Gereformeerde Gemeenten

[HHR]

Prachtig interview met ds van Zanden:

https://www.rd.nl/artikel/1158111-hervo ... me-niet-zo

Met vriendelijke woorden voor de GG.
Toch zijn zulke mensen (voor mij) altijd een voorbeeld. Breed kunnen kijken en overal ook goede dingen kunnen zien.
Kunnen we vaak wel wat van leren.

Toen u in Urk stond werd u doordeweeks weleens gesignaleerd in de plaatselijke (oud) gereformeerde gemeente (in Nederland). Kunnen de overige predikanten in Uddel u ook onder hun gehoor verwachten?

„Jazeker, als ds. Van Dieren van de gereformeerde gemeente weekdiensten houdt, ben ik hartstikke blij. Ik hoor hem graag.

Hier in Katwijk ging ik op vrijdagavond ook weleens naar de diensten in het schooltje, de Ds. G. Voetiusschool, een hervormd-gereformeerde evangelisatie. Ik denk dat het een goede zaak is als predikanten van verschillende kerkverbanden bij elkaar in de kerk komen.

U begon in protestants Pesse en komt uiteindelijk via een gereformeerde kerk en een confessionele wijkgemeente in een Gereformeerde Bondsgemeente terecht. Verder naar rechts kunt u in de PKN niet.
„Ja, waar gaat het eindigen? Hersteld hervormd? Misschien meld ik me wel bij het curatorium van de Gereformeerde Gemeenten. Niet opschrijven, hoor.

Vond het wel een opvallend verhaal. Ik geloof niet dat ds. van Zanden helemaal met ds. van Dieren mee zal gaan. Maar wat me wel aanspreekt is zijn kijken over de kerkmuren heen.

Dat denk ook niet. Maar wat we er van kunnen leren is dat we dus van anderen kunnen leren zonder het in alles met elkaar eens te zijn.
Zo vond ik het ook mooi dat Sefa vertelde GGiN diensten te bezoeken en daar ook weer dingen leert bv de nadruk op Gods heiligheid en rechtvaardigheid.

Ik denk dat deze opstelling het begin is van minder polarisatie in onze gezindte.
Dus het is te hopen dat ds van Dieren op z’n vrije zondagen ook eens een dienst van ds van Zanden bezoekt.

Kun jij zo ook luisteren naar anderen waar je het niet in alles eens bent DIA?

[Bobber]

Wat mij betreft is dit eenvoudigweg onderdeel van een bredere ontwikkeling. Hier op Goeree-Overflakkee zijn eveneens pogingen gedaan om reformatorisch onderwijs van de grond te krijgen. Dat was rond 1994 en opnieuw in 2025. Beide initiatieven zijn uiteindelijk niet geslaagd. Gezien de huidige ontwikkelingen zie ik dat achteraf als een grote zegen.

De tijd dat wij als kerk, ik doel dan vooral op de Gereformeerde Gemeenten en aanverwante verbanden, veilig binnen onze eigen bubbel konden functioneren, ligt achter ons. Er is steeds meer grensverkeer tussen kerken. Een nieuwe generatie stelt terechte vragen bij tradities en vanzelfsprekendheden. Tegelijk zie je in sommige kerkelijke kringen een zekere kramp om verschillen met een open houding tegemoet te treden. Wat mij betreft laat dit het failliet zien van het bijzonder bijzonder onderwijs.

Ik verlang daarom eerder naar goed christelijk onderwijs, waarin gezinnen uit een brede waaier van christelijke kerken een plaats kunnen vinden en waarin, ondanks verschillen, vruchtbaar wordt samengewerkt. Op Goeree-Overflakkee zien we dat dit mogelijk is. Is dat soms ingewikkeld? Zeker. Maar juist daarin herken ik iets van de Bijbelse oproep om samen op te trekken met de huisgenoten des geloofs.

Intussen stapelen de voorbeelden zich op. We zagen de situatie in Geldermalsen, waar nuanceverschillen de onderlinge verhoudingen ernstig hebben beschadigd en uiteindelijk een predikant het veld moest ruimen. Daarna volgde 's-Gravenpolder, waar op een wijze die moeilijk met christelijke liefde te verenigen is, weerstand zichtbaar werd. En nu is er Kootwijkerbroek. Wie zou daar niet om wenen?

Ik geloof dat God blaast in onze zorgvuldig opgebouwde zekerheden en onze heilige huisjes. Misschien is dat wel nodig. Er is uiteindelijk maar één fundament dat ons werkelijk kan samenbinden: het Evangelie van Jezus Christus, de Gekruisigde. Hij heeft het niet als roof geacht aan God gelijk te zijn, maar heeft Zichzelf vernietigd en vrijwillig de gestalte van een dienstknecht aangenomen. Waarom? Tot eer van God de Vader (Filippenzen 2).

Ik geloof dat juist dit Evangelie uiteindelijk sterker zal blijken dan de geslotenheid die delen van de gereformeerde gezindte is gaan kenmerken. God regeert. Daarom bid ik dat al deze ontwikkelingen uiteindelijk zullen uitlopen op een geestelijke bloei van Gods gemeente in ons vaderland. Dat de oude belofte opnieuw werkelijkheid mag worden: uw zonen en uw dochters zullen profeteren, uw jongelingen zullen gezichten zien en uw ouden zullen dromen dromen (Joël 2; Handelingen 2). Niet door menselijke strategieën, maar door Zijn Heilige Geest.

Mooie post en een goed streven om goed christelijk onderwijs te hebben uit een brede waaier van christelijke kerken.

Het is echter heel erg afhankelijk van de geschiedenis in de gemeente waar je woont. Het scheelt nogal of je woont in een gemeente met een christelijke school waar het meerendeel uit de GG of HHK komt. Ik woon in een dorp waar vroeger de confessionele Hervormde Kerk groter was dan de afgescheiden kerk. De Hervormde Kerk liet niet toe dat er geluisterd werd naar de inbreng van de zwaardere kerken. Mede hierdoor is er naast een christelijke school een reformatorische school ontstaan. Op deze school zitten kinderen van verschillende kerkverbanden. Zijn het dan heilige huisjes of is het uit de nood geboren? Je ziet ook wel verschil tussen de generatie ouderen van toen de school is opgericht en de ouders van nu. Die huidige ouders zijn minder bezig met de school dan de ouders van toen.

[Job]

(...) Een nieuwe generatie stelt terechte vragen bij tradities en vanzelfsprekendheden. (...).

Ook vanuit mij instemming met je behartigenswaardige woorden.

Persoonlijk zou ik wel bang zijn dat we - omdat wij christenen er zo'n zootje van maken - het kind met het badwater zouden weggooien. HHR legt er terecht de vinger bij dat verwatering snel op de loer ligt. Qua uitleg van de Bijbel kunnen we niet zuiver genoeg pogen te blijven. Waarmee ik niet bedoel: kortzichtig en enghartig. Maar als de Bijbel zuiver wordt uitgelegd, behoeven we daar niet bang voor te zijn.

Even nog over bovenstaande regel. In hoeverre denk jij of denken anderen dat we met een deel van de conflicten die je opnoemde getuige zijn van een botsing van generaties? Natuurlijk, we leven in de eindtijd, de liefde van velen verkoudt etc., dat speelt allemaal mee. Ik vraag me wel af of het alleen geestelijk is uit te leggen. Was een autoritaire stijl voor veel babyboomers niet heel gewoon? "Je doet het omdat ik het zeg." Het zou me totaal niet verbazen als het altijd zo gegaan is in Kootwijkerbroek. Streven sommige hedendaagse rechtzinnige predikanten en ambtsdragers soms niet al teveel naar een soort van conservatisme waarin ze zelfs (te goeder trouw) de stijl van hun voorgangers overnemen? Die knettert natuurlijk enorm met de levensstijl van hedendaagse generaties. De werelden van generatie X en babyboom liggen in sommige opzichten mijlenver bij millenials, Z en Alpha vandaan.

En daarop voortbordurend: zouden deze vorm van conflicten niet verminderen naarmate er meer jonge predikanten en ambtsdragers komen die kind zijn van hun tijd?

[DDD]

Volgens mij is de analyse van Ad toch niet juist. Dit is niet iets dat in de jaren 70 niet voorkwam. Ik denk dat het meer te maken heeft met opleidingsniveau of althans werk - en denkniveau.

[MGG]

Prachtig interview met ds van Zanden:

https://www.rd.nl/artikel/1158111-hervo ... me-niet-zo

Met vriendelijke woorden voor de GG.
Toch zijn zulke mensen (voor mij) altijd een voorbeeld. Breed kunnen kijken en overal ook goede dingen kunnen zien.
Kunnen we vaak wel wat van leren.

Toen u in Urk stond werd u doordeweeks weleens gesignaleerd in de plaatselijke (oud) gereformeerde gemeente (in Nederland). Kunnen de overige predikanten in Uddel u ook onder hun gehoor verwachten?

„Jazeker, als ds. Van Dieren van de gereformeerde gemeente weekdiensten houdt, ben ik hartstikke blij. Ik hoor hem graag.

Hier in Katwijk ging ik op vrijdagavond ook weleens naar de diensten in het schooltje, de Ds. G. Voetiusschool, een hervormd-gereformeerde evangelisatie. Ik denk dat het een goede zaak is als predikanten van verschillende kerkverbanden bij elkaar in de kerk komen.

U begon in protestants Pesse en komt uiteindelijk via een gereformeerde kerk en een confessionele wijkgemeente in een Gereformeerde Bondsgemeente terecht. Verder naar rechts kunt u in de PKN niet.
„Ja, waar gaat het eindigen? Hersteld hervormd? Misschien meld ik me wel bij het curatorium van de Gereformeerde Gemeenten. Niet opschrijven, hoor.

Vond het wel een opvallend verhaal. Ik geloof niet dat ds. van Zanden helemaal met ds. van Dieren mee zal gaan. Maar wat me wel aanspreekt is zijn kijken over de kerkmuren heen.

Dat denk ook niet. Maar wat we er van kunnen leren is dat we dus van anderen kunnen leren zonder het in alles met elkaar eens te zijn.
Zo vond ik het ook mooi dat Sefa vertelde GGiN diensten te bezoeken en daar ook weer dingen leert bv de nadruk op Gods heiligheid en rechtvaardigheid.

Ik denk dat deze opstelling het begin is van minder polarisatie in onze gezindte.
Dus het is te hopen dat ds van Dieren op z’n vrije zondagen ook eens een dienst van ds van Zanden bezoekt.

Kun jij zo ook luisteren naar anderen waar je het niet in alles eens bent DIA?

Of dat ds. van Zanden voorgaat in een weekdienst. Voor de dienst een liedje, tijdens de dienst psalmen op hele noten en na de dienst afsluiten met een ritmisch gezongen psalm.

[Ad Anker]

(...) Een nieuwe generatie stelt terechte vragen bij tradities en vanzelfsprekendheden. (...).

Ook vanuit mij instemming met je behartigenswaardige woorden.

Persoonlijk zou ik wel bang zijn dat we - omdat wij christenen er zo'n zootje van maken - het kind met het badwater zouden weggooien. HHR legt er terecht de vinger bij dat verwatering snel op de loer ligt. Qua uitleg van de Bijbel kunnen we niet zuiver genoeg pogen te blijven. Waarmee ik niet bedoel: kortzichtig en enghartig. Maar als de Bijbel zuiver wordt uitgelegd, behoeven we daar niet bang voor te zijn.

Even nog over bovenstaande regel. In hoeverre denk jij of denken anderen dat we met een deel van de conflicten die je opnoemde getuige zijn van een botsing van generaties? Natuurlijk, we leven in de eindtijd, de liefde van velen verkoudt etc., dat speelt allemaal mee. Ik vraag me wel af of het alleen geestelijk is uit te leggen. Was een autoritaire stijl voor veel babyboomers niet heel gewoon? "Je doet het omdat ik het zeg." Het zou me totaal niet verbazen als het altijd zo gegaan is in Kootwijkerbroek. Streven sommige hedendaagse rechtzinnige predikanten en ambtsdragers soms niet al teveel naar een soort van conservatisme waarin ze zelfs (te goeder trouw) de stijl van hun voorgangers overnemen? Die knettert natuurlijk enorm met de levensstijl van hedendaagse generaties. De werelden van generatie X en babyboom liggen in sommige opzichten mijlenver bij millenials, Z en Alpha vandaan.

En daarop voortbordurend: zouden deze vorm van conflicten niet verminderen naarmate er meer jonge predikanten en ambtsdragers komen die kind zijn van hun tijd?

Ik denk dat je gelijk hebt. Mijn zoon (17) leest het interview van ds. v.d. Zanden en zegt: ik hoop dat hij zich aanmeldt bij het curatorium. Toch merk ik bij jonge ambtsdragers dat het toch moeilijk is om onbevangen oog te hebben voor de nieuwe generatie.
En je maakt het heel psychologisch. Is het vol te houden dat God goedertierenlijk zijn dienaren zendt en vervolgens blijkt dat die dienaren de plank volledig misslaan en géén feeling hebben met de huidige generatie? Het is een oprecht, serieuze vraag waarvan de gevolgen ingrijpend kunnen zijn. Wil je daarop reflecteren?

[Bertiel]

Ik heb het boek van Dick Both gelezen over leiderschap in de reformatorische kerk van de 21ste eeuw waar ook respons instonden van predikanten en ouderlingen gebruikt voor zijn dissertatie.
Het viel me op dat dominees zich vaak verheven voelen boven de andere ambtsdragers en ook de ambtsdragers er zo naar keken. Daar gaat het mis. Allen zijn gelijk volgens de DKO.
Ik denk dat de juiste ambtsvisie al veel zou kunnen helpen.

[HHR]

En daarop voortbordurend: zouden deze vorm van conflicten niet verminderen naarmate er meer jonge predikanten en ambtsdragers komen die kind zijn van hun tijd?

Hier stip je een heel terecht punt aan.
En ik denk dat dit wel aan het veranderen is, ook binnen de GG.
Zo ken ik van dichtbij een gemeente waar een oude predikant voor heel veel problemen heeft gezorgd. Nu staat er een jongere dominee. Nog maar pas predikant. Jong gezin. Inhoudelijk weinig verschil. Wel andere verwoording en wat genuanceerder. Maar ook veel nuchterder in allerlei uiterlijke zaken. Aanspreekbaar en staat open voor opbouwende kritiek. Gevolg is rust in die gemeente. En een jonge generatie die de ds echt waardeert ondanks verschillen van inzicht. Alleen het feit als dat er gesprek mogelijk is geeft veel rust en begrip.

[Job]

Ik denk dat je gelijk hebt. Mijn zoon (17) leest het interview van ds. v.d. Zanden en zegt: ik hoop dat hij zich aanmeldt bij het curatorium. Toch merk ik bij jonge ambtsdragers dat het toch moeilijk is om onbevangen oog te hebben voor de nieuwe generatie.
En je maakt het heel psychologisch. Is het vol te houden dat God goedertierenlijk zijn dienaren zendt en vervolgens blijkt dat die dienaren de plank volledig misslaan en géén feeling hebben met de huidige generatie? Het is een oprecht, serieuze vraag waarvan de gevolgen ingrijpend kunnen zijn. Wil je daarop reflecteren?

Ik denk soms dat sommige predikanten, die graag rechtzinnig willen overkomen of zichzelf rechtzinnig vinden, een bepaalde stijl en manier van doen van vroeger verwarren met rechtzinnigheid. Inclusief omgangsvormen. Dan wordt hardheid verward met eerlijkheid en botheid met duidelijkheid. Soms, vrees ik, geïnspireerd door hun voorbeelden.

Ik geloof eigenlijk dat daarin niet zo heel veel is veranderd. Ken meerdere verhalen van vroeger waarin (Gg-)predikanten als olifanten door de porceleinkasten gingen. Alleen, en dat is het grote verschil: toen werd het geslikt. Men had zo ongeveer absoluut gezag. Hedendaagse predikanten/ambtsdragers die dat vandaag proberen te kopiëren zullen beschaamd uitkomen en er wellicht nog een schepje bovenop doen omdat ze tegengesproken worden.

Verder zullen de spiegels uit deze situaties ter harte genomen moeten worden in kerkenraden en op de Theologische School, om het maar even bij de GG te houden. Het is goed dat S. Post momenteel kwesties onderzoekt. Hopelijk rolt daar veel bruikbaars uit. Het curatorium heeft een signalerende taak, de Th. School een opvoedende taak en (wat ik vooral van @DDD geleerd heb): er ligt een grote, sturende taak bij ouderlingen.

Overigens, om eerlijk te zijn vind ik niet altijd alles aan de ambtsdragers liggen. Dat is ook wel weer net iets teveel de tendens van deze tijd. We hoeven niet altijd alles met onze ambtsdragers te bediscussieren.

[Job]

(...)
En je maakt het heel psychologisch. Is het vol te houden dat God goedertierenlijk zijn dienaren zendt en vervolgens blijkt dat die dienaren de plank volledig misslaan en géén feeling hebben met de huidige generatie? Het is een oprecht, serieuze vraag waarvan de gevolgen ingrijpend kunnen zijn. Wil je daarop reflecteren?

Ik zie dat ik op deze vraag nog niet helemaal ben ingegaan. Vind het een lastige. Schenkt God de "kinderzegen" terwijl sommige moeders het mentaal helemaal niet blijken aan te kunnen en het kind allerlei schade oploopt? Dat is een zelfde categorie vraag. Ik denk dat God zeker goedertierenlijk zendt, maar dat wij daarnaast voor 100% onze verantwoordelijkheid houden hoe we met die gave omgaan, zowel als predikant, als kerkenraadslid en als gemeentelid.

[Job]

En daarop voortbordurend: zouden deze vorm van conflicten niet verminderen naarmate er meer jonge predikanten en ambtsdragers komen die kind zijn van hun tijd?

Hier stip je een heel terecht punt aan.
En ik denk dat dit wel aan het veranderen is, ook binnen de GG.
Zo ken ik van dichtbij een gemeente waar een oude predikant voor heel veel problemen heeft gezorgd. Nu staat er een jongere dominee. Nog maar pas predikant. Jong gezin. Inhoudelijk weinig verschil. Wel andere verwoording en wat genuanceerder. Maar ook veel nuchterder in allerlei uiterlijke zaken. Aanspreekbaar en staat open voor opbouwende kritiek. Gevolg is rust in die gemeente. En een jonge generatie die de ds echt waardeert ondanks verschillen van inzicht. Alleen het feit als dat er gesprek mogelijk is geeft veel rust en begrip.

Ja, de mogelijkheid van gesprek is misschien wel hét punt in bijna alle situaties waarin het misgaat. Terwijl vroeger de tendens veel meer was zoals ik zei: omdat ik het zeg, luister je.

Moeilijker, veel moeilijker ligt het wanneer het wordt uitgedrukt als: De Bijbel zegt het dus jij luistert. Eerlijk: in veel gevallen is dat nog waar ook, alleen dat past totaal niet meer bij onze tijd en bij de huidige generatie mensen.

Het is een uitdaging om als kerk niet volledig mee te buigen met de tijdgeest waarin alles onderhandelbaar moet zijn. Daar moeten en mogen we ons niet toe laten verleiden. Tegelijk is een open houding gepast.

[Ambtenaar]

Verder zullen de spiegels uit deze situaties ter harte genomen moeten worden in kerkenraden en op de Theologische School, om het maar even bij de GG te houden. Het is goed dat S. Post momenteel kwesties onderzoekt. Hopelijk rolt daar veel bruikbaars uit. Het curatorium heeft een signalerende taak, de Th. School een opvoedende taak en (wat ik vooral van @DDD geleerd heb): er ligt een grote, sturende taak bij ouderlingen.

Een volwassen man van een jaar of 40 met al zijn ervaringen kun je niet meer kneden. Die krijg je zoals hij is gevormd door zijn omgeving.

Overigens, om eerlijk te zijn vind ik niet altijd alles aan de ambtsdragers liggen. Dat is ook wel weer net iets teveel de tendens van deze tijd. We hoeven niet altijd alles met onze ambtsdragers te bediscussieren.

Jij hebt het direct over discussiëren. Het gaat simpelweg om de mogelijkheid om alle vragen te kunnen stellen.

[Job]

Jij hebt het direct over discussiëren. Het gaat simpelweg om de mogelijkheid om alle vragen te kunnen stellen.

Laat ik dan een ander woord kiezen: onderhandelen. Niet alles is onderhandelbaar. Dat lijkt wel zo als je sommige ouders in het gangpad van de supermartkt hoort onderhandelen met hun dreinende peuter. Maar zo zou het onder het gezag van het Woord niet horen te zijn. Bij sommige zaken die door dienstknechten van God worden vereist, past alleen luisteren en gehoorzamen, ook als onze natuur en de tijdgeest er tegenin druist. Eenvoudigweg omdat God het eist.

[Ambtenaar]

Maar zo zou het onder het gezag van het Woord niet horen te zijn. Bij sommige zaken die door dienstknechten van God worden vereist, past alleen luisteren en gehoorzamen, ook als onze natuur en de tijdgeest er tegenin druist. Eenvoudigweg omdat God het eist.

En waar denk je aan bij sommige zaken? En het is altijd de toon die de muziek maakt.

De schakering aan kerken laat zien dat er heel vaak is gedacht God bepaalde dingen vereist of vraagt.

[DDD]

Verder zullen de spiegels uit deze situaties ter harte genomen moeten worden in kerkenraden en op de Theologische School, om het maar even bij de GG te houden. Het is goed dat S. Post momenteel kwesties onderzoekt. Hopelijk rolt daar veel bruikbaars uit. Het curatorium heeft een signalerende taak, de Th. School een opvoedende taak en (wat ik vooral van @DDD geleerd heb): er ligt een grote, sturende taak bij ouderlingen.

Een volwassen man van een jaar of 40 met al zijn ervaringen kun je niet meer kneden. Die krijg je zoals hij is gevormd door zijn omgeving.

Overigens, om eerlijk te zijn vind ik niet altijd alles aan de ambtsdragers liggen. Dat is ook wel weer net iets teveel de tendens van deze tijd. We hoeven niet altijd alles met onze ambtsdragers te bediscussieren.

Jij hebt het direct over discussiëren. Het gaat simpelweg om de mogelijkheid om alle vragen te kunnen stellen.

Dat vind ik veel te pessimistisch. Ook mensen van 70 kunnen nog een hoop leren.