Bijbels Beraad M/V (Uit Is tussenvertaling als SV27 beloning voor verdeeldheid?)

[KDD]

En het is mijn eigen ervaring dat je dan ook wel eens biddend ontdekt dat je man toch gelijk had.

En als de man ongelijk heeft?

Dan volg je toch en blijf je bidden of je toch samen op 1 lijn mag komen. En of God je een gewillig hart geeft om te doen wat Hij van je vraagt: je man te erkennen in zijn leiderschap.
Het gaat om jouw hart naar God toe; wil je Hem gehoorzaam zijn. Dat is jouw verantwoordelijkheid.

1Petrus 3
1Evenzo, (Gen. 3:16; 1 Kor. 14:34; Efez. 5:22; Kol. 3:18; Tit. 2:5)
vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig; opdat ook, als sommigen aan het Woord ongehoorzaam zijn, zij door de levenswandel van de vrouwen zonder woorden gewonnen mogen worden,

2doordat zij uw reine levenswandel in de vreze des Heeren waarnemen.

Mooi antwoord Helma!

[merel]

En het is mijn eigen ervaring dat je dan ook wel eens biddend ontdekt dat je man toch gelijk had.

En als de man ongelijk heeft?

Dan volg je toch en blijf je bidden of je toch samen op 1 lijn mag komen. En of God je een gewillig hart geeft om te doen wat Hij van je vraagt: je man te erkennen in zijn leiderschap.
Het gaat om jouw hart naar God toe; wil je Hem gehoorzaam zijn. Dat is jouw verantwoordelijkheid.

1Petrus 3
1Evenzo, (Gen. 3:16; 1 Kor. 14:34; Efez. 5:22; Kol. 3:18; Tit. 2:5)
vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig; opdat ook, als sommigen aan het Woord ongehoorzaam zijn, zij door de levenswandel van de vrouwen zonder woorden gewonnen mogen worden,

2doordat zij uw reine levenswandel in de vreze des Heeren waarnemen.

Dankjewel helma. Jij hebt dat eerder ook wel eens nader uitgelegd hoe dat in jullie gezin vorm heeft gekregen. Jij bent een van de weinige die over de invulling nagedacht heeft.

[Martijn]

Jullie focussen op ervaringen en de praktijk, moeten we niet het uitgangspunt nemen in Gods woord?

Waarom een bijbels uitgangspunt voor het verzorgen van je kleine kinderen?
Dat is toch de normale verzorging die ze nodig hebben. Is dat alleen aan de vrouw voorbehouden?

[huisman]

Jullie focussen op ervaringen en de praktijk, moeten we niet het uitgangspunt nemen in Gods woord?

Volgens mij laat spreuken 31 een werkende vrouw zien. Ook Lydia was een vermogende purperverkoopster. De praktijk was juist dat vrouwen in de vorige eeuw meer thuis waren. In de eeuwen daarvoor was daar geen sprake van.

Vaak vanwege armoede. Mijn vrouw, mijn moeder, mijn oma en mijn overgrootmoeder (die 105 is geworden maar dat geheel terzijde) werkten niet buitenshuis. Mijn oma en overgrootmoeder hadden wel een forse moestuin te onderhouden maar waren 24/7 druk met het onderhouden van hun gezin. Met relatieve armoede zorgen voor eten en kleding was toen een dagtaak.

Toen kwam de welvaart. Vrije tijd, vakantie, eigen woning, forse hypotheeklasten, mobiliteit enz. en dat kostte veel geld…..en toen kwam rupsje nooit genoeg…..Met dat sop zijn wij allemaal overgoten. Soberheid zit niet ingebakken in de westerse mens van welke (geloofs)overtuiging dan ook. Nu gaan we zaken goedpraten met Lydia de purperverkoopster enz. Maar het is gewoon de ongebreidelde rijkdom en welvaart waarmee wij bezet zijn. En met al die rijkdom, vakanties, sporten enz. loopt de jeugdzorg
over. Hoe zou dat nu komen is een interessante vraag maar ook onmogelijk eenduidig te beantwoorden.
Dat welvaart en rijkdom niet de bronnen van geluk zijn is wel duidelijk toch?

Dat ongebreidelde welvaart en rijkdom niet alleen zorgt voor geluk is duidelijk. Dat ben ik volkomen met jou eens. Dat velen 'rupsjes nooit genoeg' zijn ook en veel kinderen als prinsjes en prinsesjes worden grootgebracht ben ik ook helemaal met jou eens. Ik weiger alleen dat te koppelen aan de werkende vrouw. Ik denk dat andere factoren, zoals me-time en individualisme, een grotere rol hierin spelen.

Ik schreef ook dat er geen eenduidig antwoord is. Toch neem ik in de vele factoren de factor ‘werkende moeder’ zeker mee. Ik heb het dus niet over werkende vrouw maar werkende moeder. Belangrijk verschil in deze.
Verder moet je niet je eigen situatie als norm nemen. Jullie hebben het blijkens al jouw berichten hierover het strak geregeld en jullie hebben blijkbaar heel veel energie. .
Toch kun je je ogen niet sluiten voor het feit dat er kinderen zijn die door het werken van beide ouders in de moeilijkheden komen.
Schrok weer van dit bericht . https://nos.nl/l/2596599 . En dat is helaas met tientallen berichten aan te vullen. Denk dan met vreugde terug aan mijn eigen jeugd waar moeder er altijd was. Wat een voorrecht.

[HHR]

Natuurlijk weiger je dat te koppelen aan de werkende vrouw. Want dan moet je eigen wereldbeeld eraan. En dat snijd in het vlees.

Nee, dat is het niet. Ik denk dat dat per stel beoordeeld moet worden. Niet ieder gezin is in staat om aandacht aan de kinderen te geven en daarnaast te werken. Ik ken meerdere gezinnen waar de moeder thuisblijfmoeder is en de halve wereld moet bijspringen om de boel rond te krijgen en nog loopt het daar spraak. Ook ken ik gezinnen en daar schaar ik ons gezin ook onder waar wij beiden (bijna) fulltime werken waar het als een trein loopt zonder noemenswaardige problemen. Het gaat om de emotionele betrokkenheid en ook de mentale en fysieke belastbaarheid van de ouder/het gezin. En onderschat de Rust, Reinheid en Regelmaat niet. Bij ons is de taakverdeling en bereikbaarheid voor de kinderen exact duidelijk

Natuurlijk ligt het per gezin verschillend.
Tegelijkertijd is de vraag of we de eigen situatie goed kunnen beoordelen. We zien het vaak zoals we het graag zelf willen zien.
Ik ken ook gezinnen die denken dat het heel goed loopt. Voor een deel lijkt dat ook zo.
En tegelijkertijd zitten de kinderen vaak alleen thuis, tot in vakanties aan toe. Niet hele dagen, maar wel gedeelten omdat ouders zo nodig moeten werken en sporten.
Niet zelden zie dan weer compensatie gedrag door regelmatige uitjes in het weekend, duurdere cadeaus en veel vakanties.
Maar vriendjes rondom met moeder die thuis blijft, zien heel scherp het verschil.

[Refojongere]

Jij leest selectief. Pas aan het einde van de 19e eeuw werd het normaal dat de vrouw thuisbleef zorgen bij de kinderen en werd het kostwinnersidee gangbaar. Daarvoor was de vrouw aan het werk. OM de een of andere manier is het hardnekkige beeld blijven hangen dat vrouwen nooit gewerkt hebben totdat het feminisme intrede deed. Vrouwen hebben altijd gewerkt en slechts een kleine periode niet/minder.

Volgens mij zegt het artikel niets over wie alle eeuwen de meeste zorg thuis besteedde aan de kinderen (moederschapsideaal).

En ja, vrouwen werkten veelal op de boerderij en konden dat denk ik prima combineren met de kinderen is mijn vermoeden.

De man was dus veelal eigen baas en de vrouwen ondersteunden hen daarbij.

[Refojongere]

Natuurlijk weiger je dat te koppelen aan de werkende vrouw. Want dan moet je eigen wereldbeeld eraan. En dat snijd in het vlees.

Nee, dat is het niet. Ik denk dat dat per stel beoordeeld moet worden. Niet ieder gezin is in staat om aandacht aan de kinderen te geven en daarnaast te werken. Ik ken meerdere gezinnen waar de moeder thuisblijfmoeder is en de halve wereld moet bijspringen om de boel rond te krijgen en nog loopt het daar spraak. Ook ken ik gezinnen en daar schaar ik ons gezin ook onder waar wij beiden (bijna) fulltime werken waar het als een trein loopt zonder noemenswaardige problemen. Het gaat om de emotionele betrokkenheid en ook de mentale en fysieke belastbaarheid van de ouder/het gezin. En onderschat de Rust, Reinheid en Regelmaat niet. Bij ons is de taakverdeling en bereikbaarheid voor de kinderen exact duidelijk

Wat is dan verhouding opvang en zelf thuis zijn voor de kinderen op doordeweekse dagen bij jullie?

[merel]

Natuurlijk weiger je dat te koppelen aan de werkende vrouw. Want dan moet je eigen wereldbeeld eraan. En dat snijd in het vlees.

Nee, dat is het niet. Ik denk dat dat per stel beoordeeld moet worden. Niet ieder gezin is in staat om aandacht aan de kinderen te geven en daarnaast te werken. Ik ken meerdere gezinnen waar de moeder thuisblijfmoeder is en de halve wereld moet bijspringen om de boel rond te krijgen en nog loopt het daar spraak. Ook ken ik gezinnen en daar schaar ik ons gezin ook onder waar wij beiden (bijna) fulltime werken waar het als een trein loopt zonder noemenswaardige problemen. Het gaat om de emotionele betrokkenheid en ook de mentale en fysieke belastbaarheid van de ouder/het gezin. En onderschat de Rust, Reinheid en Regelmaat niet. Bij ons is de taakverdeling en bereikbaarheid voor de kinderen exact duidelijk

Wat is dan verhouding opvang en zelf thuis zijn voor de kinderen op doordeweekse dagen bij jullie?

Wij hebben sinds de jongste naar school ging geen opvang meer nodig gehad. Vakantieopvang hebben wij, door specifieke keuzes in werk en privé, nooit afgenomen. Ik werk veel thuis en ben meestal thuis op de dagen dat zij thuiskomen van school.

[merel]

Jij leest selectief. Pas aan het einde van de 19e eeuw werd het normaal dat de vrouw thuisbleef zorgen bij de kinderen en werd het kostwinnersidee gangbaar. Daarvoor was de vrouw aan het werk. OM de een of andere manier is het hardnekkige beeld blijven hangen dat vrouwen nooit gewerkt hebben totdat het feminisme intrede deed. Vrouwen hebben altijd gewerkt en slechts een kleine periode niet/minder.

Volgens mij zegt het artikel niets over wie alle eeuwen de meeste zorg thuis besteedde aan de kinderen (moederschapsideaal).

En ja, vrouwen werkten veelal op de boerderij en konden dat denk ik prima combineren met de kinderen is mijn vermoeden.

De man was dus veelal eigen baas en de vrouwen ondersteunden hen daarbij.

Wat ik begrijp van mijn vader waren zijn ouders tussen 6.00- en 8.00 uur en 's avonds tussen 17.00- 19.30 uur niet thuis i.v.m. melken op andere locaties dan de boerderij. De havermout stond klaar op het petroleumstel en hij ging zelf naar school. In de zomermaanden waren ze nog minder thuis i.v.m. oogsttijd en hooien. Dus de alom aanwezige moeder is een farce.

[merel]

Natuurlijk weiger je dat te koppelen aan de werkende vrouw. Want dan moet je eigen wereldbeeld eraan. En dat snijd in het vlees.

Nee, dat is het niet. Ik denk dat dat per stel beoordeeld moet worden. Niet ieder gezin is in staat om aandacht aan de kinderen te geven en daarnaast te werken. Ik ken meerdere gezinnen waar de moeder thuisblijfmoeder is en de halve wereld moet bijspringen om de boel rond te krijgen en nog loopt het daar spraak. Ook ken ik gezinnen en daar schaar ik ons gezin ook onder waar wij beiden (bijna) fulltime werken waar het als een trein loopt zonder noemenswaardige problemen. Het gaat om de emotionele betrokkenheid en ook de mentale en fysieke belastbaarheid van de ouder/het gezin. En onderschat de Rust, Reinheid en Regelmaat niet. Bij ons is de taakverdeling en bereikbaarheid voor de kinderen exact duidelijk

Natuurlijk ligt het per gezin verschillend.
Tegelijkertijd is de vraag of we de eigen situatie goed kunnen beoordelen. We zien het vaak zoals we het graag zelf willen zien.
Ik ken ook gezinnen die denken dat het heel goed loopt. Voor een deel lijkt dat ook zo.
En tegelijkertijd zitten de kinderen vaak alleen thuis, tot in vakanties aan toe. Niet hele dagen, maar wel gedeelten omdat ouders zo nodig moeten werken en sporten.
Niet zelden zie dan weer compensatie gedrag door regelmatige uitjes in het weekend, duurdere cadeaus en veel vakanties.
Maar vriendjes rondom met moeder die thuis blijft, zien heel scherp het verschil.

Het alleen thuiszitten herken ik niet. De vele uitjes en vakanties herken ik wel bij de huidige generatie. Ik zie het juist ook bij ouders waar de moeder niet werkt. Denk eerder dat dit een generatiedingetje is.

Ik ben het met jou eens dat het de vraag is of je de eigen situatie goed kan beoordelen. Toch denk ik dat ik dit m.b.t. ons gezin wel aardig kan inschatten. Wij hebben in alle keuzes die wij mbt werk en gezin gemaakt hebben hierover nagedacht en onszelf veel weggecijferd.

[Orchidee]

Dus de alom aanwezige moeder is een farce.

Gelukkig is het niet overal een farce (of geweest).
Ik herken dat helemaal niet in mijn families en dat van mijn man (die ook nog eens weer een generatie terug weet).
Onze (schoon)opa's waren allemaal kostwinner en de (schoon)oma's waren er altijd voor de kinderen, het gezin en het huishouden.
Onze vaders waren ook kostwinner en moeders was thuis.
Zelfs toen mijn schoonmoeder op 40 jarige leeftijd mijn schoonvader verloor en zij met 4 jonge kinderen achterbleef heeft zij nooit buitenshuis gewerkt en voor het gezin gezorgd, financieel had zij het niet breed maar waar nodig, sprong familie en kerk wat bij.
Mijn man is al op 14,5 jarige leeftijd gaan werken (vrijwillig)om het financieel iets gemakkelijker te maken voor zijn moeder en broers en zus.
Wij kijken er allemaal warm en met diep respect op terug!
Mijn man vond deze manier van gezin zijn ook heel belangrijk voor ons eigen gezin en ik sta en stond er volledig achter.
Inmiddels heb ik alweer een nieuwe generatie rondlopen en mijn dochter zou dolgraag fulltime moeder en huisvrouw zijn maar dat gaat (nog) niet, ik vind dat best moeilijk om te zien en mee te maken.
Wij als opa en oma hopen dan ook de kracht en wijsheid te krijgen om bij te springen waar nodig, zodat er nooit gebruik gemaakt hoeft te worden van kinderopvang oid.




Verstuurd vanaf mijn SM-A165F met Tapatalk

[merel]

Jij en ik denken heel anders over dit onderwerp en dat is prima. Zoals ik al aangaf heeft het ook heel veel met emotionele weerbaarheid te maken. Ik zie mensen om mee heen, werkend en niet-werkend die het leven best zwaar vinden. Als het verder financieel rond te breien is, is dat natuurlijk eigen keuze. Ik denk dat het tegenwoordig belangrijker is om in het arbeidsproces te blijven. Ook in reformatorische gezinnen komen steeds meer scheidingen voor. Daarnaast kan je ook te maken krijgen met ziekte en overlijden. Dat maak ik nu van dichtbij mee. Dan is het toch ook prettig dat moeder in het huis kan blijven wonen en de hypotheek kan betalen.

[refo]

In Paulus tijd werd opvoeden blijkbaar ook 'uitbesteed': 1 Doch ik zeg, zo langen tijd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hij niets van een dienstknecht, hoewel hij een heer is van alles; Maar hij is onder voogden en verzorgers, tot den tijd van den vader te voren gesteld.

[huisman]

In Paulus tijd werd opvoeden blijkbaar ook 'uitbesteed': 1 Doch ik zeg, zo langen tijd als de erfgenaam een kind is, zo verschilt hij niets van een dienstknecht, hoewel hij een heer is van alles; Maar hij is onder voogden en verzorgers, tot den tijd van den vader te voren gesteld.

Gaat niet over opvoeden maar over bezit van de erfenis.

[MGG]

Jij en ik denken heel anders over dit onderwerp en dat is prima. Zoals ik al aangaf heeft het ook heel veel met emotionele weerbaarheid te maken. Ik zie mensen om mee heen, werkend en niet-werkend die het leven best zwaar vinden. Als het verder financieel rond te breien is, is dat natuurlijk eigen keuze. Ik denk dat het tegenwoordig belangrijker is om in het arbeidsproces te blijven. Ook in reformatorische gezinnen komen steeds meer scheidingen voor. Daarnaast kan je ook te maken krijgen met ziekte en overlijden. Dat maak ik nu van dichtbij mee. Dan is het toch ook prettig dat moeder in het huis kan blijven wonen en de hypotheek kan betalen.

Weinig mensen zijn principieel bezwaard tegen verzekeren. Een ziekte- of overlijdensrisicoverzekering dekt ook veel af. Over scheiden kunnen we een hele boom opzetten. In volledige gemeenschap van goederen trouwen voorkomt een hoop armoede na scheiding. De vraag is waarom onbijbelse scheidingen in onze gezindte steeds vaker voorkomen.