voor het dagelijkse levensonderhoud.

De man veelal eigen baas? Ik denk het niet hoor. De rijkere mannen misschien.

Een voorbeeld uit de praktijk:
Rond 1800 was textielproductie grotendeels huiselijk georganiseerd. Zo werkte men vaak voor een opdrachtgever die de grondstoffen leverde en het verven regelde. Een zeker Jan Hendrik Nieuwenhuis had omstreeks 1800 een ververij en spinnerij aan huis, met een verfketel in zijn eigen woning. In zijn bedrijf werkten 38 mensen (inclusief kinderen), terwijl de spinnerij daarnaast werk gaf aan maar liefst 261 thuiswevers. Dat laat zien hoe arbeid verspreid was over huishoudens en gezinnen. Bron: https://www.canonvannederland.nl/nl/ove ... dweverijen

Thuiswerken was toen al in
Bittere noodzaak.

[Zita]

Mijn vader was van 1946. Eén van de tien kinderen. Opa was boer. Oma droeg haar steentje bij aan de voortgang van de zaken. Huishoudelijk werk kostte heel veel tijd, ook al was er heus wel wat personeel in de vorm van knechten en een dienstbode. Maar dat er uitgebreid met kinderen werd gepraat? Nee. Individuele aandacht? Nee. Geloofsopvoeding behalve een formuliergebed en twee keer per zondag naar de kerk? Echt niet. Bewuste opvoeding? Er waren echt wel regels over bijvoorbeeld kleding, maar waarom en hoe: geen idee. Je zet een hoed op naar de kerk omdat dat moet. En die hotpants draag je niet, punt uit.
Ik denk dat veel ouders die nu allebei vier dagen werken, waarvan één dag thuis, veel meer contact hebben met hun kinderen.

Het beeld van de thuisblijfmama die volop tijd heeft voor de kinderen, is misschien realiteit geweest in de jaren '80-'90. Mijn jeugd. Toen waren de meeste mama's thuis en de papa's naar hun werk. Maar dat is maar een korte tijd geweest, en kun je niet als standaard zien voor de opvoeding van altijd.

[Arja]

Gaat dat niet over een wees?

Dat is een goede vraag. Daar had ik eerlijk gezegd niet aan gedacht.
Waarom denk jij bij vers 1 en 2 aan een wees?
https://www.statenvertaling.net/bijbel/ ... /galaten/4

[Refojongere]

Nee, dat thuiswerken is pas sinds corona. Daarvoor bracht mij man hen naar school en was ik al heel vroeg op het werk en haalde hen op. Nu proberen mijn man en ik onze thuiswerkdagen af te wisselen, zodat er bijna altijd iemand thuis is.

Hoe komt bij jullie dan het ideaal uit Efeze 5 tot uiting?

We hebben elkaar lief, kennen elkaars sterke en zwakke kanten en vullen elkaar hierin aan.

Wat doe je met de specifieke roeping van man en vrouw in Efeze 5? Daar hoor ik je niet over.

[Arja]

Mijn vader was van 1946. Eén van de tien kinderen. Opa was boer. Oma droeg haar steentje bij aan de voortgang van de zaken. Huishoudelijk werk kostte heel veel tijd, ook al was er heus wel wat personeel in de vorm van knechten en een dienstbode. Maar dat er uitgebreid met kinderen werd gepraat? Nee. Individuele aandacht? Nee. Geloofsopvoeding behalve een formuliergebed en twee keer per zondag naar de kerk? Echt niet. Bewuste opvoeding? Er waren echt wel regels over bijvoorbeeld kleding, maar waarom en hoe: geen idee. Je zet een hoed op naar de kerk omdat dat moet. En die hotpants draag je niet, punt uit.
Ik denk dat veel ouders die nu allebei vier dagen werken, waarvan één dag thuis, veel meer contact hebben met hun kinderen.

Het beeld van de thuisblijfmama die volop tijd heeft voor de kinderen, is misschien realiteit geweest in de jaren '80-'90. Mijn jeugd. Toen waren de meeste mama's thuis en de papa's naar hun werk. Maar dat is maar een korte tijd geweest, en kun je niet als standaard zien voor de opvoeding van altijd.

Oh maar ook in mijn tijd als mama hoor.
Maar inderdaad niet als standaard voor de opvoeding van altijd.
Ik werkt mee in de zaak, en schreef ernaast (verdiende met het laatste een zakcentje)

[DDD]

Gaat dat niet over een wees?

Dat is een goede vraag. Daar had ik eerlijk gezegd niet aan gedacht.
Waarom denk jij bij vers 1 en 2 aan een wees?
https://www.statenvertaling.net/bijbel/ ... /galaten/4

Omdat je pas erfgenaam bent als iemand is overleden, naar mijn idee.