Beroepingswerk discussie [7]

[Job]

Ik heb wel een hypothetische vraag; ik gebruik weliswaar deze beroepingsperiode als kapstok maar het is niet dat ik nu vermoed dat dit bij de kandidaat die nog niets heeft aangenomen aan de orde is, of zo.

In het bevestigsformulier wordt ongeveer gevraagd of de a.s. predikant "wettig van Gods gemeente en mitsdien van God Zelf" geroepen/beroepen is. Is dit wettig beroepen worden passief? In de zin van biddend afwachten of er een beroep komt? Stel je voor dat een kandidaat duidelijk weet dat de Heere hem een bepaalde gemeente wijst, maar die gemeente beroept hem niet. Bijvoorbeeld dat kand. K. met een gemeente loopt die kand. De J. heeft beroepen, dat de weken zich aaneenrijgen en dat die gemeente niet tot een tweede vergadering komt. Mag hij dan contact opnemen en zeggen: zo en zo, mag ik jullie vragen te overwegen nog een vergadering te beleggen? Of dringt hij zich dan onwettig in?

Is niet beroepen worden een teken dat God niet naar een bepaalde gemeente roept? Het is-gelijk-teken (mitsdien!) uit het formulier vind ik een lastige, ook de andere kant op geredeneerd trouwens.

Ik vraag het omdat aspirant-zendingswerkers en -evangelisten ook gewoon worden geacht te solliciteren naar een vacature waarheen ze zich geroepen weten. Naar hen komt het deputaatschap ook niet toe met een beroep.

[Bewaar het Pand]

Ik las pas een treffend interview met de christelijk-gereformeerde ds. H.C. van der Ent (1918-1997), wat deels ging over het beroepingswerk. Hier een fragment uit het interview:

Interviewer: "Bij zijn bevestiging zegt de predikant 'ja' op de vraag of hij gevoelt dat hij van Gods gemeente en mitsdien van God geroepen is. Zou aan deze zinsnede niet de consequentie verbonden moeten worden om elk beroep aan te nemen?"
Van der Ent: "De belijdenisgeschriften en de formulieren spreken idealistisch, zoals het wezen moet. Ze omschrijven de kerk als een vergadering van ware Christgelovigen, die al hun heil en zaligheid alleen in de Heere Jezus Christus zoeken. Maar ga nou de kerk in de praktijk 's bekijken. Dan is het minder eenvoudig. Dat laat zien hoe ver we van huis zijn."

Interviewer: "Betekent dit dat we met deze zinsnede in de praktijk niet veel kunnen?"
Van der Ent: "Als God het toepast, kan het voor jou betekenis hebben. Maar ik heb zeker niet elk beroep ervaren als een roeping Gods. Er is op dat terrein ontzaglijk veel geklungel. Ik zeg wel 's: het uitbrengen van een beroep is vaak een draaien aan het rad van avontuur. Een kerkeraad zit te wikken en te wegen. Wie past nou hier? 'Ik geloof dat Jan hier wel passen zou', zegt de een. Een volgende voelt meer voor Piet. En Gerrit kan er ook nog mee door. Zo krijg je een rijtje namen. En dan wordt er beroepen. Het rad wordt rondgedraaid. Eerst Jan maar proberen. Hij bedankt. Het is Gods tijd nog niet. Want we hebben overal een tekst voor. Opnieuw draaien. Weer mis. 'Tjonge jonge, veel wederwaardigheden, veel tegenslagen zijn ons deel'. We blijven vroom. En dan is het ineens raak. De dominee komt! En dan zó'n dominee, van God gekregen. Geweldig! Heel de gemeente wordt op stelten gezet, collecte gehouden, pastorie ingericht, volle kerk met de intreedienst. Wat zijn we toch gezegend! En als je twee jaar verder bent, vragen dezelfde mensen: 'wanneer zoud-ie vertrekken?' Was daar dan geloof bij dat beroep? Of wou het volk alleen maar een koning, ongeacht of dat een Saul of een David is?"

Interviewer: "Mag een kerkeraad zich dan niet afvragen welke predikant in de gemeente past?"
Van der Ent: "Zeker, daar ben je redelijke mensen voor. Het is net als wanneer je een vrouw zoekt. Er zijn duizend vrouwen die goed en lief zijn, maar er is er maar één die bij jou past. Maar hoe maak je die afweging, met of zonder geloof? Daar draait het om. En het geloof dat geen vrucht draagt, is geen geloof Zou ik het zeggen, zegt God, en het niet doen?"

Interviewer: "Er is niet in geloof beroepen, als een dominee bedankt?"
Van der Ent: "Juist. In de Bijbel staat: als we een geloof hebben als een mosterdzaadje en we zeggen tegen een berg dat hij opgeheven en in de zee gezet moet worden, dan gebeurt dat. Zou dat geloof dan geen dominee kunnen verzetten? Als je een dominee in geloof beroept, echt in gelóóf, dan hoefje geen tweede beroep meer uit te brengen. In de periode waarin beslist moet worden, belt de kerkeraad die je heeft beroepen nogal 's op. Of je er licht in hebt. Dan vroeg ik meestal: hebben jullie er al licht in, we moeten tenslotte samen trouwen. Dan stond de wagen vaak stil."

Interviewer: "Het kan toch zijn dat de een in de kerkeraad wel in geloof beroept en de ander niet?"
Van der Ent: "Al is er maar één die werkelijk in geloof een dominee beroept, dan komt-ie."

[DDD]

Ik vind dit wel wat kort door de bocht. De formuleringen uit het formulier gaan ervan uit dat er genoeg predikanten zijn. Bij 50 beroepen kun je dat zo niet meer zeggen. Maar dat komt dan naar mijn idee omdat er iets anders mis is.

[GGotK]

Voor student keurhorst zit het beroep er nog niet tussen denk ik

Wat een rare opmerking. Er is toch niet de minste haast bij?

Bodegraven heeft student Keurhorst wederom op tweetal gezet (nu met tegenkandidaat ds W Harinck, stemming 3 juli) dus de gedachte van ogg leeft blijkbaar ook bij anderen.

[Ogg]

Voor student keurhorst zit het beroep er nog niet tussen denk ik

Wat een rare opmerking. Er is toch niet de minste haast bij?

Het is niet zo zeer mijn gedachte als wel iets wat je feitelijk al jaren ziet gebeuren. Studenten nemen vrijwel gelijktijdig hun beroepen aan. En als 1 student een week lang niks aanneemt, nadat de andere studenten al een beroep hebben aangenomen, gaan andere gemeentes weer beroepen. Wat je nu dus ook ziet. Maar we zullen zien of het raar is of dat hij inderdaad geen van zijn huidige beroepen aanneemt en toch voor een nieuw beroep kiest.

[Tiberius]

Ik heb wel een hypothetische vraag; ik gebruik weliswaar deze beroepingsperiode als kapstok maar het is niet dat ik nu vermoed dat dit bij de kandidaat die nog niets heeft aangenomen aan de orde is, of zo.

In het bevestigsformulier wordt ongeveer gevraagd of de a.s. predikant "wettig van Gods gemeente en mitsdien van God Zelf" geroepen/beroepen is. Is dit wettig beroepen worden passief? In de zin van biddend afwachten of er een beroep komt? Stel je voor dat een kandidaat duidelijk weet dat de Heere hem een bepaalde gemeente wijst, maar die gemeente beroept hem niet. Bijvoorbeeld dat kand. K. met een gemeente loopt die kand. De J. heeft beroepen, dat de weken zich aaneenrijgen en dat die gemeente niet tot een tweede vergadering komt. Mag hij dan contact opnemen en zeggen: zo en zo, mag ik jullie vragen te overwegen nog een vergadering te beleggen? Of dringt hij zich dan onwettig in?

Jazeker mag dat; waarom niet?
Dat past het beste bij de Bijbelse praktijk van bv. Handelingen 16.
Dat jij er vraagtekens bij zet, komt door de op hol geslagen beroepingspraktijk in de gereformeerde gemeenten.
Bijbels en praktisch gezien kan iemand maar 1 serieus beroep tegelijkertijd krijgen. Kijk bv. ook naar Petrus in Handelingen 10. Het zou wat zijn als er verschillende groepjes mensen bij hem aankloppen, en de een vroeg hem om mee te gaan naar Cornelius en een ander naar een andere persoon.
Of bedenk voor jezelf. Stel dat je gekozen wordt als ouderling in (ik noem maar wat) Alblasserdam. En de volgende dag belt iemand uit Hendrik Ido Ambacht of Ridderkerk met de vraag of je daar ouderling wilt worden. Dat kan toch niet?
En het gebeurt in de Bijbel ook nergens, zover ik kan overzien.

[DDD]

Voor student keurhorst zit het beroep er nog niet tussen denk ik

Wat een rare opmerking. Er is toch niet de minste haast bij?

Het is niet zo zeer mijn gedachte als wel iets wat je feitelijk al jaren ziet gebeuren. Studenten nemen vrijwel gelijktijdig hun beroepen aan. En als 1 student een week lang niks aanneemt, nadat de andere studenten al een beroep hebben aangenomen, gaan andere gemeentes weer beroepen. Wat je nu dus ook ziet. Maar we zullen zien of het raar is of dat hij inderdaad geen van zijn huidige beroepen aanneemt en toch voor een nieuw beroep kiest.

Het kan. Maar het kan net zo goed zorgvuldigheid zijn.

[BSH]

Voor student keurhorst zit het beroep er nog niet tussen denk ik

Wat een rare opmerking. Er is toch niet de minste haast bij?

Het is niet zo zeer mijn gedachte als wel iets wat je feitelijk al jaren ziet gebeuren. Studenten nemen vrijwel gelijktijdig hun beroepen aan. En als 1 student een week lang niks aanneemt, nadat de andere studenten al een beroep hebben aangenomen, gaan andere gemeentes weer beroepen. Wat je nu dus ook ziet. Maar we zullen zien of het raar is of dat hij inderdaad geen van zijn huidige beroepen aanneemt en toch voor een nieuw beroep kiest.

Dit roept inderdaad het beeld op van 'gok het juiste getal'. En je mag om de beurt net zo lang raden tot het juiste getal geraden is.

Maar anderzijds moeten we ook nuchter zijn. We leven niet in een volmaakte wereld. Dus ook hier is geen volmaakte weg. Iedere keuze heeft positieve en negatieve kanten. So be it.

[Job]

Ik heb wel een hypothetische vraag; ik gebruik weliswaar deze beroepingsperiode als kapstok maar het is niet dat ik nu vermoed dat dit bij de kandidaat die nog niets heeft aangenomen aan de orde is, of zo.

In het bevestigsformulier wordt ongeveer gevraagd of de a.s. predikant "wettig van Gods gemeente en mitsdien van God Zelf" geroepen/beroepen is. Is dit wettig beroepen worden passief? In de zin van biddend afwachten of er een beroep komt? Stel je voor dat een kandidaat duidelijk weet dat de Heere hem een bepaalde gemeente wijst, maar die gemeente beroept hem niet. Bijvoorbeeld dat kand. K. met een gemeente loopt die kand. De J. heeft beroepen, dat de weken zich aaneenrijgen en dat die gemeente niet tot een tweede vergadering komt. Mag hij dan contact opnemen en zeggen: zo en zo, mag ik jullie vragen te overwegen nog een vergadering te beleggen? Of dringt hij zich dan onwettig in?

Jazeker mag dat; waarom niet?
Dat past het beste bij de Bijbelse praktijk van bv. Handelingen 16.
Dat jij er vraagtekens bij zet, komt door de op hol geslagen beroepingspraktijk in de gereformeerde gemeenten.
Bijbels en praktisch gezien kan iemand maar 1 serieus beroep tegelijkertijd krijgen. Kijk bv. ook naar Petrus in Handelingen 10. Het zou wat zijn als er verschillende groepjes mensen bij hem aankloppen, en de een vroeg hem om mee te gaan naar Cornelius en een ander naar een andere persoon.
Of bedenk voor jezelf. Stel dat je gekozen wordt als ouderling in (ik noem maar wat) Alblasserdam. En de volgende dag belt iemand uit Hendrik Ido Ambacht of Ridderkerk met de vraag of je daar ouderling wilt worden. Dat kan toch niet?
En het gebeurt in de Bijbel ook nergens, zover ik kan overzien.

Kan me vinden in je post! Bedankt.

[helma]

...

[Zita]

Ik weet van een predikant die beroepen werd door gemeente X. Hervormd, dus dan komt het hele gebeuren op gang met 'op beroep preken', gemeenteavond, pastorie bezoeken enz. Na ernstige overweging meende hij te moeten bedanken voor het beroep.
Maar hij kreeg er geen rust over, ook niet toen hij nog diverse andere beroepen kreeg. Na meer dan een half jaar heeft hij gemeente X gevraagd of het mogelijk was om hem opnieuw te beroepen. Zulks geschiedde. En ja, dat beroep nam hij wel aan.
Het raakte me wel. In mijn omgeving hoor je over het aannemen of bedanken voor het beroep nogal aardse geluiden (met name vanuit de gemeente): 'Hij zal het wel aannemen, dan wonen ze weer dichter bij de kinderen.' of: 'Nee, die zal wel bedanken. Heb je gezien in wat voor pastorie ze nu wonen? Als je dat vergelijkt met dat zwaar gedateerde hok hier...'. Of: 'Drie puberkinderen, die wil echt niet verhuizen hoor.'

[wfloor]

Ik heb wel een hypothetische vraag; ik gebruik weliswaar deze beroepingsperiode als kapstok maar het is niet dat ik nu vermoed dat dit bij de kandidaat die nog niets heeft aangenomen aan de orde is, of zo.

In het bevestigsformulier wordt ongeveer gevraagd of de a.s. predikant "wettig van Gods gemeente en mitsdien van God Zelf" geroepen/beroepen is. Is dit wettig beroepen worden passief? In de zin van biddend afwachten of er een beroep komt? Stel je voor dat een kandidaat duidelijk weet dat de Heere hem een bepaalde gemeente wijst, maar die gemeente beroept hem niet. Bijvoorbeeld dat kand. K. met een gemeente loopt die kand. De J. heeft beroepen, dat de weken zich aaneenrijgen en dat die gemeente niet tot een tweede vergadering komt. Mag hij dan contact opnemen en zeggen: zo en zo, mag ik jullie vragen te overwegen nog een vergadering te beleggen? Of dringt hij zich dan onwettig in?

Jazeker mag dat; waarom niet?
Dat past het beste bij de Bijbelse praktijk van bv. Handelingen 16.
Dat jij er vraagtekens bij zet, komt door de op hol geslagen beroepingspraktijk in de gereformeerde gemeenten.
Bijbels en praktisch gezien kan iemand maar 1 serieus beroep tegelijkertijd krijgen. Kijk bv. ook naar Petrus in Handelingen 10. Het zou wat zijn als er verschillende groepjes mensen bij hem aankloppen, en de een vroeg hem om mee te gaan naar Cornelius en een ander naar een andere persoon.
Of bedenk voor jezelf. Stel dat je gekozen wordt als ouderling in (ik noem maar wat) Alblasserdam. En de volgende dag belt iemand uit Hendrik Ido Ambacht of Ridderkerk met de vraag of je daar ouderling wilt worden. Dat kan toch niet?
En het gebeurt in de Bijbel ook nergens, zover ik kan overzien.

Kan me vinden in je post! Bedankt.

Als het echt Gods weg is zal Hij ook leiden. Zelf bellen lijkt me niet in de lijn met "maak mij Uw wegen door Uw Woord en Geest bekend.

Van ds Schot is bekend dat hij als student wist naar Nunspeet te moeten...dat werd echter zijn 2e gemeente