• Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Dopen kan ook betekenen “ergens volledig in betrokken worden”.
“Kunnen jullie de doop ondergaan die Ik onderga?” (Marcus 10:38) Hier gaat het niet om water, maar om Jezus’ lijden.
“Hij zal u dopen met de Heilige Geest.” (Mattheüs 3:11) Dat is geen fysieke waterdoop, maar een geestelijke realiteit.
Ook dit discussie punt uit 1 Korintiërs 10:2 “Allen werden in Mozes gedoopt in de wolk en in de zee.” Het volk ging door de zee, maar werd niet letterlijk ondergedompeld.

Het woord “doop” in de Bijbel betekent meer dan alleen onderdompeling en wordt gebruikt voor o.a. water, geestelijke ervaringen, lijden en reiniging en legt de nadruk op betekenis en betrokkenheid, niet alleen op de vorm.

Valcke schreef: ↑Vandaag, 09:28 Er zijn hierboven belangwekkende opmerkingen gemaakt. Ik begrijp @rhadders dat hij in 1 Korinthe 10 onderwijs aantreft dat ook de doop raakt. Ik ben het daar ook mee eens. Tegelijk begrijp ik ook @susan die gesteld heeft dat het hier gaat om een typologie die hier illustratief gebruikt wordt, en niet om onderwijs waar we normatief uit kunnen leren hoe de doop moet worden bediend en aan wie.

Deze laatste zienswijze was trouwens ook de zienswijze van reformatoren zoals Calvijn e.a. Het gebruik van allegorieën en gelijkenissen moest gericht zijn op het voorname doel en oogmerk ervan. Uit de bijkomstigheden ervan konden geen "vaste argumenten" (terminologie Synopsis) genomen worden "om het geloof en de zeden te bevestigen". Kortom: voor de bevestiging (bewijsvoering) van de leer waren allegorieën en gelijkenissen alleen geschikt ten aanzien van de hoofdzaken: voor het doel waarin zij in de Heilige Schrift worden gebruikt. Wel kunnen allegorieën en gelijkenissen illustratief worden gebruikt, daaruit kan onderwijs verkregen worden, maar niet als bewijsvoering voor de leer.

Als ik zeg dat het pijpenstelen regent, is dat geen gelijkenis en ook geen allegorie, maar wel beeldtaal. Iedere normale taal bevat beeldtaal, en die mag je niet letterlijk uitleggen. Je kunt daar in dit geval uit afleiden dat het hard regent.

Valcke schreef: ↑Vandaag, 09:28 Er zijn hierboven belangwekkende opmerkingen gemaakt. Ik begrijp @rhadders dat hij in 1 Korinthe 10 onderwijs aantreft dat ook de doop raakt. Ik ben het daar ook mee eens. Tegelijk begrijp ik ook @susan die gesteld heeft dat het hier gaat om een typologie die hier illustratief gebruikt wordt, en niet om onderwijs waar we normatief uit kunnen leren hoe de doop moet worden bediend en aan wie.

Deze laatste zienswijze was trouwens ook de zienswijze van reformatoren zoals Calvijn e.a. Het gebruik van allegorieën en gelijkenissen moest gericht zijn op het voorname doel en oogmerk ervan. Uit de bijkomstigheden ervan konden geen "vaste argumenten" (terminologie Synopsis) genomen worden "om het geloof en de zeden te bevestigen". Kortom: voor de bevestiging (bewijsvoering) van de leer waren allegorieën en gelijkenissen alleen geschikt ten aanzien van de hoofdzaken: voor het doel waarin zij in de Heilige Schrift worden gebruikt. Wel kunnen allegorieën en gelijkenissen illustratief worden gebruikt, daaruit kan onderwijs verkregen worden, maar niet als bewijsvoering voor de leer.

Een zijspoor wellicht, maar kan de geschiedenis van de rechabieten dan bv gebruikt worden om kerkelijke regels - die de bijbel niet voorschrijft - te legitimeren (en te scanctioneren bij niet opvolgen?). Of is dat niet de hoofdzaak wat deze geschiedenis ons wil zeggen?

rhadders schreef: ↑Vandaag, 09:46 @Valcke Eens, het is typologie (zoals overigens ook het geestelijke voedsel en water waarover vervolgens wordt gesproken). Maar voor mijn beeld: is 1Kor.10:2 dan een gelijkenis of allegorie volgens jou? Als in: niet echt een doop?

M.i. hoeven we allegorie en gelijkenis niet strikt uit elkaar te houden. Ik zou het allegorie, of een allegorische uitleg (of toepassing) willen noemen. De doortocht in de Rode Zee is werkelijke historie, maar dit was voor de Israëlieten niet in werkelijkheid een doop. De apostel trekt er echter bij wijze van vergelijking geestelijke lessen uit; het begrip allegorie of allegorische uitleg past hier m.i. bij.

Wim Anker schreef: ↑Vandaag, 10:28
Valcke schreef: ↑Vandaag, 09:28 Er zijn hierboven belangwekkende opmerkingen gemaakt. Ik begrijp @rhadders dat hij in 1 Korinthe 10 onderwijs aantreft dat ook de doop raakt. Ik ben het daar ook mee eens. Tegelijk begrijp ik ook @susan die gesteld heeft dat het hier gaat om een typologie die hier illustratief gebruikt wordt, en niet om onderwijs waar we normatief uit kunnen leren hoe de doop moet worden bediend en aan wie.

Deze laatste zienswijze was trouwens ook de zienswijze van reformatoren zoals Calvijn e.a. Het gebruik van allegorieën en gelijkenissen moest gericht zijn op het voorname doel en oogmerk ervan. Uit de bijkomstigheden ervan konden geen "vaste argumenten" (terminologie Synopsis) genomen worden "om het geloof en de zeden te bevestigen". Kortom: voor de bevestiging (bewijsvoering) van de leer waren allegorieën en gelijkenissen alleen geschikt ten aanzien van de hoofdzaken: voor het doel waarin zij in de Heilige Schrift worden gebruikt. Wel kunnen allegorieën en gelijkenissen illustratief worden gebruikt, daaruit kan onderwijs verkregen worden, maar niet als bewijsvoering voor de leer.
Een zijspoor wellicht, maar kan de geschiedenis van de rechabieten dan bv gebruikt worden om kerkelijke regels - die de bijbel niet voorschrijft - te legitimeren (en te scanctioneren bij niet opvolgen?). Of is dat niet de hoofdzaak wat deze geschiedenis ons wil zeggen?

Daarvoor kan deze geschiedenis niet gebruikt worden. In de geschiedenis van de Rechabieten gaat het om gehoorzaamheid, zonder enige tegenstelling tussen Gods gebod en menselijke geboden. Ook gaat het niet om kerkelijke regels of de manier waarop God gediend moet worden. Wanneer deze geschiedenis gebruikt wordt om menselijke inzettingen in de kerk te verdedigen, dan is dat verwerpelijk. Juist ook omdat Gods Woord leert dat menselijke inzettingen helemaal geen plaats mogen hebben in de wijze waarop God gediend moet worden. Dat is ook een essentie van het tweede gebod (en vergelijk ook Mattheüs 15:9).

Valcke schreef: ↑Vandaag, 11:37
Wim Anker schreef: ↑Vandaag, 10:28
Valcke schreef: ↑Vandaag, 09:28 Er zijn hierboven belangwekkende opmerkingen gemaakt. Ik begrijp @rhadders dat hij in 1 Korinthe 10 onderwijs aantreft dat ook de doop raakt. Ik ben het daar ook mee eens. Tegelijk begrijp ik ook @susan die gesteld heeft dat het hier gaat om een typologie die hier illustratief gebruikt wordt, en niet om onderwijs waar we normatief uit kunnen leren hoe de doop moet worden bediend en aan wie.

Deze laatste zienswijze was trouwens ook de zienswijze van reformatoren zoals Calvijn e.a. Het gebruik van allegorieën en gelijkenissen moest gericht zijn op het voorname doel en oogmerk ervan. Uit de bijkomstigheden ervan konden geen "vaste argumenten" (terminologie Synopsis) genomen worden "om het geloof en de zeden te bevestigen". Kortom: voor de bevestiging (bewijsvoering) van de leer waren allegorieën en gelijkenissen alleen geschikt ten aanzien van de hoofdzaken: voor het doel waarin zij in de Heilige Schrift worden gebruikt. Wel kunnen allegorieën en gelijkenissen illustratief worden gebruikt, daaruit kan onderwijs verkregen worden, maar niet als bewijsvoering voor de leer.
Een zijspoor wellicht, maar kan de geschiedenis van de rechabieten dan bv gebruikt worden om kerkelijke regels - die de bijbel niet voorschrijft - te legitimeren (en te scanctioneren bij niet opvolgen?). Of is dat niet de hoofdzaak wat deze geschiedenis ons wil zeggen?
Daarvoor kan deze geschiedenis niet gebruikt worden. In de geschiedenis van de Rechabieten gaat het om gehoorzaamheid, zonder enige tegenstelling tussen Gods gebod en menselijke geboden. Ook gaat het niet om kerkelijke regels of de manier waarop God gediend moet worden. Wanneer deze geschiedenis gebruikt wordt om menselijke inzettingen in de kerk te verdedigen, dan is dat verwerpelijk. Juist ook omdat Gods Woord leert dat menselijke inzettingen helemaal geen plaats mogen hebben in de wijze waarop God gediend moet worden. Dat is ook een essentie van het tweede gebod (en vergelijk ook Mattheüs 15:9).

Tnx. Maar bij de Rechabieten ging het toch wel om het opvolgen van menselijke geboden? Geen drank en wonen in tenten. Dat zijn geen Goddelijke geboden. Op dezelde manier kan dan toch een kerkelijke gemeente "geboden" opleggen aan hun leden?

Valcke schreef: ↑Vandaag, 11:37
Wim Anker schreef: ↑Vandaag, 10:28
Valcke schreef: ↑Vandaag, 09:28 Er zijn hierboven belangwekkende opmerkingen gemaakt. Ik begrijp @rhadders dat hij in 1 Korinthe 10 onderwijs aantreft dat ook de doop raakt. Ik ben het daar ook mee eens. Tegelijk begrijp ik ook @susan die gesteld heeft dat het hier gaat om een typologie die hier illustratief gebruikt wordt, en niet om onderwijs waar we normatief uit kunnen leren hoe de doop moet worden bediend en aan wie.

Deze laatste zienswijze was trouwens ook de zienswijze van reformatoren zoals Calvijn e.a. Het gebruik van allegorieën en gelijkenissen moest gericht zijn op het voorname doel en oogmerk ervan. Uit de bijkomstigheden ervan konden geen "vaste argumenten" (terminologie Synopsis) genomen worden "om het geloof en de zeden te bevestigen". Kortom: voor de bevestiging (bewijsvoering) van de leer waren allegorieën en gelijkenissen alleen geschikt ten aanzien van de hoofdzaken: voor het doel waarin zij in de Heilige Schrift worden gebruikt. Wel kunnen allegorieën en gelijkenissen illustratief worden gebruikt, daaruit kan onderwijs verkregen worden, maar niet als bewijsvoering voor de leer.
Een zijspoor wellicht, maar kan de geschiedenis van de rechabieten dan bv gebruikt worden om kerkelijke regels - die de bijbel niet voorschrijft - te legitimeren (en te scanctioneren bij niet opvolgen?). Of is dat niet de hoofdzaak wat deze geschiedenis ons wil zeggen?
Daarvoor kan deze geschiedenis niet gebruikt worden. In de geschiedenis van de Rechabieten gaat het om gehoorzaamheid, zonder enige tegenstelling tussen Gods gebod en menselijke geboden. Ook gaat het niet om kerkelijke regels of de manier waarop God gediend moet worden. Wanneer deze geschiedenis gebruikt wordt om menselijke inzettingen in de kerk te verdedigen, dan is dat verwerpelijk. Juist ook omdat Gods Woord leert dat menselijke inzettingen helemaal geen plaats mogen hebben in de wijze waarop God gediend moet worden. Dat is ook een essentie van het tweede gebod (en vergelijk ook Mattheüs 15:9).

God prijst de Rechabieten omdat zij trouw zijn aan het woord van een menselijke voorvader, terwijl Juda ongehoorzaam is aan God zelf.
In Jeremia 35:19 belooft God: "Daarom alzo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israëls: Er zal Jonadab, den zoon van Rechab, (Rechabieten) niet worden afgesneden een man, die voor Mijn aangezicht sta, al de dagen".
Dit wordt gezien als een teken van goddelijke goedkeuring en zegen.

Valcke schreef: ↑Vandaag, 10:54
rhadders schreef: ↑Vandaag, 09:46 @Valcke Eens, het is typologie (zoals overigens ook het geestelijke voedsel en water waarover vervolgens wordt gesproken). Maar voor mijn beeld: is 1Kor.10:2 dan een gelijkenis of allegorie volgens jou? Als in: niet echt een doop?
M.i. hoeven we allegorie en gelijkenis niet strikt uit elkaar te houden. Ik zou het allegorie, of een allegorische uitleg (of toepassing) willen noemen. De doortocht in de Rode Zee is werkelijke historie, maar dit was voor de Israëlieten niet in werkelijkheid een doop. De apostel trekt er echter bij wijze van vergelijking geestelijke lessen uit; het begrip allegorie of allegorische uitleg past hier m.i. bij.

Dank voor je uitleg. Hier verschillen wij (iets). We zijn het volkomen eens dat 'de doop in Mozes' een type (voorbeeld) is van onze doop in Christus. Maar het is ook wel degelijk écht een doop. Een doop 'in Mozes', wat wil zeggen dat de Israëlieten onlosmakelijk verbonden waren met Mozes, zoals wij met Christus. De Bijbel noemt het een doop en geef geen reden om het "niet in werkelijkheid een doop" te noemen. Het misverstand ontstaat doordat wij vanuit het sacrament zoals wij kennen, gaan vergelijken. En alleen de doop zoals wij die tegenkomen bij de apostelen noemen wij dan een 'werkelijke' doop. Toch: het volk Israël is écht gedoopt in Mozes. De apostel Paulus beschrijft het als historisch feit.

De besnijdenis van de Israëlieten is ook een type, maar daarvan zeggen we toch ook niet dat het 'niet werkelijk een besnijdenis' was? Of de offers? Dat waren schaduwbeelden, maar toch echte offers. Zo is ook de doop in Mozes, hoewel een voorafschaduwing, een echte doop. En dat blijkt ook uit het vervolg van de tekst: ze dronken en aten hetzelfde, wat een concrete uiting is van hun 'eenwording' met Mozes. Dat iets een type is, maakt het niet minder werkelijk.

rhadders schreef: ↑Vandaag, 12:15
Valcke schreef: ↑Vandaag, 10:54
rhadders schreef: ↑Vandaag, 09:46 @Valcke Eens, het is typologie (zoals overigens ook het geestelijke voedsel en water waarover vervolgens wordt gesproken). Maar voor mijn beeld: is 1Kor.10:2 dan een gelijkenis of allegorie volgens jou? Als in: niet echt een doop?
M.i. hoeven we allegorie en gelijkenis niet strikt uit elkaar te houden. Ik zou het allegorie, of een allegorische uitleg (of toepassing) willen noemen. De doortocht in de Rode Zee is werkelijke historie, maar dit was voor de Israëlieten niet in werkelijkheid een doop. De apostel trekt er echter bij wijze van vergelijking geestelijke lessen uit; het begrip allegorie of allegorische uitleg past hier m.i. bij.
Dank voor je uitleg. Hier verschillen wij (iets). We zijn het volkomen eens dat 'de doop in Mozes' een type (voorbeeld) is van onze doop in Christus. Maar het is ook wel degelijk écht een doop. Een doop 'in Mozes', wat wil zeggen dat de Israëlieten onlosmakelijk verbonden waren met Mozes, zoals wij met Christus. De Bijbel noemt het een doop en geef geen reden om het "niet in werkelijkheid een doop" te noemen. Het misverstand ontstaat doordat wij vanuit het sacrament zoals wij kennen, gaan vergelijken. En alleen de doop zoals wij die tegenkomen bij de apostelen noemen wij dan een 'werkelijke' doop. Toch: het volk Israël is écht gedoopt in Mozes. De apostel Paulus beschrijft het als historisch feit.

De besnijdenis van de Israëlieten is ook een type, maar daarvan zeggen we toch ook niet dat het 'niet werkelijk een besnijdenis' was? Of de offers? Dat waren schaduwbeelden, maar toch echte offers. Zo is ook de doop in Mozes, hoewel een voorafschaduwing, een echte doop. En dat blijkt ook uit het vervolg van de tekst: ze dronken en aten hetzelfde, wat een concrete uiting is van hun 'eenwording' met Mozes. Dat iets een type is, maakt het niet minder werkelijk.

Het was in typologische en geestelijke zin een doop. Het verschil met de besnijdenis en de offers is dat dit werkelijk godsdienstige gebruiken waren, waarvan men zich ook bewust was dat dit zo was. Dit gold niet voor de doortocht in de Schelfzee / Rode Zee. Evenmin gold dit voor Noach en de zijnen in de ark. We hebben hier alléén een geestelijke en typologische betekenis, maar in eigenlijke zin een doorgang, niet een doop in de zin van een godsdienstig gebruik. En dat is wel een wezenlijk verschil met de besnijdenis, offers, het Pascha, enzovoort.

Ter "illustratie" hieronder een citaat van Matthew Poole:

Matthew Poole schreef:The second difficulty is, to resolve what is meant by being baptized. The word signifieth, in the common acceptation of it, a being washed: in the ecclesiastical acceptation, it signifies a holy institution of the New Testament, according to which Christians are initiated into the church of God, by washing them in the name of the Father, Son, and Holy Ghost. Now how could the Jews be said either to be washed (that is, baptized) either in Moses, or by Moses, or with Moses, or into Moses; whenas the history of the Old Testament tells us, that both Moses and all the Israelites went through the sea on dry ground, and we do not read that the cloud, under the conduct of which the Israelites journeyed, ever poured down any water with which the Jews, or Moses their leader, could be washed.

Answer. Some think (...). Others, most probably, think, that the apostle useth this term, in regard of the great analogy between baptism, as it was then used, the persons going down into the waters, and being dipped in them; and the Israelites going down into the sea, the great receptacle of water; though the waters at that time were gathered on heaps on either side of them, yet they seemed buried in the waters, as persons in that age were when they were baptized; and for being baptized in the cloud, there is a great probability that the cloud did shower down rain, according to what is quoted out of the psalmist (Ps. 68).

Wim Anker schreef: ↑Vandaag, 11:53
Valcke schreef: ↑Vandaag, 11:37
Wim Anker schreef: ↑Vandaag, 10:28 Een zijspoor wellicht, maar kan de geschiedenis van de rechabieten dan bv gebruikt worden om kerkelijke regels - die de bijbel niet voorschrijft - te legitimeren (en te scanctioneren bij niet opvolgen?). Of is dat niet de hoofdzaak wat deze geschiedenis ons wil zeggen?
Daarvoor kan deze geschiedenis niet gebruikt worden. In de geschiedenis van de Rechabieten gaat het om gehoorzaamheid, zonder enige tegenstelling tussen Gods gebod en menselijke geboden. Ook gaat het niet om kerkelijke regels of de manier waarop God gediend moet worden. Wanneer deze geschiedenis gebruikt wordt om menselijke inzettingen in de kerk te verdedigen, dan is dat verwerpelijk. Juist ook omdat Gods Woord leert dat menselijke inzettingen helemaal geen plaats mogen hebben in de wijze waarop God gediend moet worden. Dat is ook een essentie van het tweede gebod (en vergelijk ook Mattheüs 15:9).
Tnx. Maar bij de Rechabieten ging het toch wel om het opvolgen van menselijke geboden? Geen drank en wonen in tenten. Dat zijn geen Goddelijke geboden. Op dezelde manier kan dan toch een kerkelijke gemeente "geboden" opleggen aan hun leden?

Als een huisvader aan zijn kinderen iets oplegt, ook voor de toekomst, is dat een gebod voor dat gezin of die familie. Het is geen gebod dat bedoeld is voor een breed godsdienstig of kerkelijk gebruik. In de dienst van God dienen we echter geen menselijke inzettingen te volgen, maar Gods Woord.

Een kerkelijke gemeente kan dus ook geen "geboden" opleggen aan de leden die geen Bijbelse grond hebben, met uitzondering van zaken die gaan over de orde, zoals hoe laat samenkomsten zijn, hoe precies een dienst wordt ingevuld (uitgaande van de Bijbelse lijnen), hoe/wanneer de collectes plaatsvinden, welke leidraad gebruikt wordt voor de catechisaties, en noem maar op. Maar dat noem ik geen "geboden" in eigenlijke zin; bovendien is er in deze gevallen altijd een onderliggende Bijbelse grondslag of principe, waarbij het gaat om de invulling van deze grondslag of dit principe.

Aan wat voor soort "geboden" denk jij dan?

Valcke schreef: ↑Vandaag, 13:35
Wim Anker schreef: ↑Vandaag, 11:53
Valcke schreef: ↑Vandaag, 11:37
Wim Anker schreef: ↑Vandaag, 10:28

Een zijspoor wellicht, maar kan de geschiedenis van de rechabieten dan bv gebruikt worden om kerkelijke regels - die de bijbel niet voorschrijft - te legitimeren (en te scanctioneren bij niet opvolgen?). Of is dat niet de hoofdzaak wat deze geschiedenis ons wil zeggen?
Daarvoor kan deze geschiedenis niet gebruikt worden. In de geschiedenis van de Rechabieten gaat het om gehoorzaamheid, zonder enige tegenstelling tussen Gods gebod en menselijke geboden. Ook gaat het niet om kerkelijke regels of de manier waarop God gediend moet worden. Wanneer deze geschiedenis gebruikt wordt om menselijke inzettingen in de kerk te verdedigen, dan is dat verwerpelijk. Juist ook omdat Gods Woord leert dat menselijke inzettingen helemaal geen plaats mogen hebben in de wijze waarop God gediend moet worden. Dat is ook een essentie van het tweede gebod (en vergelijk ook Mattheüs 15:9).
Tnx. Maar bij de Rechabieten ging het toch wel om het opvolgen van menselijke geboden? Geen drank en wonen in tenten. Dat zijn geen Goddelijke geboden. Op dezelde manier kan dan toch een kerkelijke gemeente "geboden" opleggen aan hun leden?
Als een huisvader aan zijn kinderen iets oplegt, ook voor de toekomst, is dat een gebod voor dat gezin of die familie. Het is geen gebod dat bedoeld is voor een breed godsdienstig of kerkelijk gebruik. In de dienst van God dienen we echter geen menselijke inzettingen te volgen, maar Gods Woord.

Een kerkelijke gemeente kan dus ook geen "geboden" opleggen aan hun leden die geen Bijbelse grond hebben, met uitzondering van zaken die gaan over de orde, zoals hoe laat samenkomsten zijn, hoe precies een dienst wordt ingevuld (uitgaande van de Bijbelse lijnen), hoe/wanneer de collectes plaatsvinden, welke leidraad gebruikt wordt voor de catechisaties, en noem maar op. Maar dat noem ik geen "geboden" in eigenlijke zin; bovendien is er in deze gevallen altijd een onderliggende Bijbelse grondslag of principe, waarbij het gaat om de invulling van deze grondslag of dit principe.

Aan wat voor soort "geboden" denk jij dan?

Ik denk aan wat boven dit topic staat geschreven en waarvan niemand de Bijbelse grond kan leveren Valcke incluis. Sola scriptura.

Michaels schreef: ↑Vandaag, 14:08 Ik denk aan wat boven dit topic staat geschreven en waarvan niemand de Bijbelse grond kan leveren Valcke incluis. Sola scriptura.

Een beetje zielig om dit erin te schieten. Je lijkt op een demonstrant met een toeter aan je mond. Voer gewoon een gesprek op basis van inhoudelijke argumenten.

Valcke schreef: ↑Vandaag, 14:11
Michaels schreef: ↑Vandaag, 14:08 Ik denk aan wat boven dit topic staat geschreven en waarvan niemand de Bijbelse grond kan leveren Valcke incluis. Sola scriptura.
Een beetje zielig om dit erin te schieten. Je lijkt op een demonstrant met een toeter aan je mond. Voer gewoon een gesprek op basis van inhoudelijke argumenten.

Over inhoudelijke argumenten gesproken.
Mijn reactie was inhoudelijk waar jij geen antwoord op heeft en daarom begin je nu zulke taal. Als je wel een inhoudelijke reactie had is dat met één enkele verwijzing naar één Bijbel tekst voldoende maar die is er niet. Sorry maar moet ik dit ook zielig vinden.

Michaels schreef: ↑Vandaag, 14:55 Mijn reactie was inhoudelijk waar jij geen antwoord op heeft en daarom begin je nu zulke taal. Als je wel een inhoudelijke reactie had is dat met één enkele verwijzing naar één Bijbel tekst voldoende maar die is er niet. Sorry maar moet ik dit ook zielig vinden.

Ik heb je posts bij mijn weten steeds netjes en inhoudelijk beantwoord, voorzien van de bewijsgronden uit de Schrift.
Als er nog iets openstaat, laat het gewoon weten met verwijzing naar de desbetreffende post(s). Ik vermoed echter dat het gaat om herhalingsvragen: punten die al lang aan de orde zijn geweest in de gevoerde discussie: daar ga ik niet altijd meer op in. Voer echter een inhoudelijk gesprek op respectvolle wijze. Daar hebben ook anderen iets aan.

Michaels schreef: ↑Vandaag, 14:08
Ik denk aan wat boven dit topic staat geschreven en waarvan niemand de Bijbelse grond kan leveren Valcke incluis. Sola scriptura.

Hoe langer ik dit forum meemaak, hoe meer ik me verbaas. Hoe kun je lid worden van refoforum en vervolgens hele andere inbreng leveren dan de grondslag van het forum verwoordt? Hoe eerlijk is het dan om lid te zijn/blijven?

“Grondslag
Als grondslag hanteert deze website de Bijbel en de Drie Formulieren van Enigheid. Ze staat in de lijn van de Reformatie en de Nadere Reformatie.

Doelgroep
Refoforum is bedoeld voor de gereformeerde gezindte. Als je de grondslag onderschrijft, ben je van harte welkom op het forum. Wanneer je je niet in deze grondslag kan vinden, verzoeken wij je niet als lid te registreren.

Het onderschrijven van de grondslag uit zich in het (doop- of belijdend-) lidmaatschap van één van de volgende kerkgenootschappen/kerkverbanden:
- Hersteld Hervormde Kerk
- Gereformeerde Gemeenten
- Gereformeerde Gemeenten in Nederland
- Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland
- Christelijke Gereformeerde Kerken (rondom Bewaar het Pand)
- Protestantse Kerk Nederland (hervormde gemeenten die gebonden zijn aan het gereformeerd belijden)

Het onderschrijven van de grondslag impliceert tevens, dat je je conformeert aan de binnen deze kerken gangbare visies op onderwerpen als (homo)seksualiteit, vrouwelijke ambtsdragers etc. Actief uitdragen van een visie die daar haaks op staat, wordt op dit forum niet toegestaan.”

Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!

Re: Kinderdoop, 100% naar de Heilige Schrift!