Geloof in de Heere Jezus Christus en u zult zalig worden

[Johann Gottfried Walther]

Maar volgens jullie kan dus een mens wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar niet in Christus geloven en dan toch behouden zijn?

Een mens kan niet wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar volhouden dat ze niet geloven dat Christus de Zaligmaker is en dan toch behouden zijn.

Ds Moerkerken gaf duidelijk aan, wedergeboren, in Christus ingelijfd, maar Christus NIET kennen....

Aldus: Ds. Moerkerken:

Velen menen dat een zondaar, die Christus wordt ingelijfd, Hem
dus ook kent. Dan zou de wedergeboorte dus hetzelfde zijn als de openbaring
van Christus aan het hart. Dit is echter volstrekt niet waar! De inlijving in
Christus vindt plaats in de inwendige roeping, betekent de levendmaking van
de dode zondaar en is het beginpunt van alle geestelijk leven. Maar zulk een
levendgemaakte zondaar kent Christus niet!

Terwijl Trigland zei:

Trigland, Kerkelijke Geschiedenissen, blz 644: “Wij bekennen, dat in onze belijdenis en
catechismus schriftuurlijk geleerd wordt, dat het zaligmakende geloof niet kan wezen
zonder kennis van de persoon en verdiensten van Jezus Christus, en dat niemand kan
zalig worden, dan die de weldaden van Christus met een oprecht geloof aanneemt.
Hiertegen verwerpen wij als onschriftuurlijk en strijdig met onze belijdenis en
catechismus, dat de mensen zalig kunnen worden door een geloof, hetwelk zonder de
kennis van de persoon en verdiensten van Jezus Christus is”.

[KDD]

Maar volgens jullie kan dus een mens wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar niet in Christus geloven en dan toch behouden zijn?

Een mens kan niet wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar volhouden dat ze niet geloven dat Christus de Zaligmaker is en dan toch behouden zijn.

Ds Moerkerken gaf duidelijk aan, wedergeboren, in Christus ingelijfd, maar Christus NIET kennen....

Aldus: Ds. Moerkerken:

Velen menen dat een zondaar, die Christus wordt ingelijfd, Hem
dus ook kent. Dan zou de wedergeboorte dus hetzelfde zijn als de openbaring
van Christus aan het hart. Dit is echter volstrekt niet waar! De inlijving in
Christus vindt plaats in de inwendige roeping, betekent de levendmaking van
de dode zondaar en is het beginpunt van alle geestelijk leven. Maar zulk een
levendgemaakte zondaar kent Christus niet!

Terwijl Trigland zei:

Trigland, Kerkelijke Geschiedenissen, blz 644: “Wij bekennen, dat in onze belijdenis en
catechismus schriftuurlijk geleerd wordt, dat het zaligmakende geloof niet kan wezen
zonder kennis van de persoon en verdiensten van Jezus Christus, en dat niemand kan
zalig worden, dan die de weldaden van Christus met een oprecht geloof aanneemt.
Hiertegen verwerpen wij als onschriftuurlijk en strijdig met onze belijdenis en
catechismus, dat de mensen zalig kunnen worden door een geloof, hetwelk zonder de
kennis van de persoon en verdiensten van Jezus Christus is”.

Wat is jouw gedachte over wat ds Moerkerken en ds Trilland bedoelen met de kennis van Christus in deze quotes?

[Gerardus2]

Maar volgens jullie kan dus een mens wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar niet in Christus geloven en dan toch behouden zijn?

Een mens kan niet wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar volhouden dat ze niet geloven dat Christus de Zaligmaker is en dan toch behouden zijn.

Ds Moerkerken gaf duidelijk aan, wedergeboren, in Christus ingelijfd, maar Christus NIET kennen....

Aldus: Ds. Moerkerken:

Velen menen dat een zondaar, die Christus wordt ingelijfd, Hem
dus ook kent. Dan zou de wedergeboorte dus hetzelfde zijn als de openbaring
van Christus aan het hart. Dit is echter volstrekt niet waar! De inlijving in
Christus vindt plaats in de inwendige roeping, betekent de levendmaking van
de dode zondaar en is het beginpunt van alle geestelijk leven. Maar zulk een
levendgemaakte zondaar kent Christus niet!

Terwijl Trigland zei:

Trigland, Kerkelijke Geschiedenissen, blz 644: “Wij bekennen, dat in onze belijdenis en
catechismus schriftuurlijk geleerd wordt, dat het zaligmakende geloof niet kan wezen
zonder kennis van de persoon en verdiensten van Jezus Christus, en dat niemand kan
zalig worden, dan die de weldaden van Christus met een oprecht geloof aanneemt.
Hiertegen verwerpen wij als onschriftuurlijk en strijdig met onze belijdenis en
catechismus, dat de mensen zalig kunnen worden door een geloof, hetwelk zonder de
kennis van de persoon en verdiensten van Jezus Christus is”.

Wat is jouw gedachte over wat ds Moerkerken en ds Trilland bedoelen met de kennis van Christus in deze quotes?

Ik hoor de uitleg van Ds. Moerkerken ook wel hier en daar, maar ik denk dan, als de uitleg zo zou zijn en je komt te overlijden zonder de openbaring van Christus? Ga je dan een grote Onbekende ontmoeten? Dat blijf voor mij een grote worsteling.

[DDD]

Ds Moerkerken en ds Sonneveld onder andere.

Nee, dat is niet waar. Wel leert men een onbewuste wedergeboorte, maar geloven zonder Jezus wordt niet geleerd. Althans, dat ken ik niet.

Er is ook een onbewuste kennis van Christus, of misschien beter gezegd een niet doorhebben dat wat beleefd wordt de kennis van Christus is. Ik heb ds. William Perkins eerder en zijn boekje over geloof als een mosterdzaad is de moeite waard om te lezen. In zijn boek heeft hij een aantal stellingen dat hij verder uitlegt:

STELLING I.
Iemand, die slechts begint zich te bekeren, is op dat ogenblik al een waar kind Gods, ofschoon hij inwendig meer vleselijk dan, geestelijk is.

STELLING II.
De eerste wezenlijke beginselen van, de bekering eens zondaars, of de kleinste mate der vernieuwende genade, hebben de beloften van dit en van het toekomende leven.

STELLING III.
Een volhardende en ernstige begeerte om met God verzoend te worden, om te geloven en om zich te bekeren, indien het is in een getroffen hart, is aangenaam bij God, evenals de verzoening, het geloof en de bekering zelf.

STELLING IV.
Het in ons zien. en gevoelen van het gemis aan enige genade, die tot zaligheid strekt, en het daarover bedroefd-zijn, is de genade zelf.

STELLING VI.
De tevoren vermelde beginselen der genade zijn nagemaakt, indien ze niet toenemen.


Het is duidelijk dat stelling 6 niet verzwegen moet worden en volgens mij wordt dat ook in de gergem geleerd, namelijk - de pijl ligt verder. Maar om te zeggen dat mensen die in de standen van stelling 1 to 5 geen genade hebben mag je ook niet zeggen.

Ik wil achteruitgang in de genade niet goedpraten, maar dat is wel een bijbels begrip. Dus ik denk dat het goed is om ontdekkend te preken, en deze stelling voor jezelf toepassen lijkt me ook uitstekend, maar dogmatisch denk ik niet dat stelling 6 juist is, en bij andere mensen denk ik dat je die stelling ook niet moet toepassen.

[Posthoorn]

Ik hoor de uitleg van Ds. Moerkerken ook wel hier en daar, maar ik denk dan, als de uitleg zo zou zijn en je komt te overlijden zonder de openbaring van Christus? Ga je dan een grote Onbekende ontmoeten? Dat blijf voor mij een grote worsteling.

Dit zegt ds. Moerkerken er zelf van in het laatst gehouden interview in het RD:

Maar ik heb nooit gezegd dat je naar de hemel kunt gaan zonder Christus. Alleen: het geestelijk leven begint niet met de bevindelijke kennis van de Heere Jezus, maar met het kennen van je ongeluk, je Godsgemis. Als je zegt dat een onbekeerd mens die dingen kan hebben, zegt Comrie, geef je aan de natuur te veel eer.”

Iemand die pas is wedergeboren, maar Christus niet kent, en sterft, zou volgens u tóch naar de hemel gaan.

„Dat is mij inderdaad voor de voeten geworpen. Ik zou zeggen: dat weet ik niet. Wat is dat eigenlijk, Christus te kennen? Mijn vader liep er ook mee: wat is Christuskennis? Toen zei ds. Van Dam in een preek: „Je kunt Hem ook kennen in Zijn onmisbaarheid.” Dát begreep mijn vader. Hij miste Hem.”

[Gerardus2]

Ik hoor de uitleg van Ds. Moerkerken ook wel hier en daar, maar ik denk dan, als de uitleg zo zou zijn en je komt te overlijden zonder de openbaring van Christus? Ga je dan een grote Onbekende ontmoeten? Dat blijf voor mij een grote worsteling.

Dit zegt ds. Moerkerken er zelf van in het laatst gehouden interview in het RD:

Maar ik heb nooit gezegd dat je naar de hemel kunt gaan zonder Christus. Alleen: het geestelijk leven begint niet met de bevindelijke kennis van de Heere Jezus, maar met het kennen van je ongeluk, je Godsgemis. Als je zegt dat een onbekeerd mens die dingen kan hebben, zegt Comrie, geef je aan de natuur te veel eer.”

Iemand die pas is wedergeboren, maar Christus niet kent, en sterft, zou volgens u tóch naar de hemel gaan.

„Dat is mij inderdaad voor de voeten geworpen. Ik zou zeggen: dat weet ik niet. Wat is dat eigenlijk, Christus te kennen? Mijn vader liep er ook mee: wat is Christuskennis? Toen zei ds. Van Dam in een preek: „Je kunt Hem ook kennen in Zijn onmisbaarheid.” Dát begreep mijn vader. Hij miste Hem.”

Als je iemand mist dan ken je die persoon. Een onbekende mis je niet.

[Tiberius]

Erg ingewikkeld allemaal.

[De Rijssenaar]

Ja, dat krijg je er van als je het allemaal wil berekenen en begrijpen.. Ik sta er altijd van te kijken hoe mensen precies kunnen uitleggen hoe de Heilige Geest werkt en in welke stand ze zich bevinden. Best knap, alleen je komt er vaak geen steek verder mee

Hier zijn bijvoorbeeld ook nog geen antwoorden op gekomen. Ik wil zelf eerst antwoord op deze vragen hebben:

Dank KDD, heel lezenswaardig! Na te lezen op: https://theologienet.nl/theologie/3-del ... -christen/

@ KDD is dit geschreven door ds. William Perkins die leefde van 1558-1602? Ik kan het me bijna niet voorstellen. Het lijkt me in hoofdlijnen niet gereformeerd, maar loepzuiver arminiaans.

Er wordt duidelijk gesepareerd in stelling 6. Een vraag aan jouw en anderen - als iemand zou sterven die niet meer kon vertellen dan wat we vinden in stellingen 1 tot en met 5, zouden jullie dan zeggen dat er hoop was of zouden jullie zeggen dat er geen hoop was omdat ze niet over de kennis van Christus konden spreken?

Goeie vraag. Maar zover ben ik nog niet..
1) Kun jij vanuit Gods Woord de stellingen onderbouwen?
2) Wat is het nut dat ik dit weet? En waarom zou ik dit moeten weten?

En als ik dan nadenk over jou vraag: zouden jullie dan zeggen dat er hoop was of zouden jullie zeggen dat er geen hoop was omdat ze niet over de kennis van Christus konden spreken?.. Dan roept bij mij deze vraag al heel veel vragen op. Bijvoorbeeld: Moeten we op deze manier er iets over zeggen? Of moet je meer vanuit Gods genadeverbond en beloften hier antwoord op krijgen? Mogen we als mensen hier uberhaupt is over zeggen?

[ejvl]

Maar volgens jullie kan dus een mens wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar niet in Christus geloven en dan toch behouden zijn?

Volgens mij is het allemaal niet zo moeilijk.

Een mens heeft pas een waar geloof als hij weet dat zijn zonden vergeven zijn, zie zondag 7. Een stellig weten, vertrouwen, vergeving geschonken is om der verdienste van Christus.

Wanneer dan precies de wedergeboorte plaatsvind, waar nu precies de levendmaking plaatsvind, doet niet ter zake, immers, als God in een mens begint te werken, kan dit menselijk gezien, nog alle kanten op.
Pas na zondag 7, stellig weten, vast vertrouwen, enz, kan een mens zeggen, een kind van God te zijn, zalig te zijn.
Alles wat daarvoor zit, doet niet ter zake. Dit kunnen eigen overtuigingen zijn, dit kan het zaad op steengrond of tussen distels zijn, enzovoorts.

Dus menselijk gezien hangt geloof, wedergeboorte, rechtvaardigmaking, allemaal aan elkaar vast. Men kan niet zeggen, ik ben wedergeboren maar ik ken Christus nog niet, mijn zonden zijn nog niet vergeven, ik heb nog een openstaande schuld, dat is onmogelijk.

Wanneer God precies begint met werken in een mens, kan alleen achteraf worden bekeken, na de kennis van zondag 7, niet vooraf of tijdens.

Dus het is een theoretische werkelijkheid die ds Moerkerken hier schetst waar een mens nooit mee kan rekenen, het doet er niet toe wanneer nu het exacte moment van wedergeboorte is, dat is bij God bekend en wij mensen kunnen er toch niet mee rekenen want voor de kennis van zondag 7 is het verloren.

[HHR]

.

[KDD]

Ja, dat krijg je er van als je het allemaal wil berekenen en begrijpen.. Ik sta er altijd van te kijken hoe mensen precies kunnen uitleggen hoe de Heilige Geest werkt en in welke stand ze zich bevinden. Best knap, alleen je komt er vaak geen steek verder mee

Hier zijn bijvoorbeeld ook nog geen antwoorden op gekomen. Ik wil zelf eerst antwoord op deze vragen hebben:

@ KDD is dit geschreven door ds. William Perkins die leefde van 1558-1602? Ik kan het me bijna niet voorstellen. Het lijkt me in hoofdlijnen niet gereformeerd, maar loepzuiver arminiaans.

Er wordt duidelijk gesepareerd in stelling 6. Een vraag aan jouw en anderen - als iemand zou sterven die niet meer kon vertellen dan wat we vinden in stellingen 1 tot en met 5, zouden jullie dan zeggen dat er hoop was of zouden jullie zeggen dat er geen hoop was omdat ze niet over de kennis van Christus konden spreken?

Goeie vraag. Maar zover ben ik nog niet..
1) Kun jij vanuit Gods Woord de stellingen onderbouwen?
2) Wat is het nut dat ik dit weet? En waarom zou ik dit moeten weten?

En als ik dan nadenk over jou vraag: zouden jullie dan zeggen dat er hoop was of zouden jullie zeggen dat er geen hoop was omdat ze niet over de kennis van Christus konden spreken?.. Dan roept bij mij deze vraag al heel veel vragen op. Bijvoorbeeld: Moeten we op deze manier er iets over zeggen? Of moet je meer vanuit Gods genadeverbond en beloften hier antwoord op krijgen? Mogen we als mensen hier uberhaupt is over zeggen?

1) dat doet ds. W. Perkins in zijn boekje https://theologienet.nl/bestanden/perki ... schets.pdf
2) een mens weet niets hierover maar gelooft alleen maar.

En over de andere vragen - ik moet denken aan een ouderling van vroeger die veel begrafenissen moest doen. Het werdt hem een keer verweten dat hij mensen vrij makkelijk in de hemel zette. Zijn antwoord was: 'Ja, dat kan je nu wel zeggen, maar als ik er één te weinig in de hemelzet tast ik de eer des Heeren aan. En één te veel, dan tast ik de eer van mensen aan.'

Ik heb ook vragen staan die niet beantwoord zijn. Ook naar de topic starter JGW.

[CvD]

Duidelijk een heldere uitleg van ds G Boer. Kwaliteit geluid is wat van mindere kwaliteit.
https://www.passievoorhetevangelie.nl/p ... oord-20-22

[Arja]

Maar volgens jullie kan dus een mens wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar niet in Christus geloven en dan toch behouden zijn?

Volgens mij is het allemaal niet zo moeilijk.

Een mens heeft pas een waar geloof als hij weet dat zijn zonden vergeven zijn, zie zondag 7. Een stellig weten, vertrouwen, vergeving geschonken is om der verdienste van Christus.

Wanneer dan precies de wedergeboorte plaatsvind, waar nu precies de levendmaking plaatsvind, doet niet ter zake, immers, als God in een mens begint te werken, kan dit menselijk gezien, nog alle kanten op.
Pas na zondag 7, stellig weten, vast vertrouwen, enz, kan een mens zeggen, een kind van God te zijn, zalig te zijn.
Alles wat daarvoor zit, doet niet ter zake. Dit kunnen eigen overtuigingen zijn, dit kan het zaad op steengrond of tussen distels zijn, enzovoorts.

Dus menselijk gezien hangt geloof, wedergeboorte, rechtvaardigmaking, allemaal aan elkaar vast. Men kan niet zeggen, ik ben wedergeboren maar ik ken Christus nog niet, mijn zonden zijn nog niet vergeven, ik heb nog een openstaande schuld, dat is onmogelijk.

Wanneer God precies begint met werken in een mens, kan alleen achteraf worden bekeken, na de kennis van zondag 7, niet vooraf of tijdens.

Dus het is een theoretische werkelijkheid die ds Moerkerken hier schetst waar een mens nooit mee kan rekenen, het doet er niet toe wanneer nu het exacte moment van wedergeboorte is, dat is bij God bekend en wij mensen kunnen er toch niet mee rekenen want voor de kennis van zondag 7 is het verloren.

Ik ben het voor een groot deel met je eens.
Maar formuleer het iets anders.

De Schrift geeft ons geen grond om iemand die nog niet in Jezus gelooft alvast wedergeboren, in Christus ingelijfd en behouden te noemen. Vergeving, nieuw leven en vereniging met Christus worden in het NT steeds met het geloof in Hem verbonden. Maar het andere uiterste... „alles wat daarvoor zit doet niet ter zake” ...zie ik óók niet in de Schrift. Kijk naar Cornelius. God hoort zijn gebeden, ziet zijn zoeken en stuurt Petrus naar hem. Er is dus werkelijk iets gaande. Toch moet hij nog de woorden horen „waardoor u behouden zult worden” Etc. (Hand. 11:14).

We mogen niet méér vastleggen dan de Schrift zelf doet: God kan al aan/in een mens werken vóór hij bewust tot geloof in Jezus komt. Maar het heil zelf wordt niet buiten de Heere Jezus om gegeven. En „waar geloof” zou ik ook niet definiëren als: eerst zeker weten dat mijn zonden vergeven zijn. Bijbels geloof (emunah) is allereerst je vertrouwen op God en Zijn Messias stellen en helemaal afzien van jezelf. Zekerheid mag daaruit groeien en is in het begin misschien nog wat wankel maar zal steeds groter worden... naarmate het zicht op wie God is meer helder wordt.

Toegevoegd: Bij Cornelius zou/wil ik niet proberen een verborgen geestelijke toestand vóór zijn geloof vast te leggen. De tekst doet dat zelf ook niet. Zij zegt wel dat God hem zag, zijn gebeden hoorde en hem tot de Messias bracht. En wanneer Petrus later zelf uitlegt wat daar gebeurd is, zegt hij: zij hoorden het evangelie, geloofden, ontvingen de Geest en hun harten werden door het geloof gereinigd (Hand. 15:7-9). Verder dan die woorden van de Schrift wil ik dus eigenlijk niet gaan. We hoeven niet alles te ontleden.

[Arja]

Ja, dat krijg je er van als je het allemaal wil berekenen en begrijpen.. Ik sta er altijd van te kijken hoe mensen precies kunnen uitleggen hoe de Heilige Geest werkt en in welke stand ze zich bevinden. Best knap, alleen je komt er vaak geen steek verder mee

Hier zijn bijvoorbeeld ook nog geen antwoorden op gekomen. Ik wil zelf eerst antwoord op deze vragen hebben:

Er wordt duidelijk gesepareerd in stelling 6. Een vraag aan jouw en anderen - als iemand zou sterven die niet meer kon vertellen dan wat we vinden in stellingen 1 tot en met 5, zouden jullie dan zeggen dat er hoop was of zouden jullie zeggen dat er geen hoop was omdat ze niet over de kennis van Christus konden spreken?

Goeie vraag. Maar zover ben ik nog niet..
1) Kun jij vanuit Gods Woord de stellingen onderbouwen?
2) Wat is het nut dat ik dit weet? En waarom zou ik dit moeten weten?

En als ik dan nadenk over jou vraag: zouden jullie dan zeggen dat er hoop was of zouden jullie zeggen dat er geen hoop was omdat ze niet over de kennis van Christus konden spreken?.. Dan roept bij mij deze vraag al heel veel vragen op. Bijvoorbeeld: Moeten we op deze manier er iets over zeggen? Of moet je meer vanuit Gods genadeverbond en beloften hier antwoord op krijgen? Mogen we als mensen hier uberhaupt is over zeggen?

1) dat doet ds. W. Perkins in zijn boekje https://theologienet.nl/bestanden/perki ... schets.pdf
2) een mens weet niets hierover maar gelooft alleen maar.

Perkins?
Dan zou je wel onderscheid maken tussen "zijn schema" als pastorale beschrijving en de heilsroute die mensen er later van gemaakt hebben. Perkins-kenners wijzen er op dat bij hem onduidelijk blijft of die voorbereidende vernedering al tot de wedergeboorte behoort.

Wat ik lastig blijf vinden, is dat we (je /ik) heel precies proberen te beschrijven wat de Heilige Geest in het verborgene doet, in welke “stand” iemand zich dan bevindt. Perkins probeert dat wel zorgvuldig te ordenen, maar Beeke* laat in een artikel zien dat die volgorde bij Perkins zelf al niet zo strak is: wat in de ervaring vóór het geloof lijkt te komen, kan volgens hem achteraf toch vrucht van verborgen geloof blijken te zijn. Als dat zo is; hoeveel hiervan komt dan echt uit de Schrift op, en hoeveel is een soort van theologische ordening van ervaringen?

Ik geloof dat God een mens overtuigt, vernedert, trekt. Maar ik zie in de Schrift nergens een statement: hier begint wedergeboorte, hier verborgen geloof, hier is iemand al in de staat van het heil. De nadruk ligt veel meer op wat God doet: Hij brengt een mens tot Christus, het evangelie wordt gehoord en geloofd, en in Hem is vergeving en leven. Johannes 3:8: de Geest waait waarheen Hij wil. We horen Zijn geluid. Maar zullen nooit in handen krijgen hoe, wat, waar...

* Artikel Beeke: https://joelbeeke.org/william-perkins-s ... salvation/

Plus puur puur exegetisch is Perkins’ gebruik van Galaten 3:24 bepaald niet vanzelfsprekend. Paidagōgos is geen “leraar” was maar een voogd/toezichthouder en Paulus' tegenstelling gaat over de toestand van minderjarigheid onder de Torah en de vrijheid die met het geloof gekomen is. Dat is iets anders dan: “God moet iedere individuele zondaar eerst met de wet door vier voorbereidende stadia leiden.

[ejvl]

Maar volgens jullie kan dus een mens wedergeboren zijn, in Christus ingelijfd, geloven, maar niet in Christus geloven en dan toch behouden zijn?

Volgens mij is het allemaal niet zo moeilijk.

Een mens heeft pas een waar geloof als hij weet dat zijn zonden vergeven zijn, zie zondag 7. Een stellig weten, vertrouwen, vergeving geschonken is om der verdienste van Christus.

Wanneer dan precies de wedergeboorte plaatsvind, waar nu precies de levendmaking plaatsvind, doet niet ter zake, immers, als God in een mens begint te werken, kan dit menselijk gezien, nog alle kanten op.
Pas na zondag 7, stellig weten, vast vertrouwen, enz, kan een mens zeggen, een kind van God te zijn, zalig te zijn.
Alles wat daarvoor zit, doet niet ter zake. Dit kunnen eigen overtuigingen zijn, dit kan het zaad op steengrond of tussen distels zijn, enzovoorts.

Dus menselijk gezien hangt geloof, wedergeboorte, rechtvaardigmaking, allemaal aan elkaar vast. Men kan niet zeggen, ik ben wedergeboren maar ik ken Christus nog niet, mijn zonden zijn nog niet vergeven, ik heb nog een openstaande schuld, dat is onmogelijk.

Wanneer God precies begint met werken in een mens, kan alleen achteraf worden bekeken, na de kennis van zondag 7, niet vooraf of tijdens.

Dus het is een theoretische werkelijkheid die ds Moerkerken hier schetst waar een mens nooit mee kan rekenen, het doet er niet toe wanneer nu het exacte moment van wedergeboorte is, dat is bij God bekend en wij mensen kunnen er toch niet mee rekenen want voor de kennis van zondag 7 is het verloren.

Ik ben het voor een groot deel met je eens.
Maar formuleer het iets anders.

De Schrift geeft ons geen grond om iemand die nog niet in Jezus gelooft alvast wedergeboren, in Christus ingelijfd en behouden te noemen. Vergeving, nieuw leven en vereniging met Christus worden in het NT steeds met het geloof in Hem verbonden. Maar het andere uiterste... „alles wat daarvoor zit doet niet ter zake” ...zie ik óók niet in de Schrift. Kijk naar Cornelius. God hoort zijn gebeden, ziet zijn zoeken en stuurt Petrus naar hem. Er is dus werkelijk iets gaande. Toch moet hij nog de woorden horen „waardoor u behouden zult worden” Etc. (Hand. 11:14).

We mogen niet méér vastleggen dan de Schrift zelf doet: God kan al aan/in een mens werken vóór hij bewust tot geloof in Jezus komt. Maar het heil zelf wordt niet buiten de Heere Jezus om gegeven. En „waar geloof” zou ik ook niet definiëren als: eerst zeker weten dat mijn zonden vergeven zijn. Bijbels geloof (emunah) is allereerst je vertrouwen op God en Zijn Messias stellen en helemaal afzien van jezelf. Zekerheid mag daaruit groeien en is in het begin misschien nog wat wankel maar zal steeds groter worden... naarmate het zicht op wie God is meer helder wordt.

Toegevoegd: Bij Cornelius zou/wil ik niet proberen een verborgen geestelijke toestand vóór zijn geloof vast te leggen. De tekst doet dat zelf ook niet. Zij zegt wel dat God hem zag, zijn gebeden hoorde en hem tot de Messias bracht. En wanneer Petrus later zelf uitlegt wat daar gebeurd is, zegt hij: zij hoorden het evangelie, geloofden, ontvingen de Geest en hun harten werden door het geloof gereinigd (Hand. 15:7-9). Verder dan die woorden van de Schrift wil ik dus eigenlijk niet gaan. We hoeven niet alles te ontleden.

Grotendeels eens, behalve

En „waar geloof” zou ik ook niet definiëren als: eerst zeker weten dat mijn zonden vergeven zijn. Bijbels geloof (emunah) is allereerst je vertrouwen op God en Zijn Messias stellen en helemaal afzien van jezelf. Zekerheid mag daaruit groeien en is in het begin misschien nog wat wankel maar zal steeds groter worden... naarmate het zicht op wie God is meer helder wordt.

Immers, in zondag 7 van de HC wordt gevraagd wat een waar geloof is en het antwoord is een stellig weten, vast vertrouwen dat mijn zonden vergeven zijn.
Zeker kan het klein zijn, aangevochten en bestreden, maar het is wel een stellig weten en vast vertrouwen dat zonden vergeven zijn.