Gereformeerde Gemeenten

[Vrouwke]

@ KDD

Klopt..

Maar in het voorbeeld wat ik deelde bedoelde men: ik heb nog niet alle stationnetjes gehad. Het station van de vergeving moet nog komen. Maar gelukkig ben ik er na deze ervaring wel vast weer 1 verder.

Wordt dat echt zo gezegd

Het woord station heb ik toegevoegd om beter duidelijk te maken wat men bedoelt. Maar ze bedoelen echt: een stapje verder in het hoe-het-moet-proces. Maar helaas nog niet ver genoeg. Er moeten nog andere ervaringen volgen.

[KDD]

@ KDD

Klopt..

Maar in het voorbeeld wat ik deelde bedoelde men: ik heb nog niet alle stationnetjes gehad. Het station van de vergeving moet nog komen. Maar gelukkig ben ik er na deze ervaring wel vast weer 1 verder.

Wordt dat echt zo gezegd

Het woord station heb ik toegevoegd om beter duidelijk te maken wat men bedoelt. Maar ze bedoelen echt: een stapje verder in het hoe-het-moet-proces. Maar helaas nog niet ver genoeg. Er moeten nog andere ervaringen volgen.

Paulus zegt toch ook zoiets in Filippenzen 3? Denk je niet dat je teveel voor een ander invult?

[KDD]

'in zoverre' wijst naar de standen in genadeleven volgens mij. Of niet?

Nee, absoluut niet. Dat is een misvatting. In het Duits is het: wenn ich allein, in het Nederlands dus: als ik maar. In het Latijn wordt modo gebruikt, 'alleen'.

okay. dat maakt wel een verschil

[GG links]

Het is wel vreemd. Want wat belijden we als we deelnemen aan het Avondmaal? Lees enkel wat het formulier zegt..

Ik denk dat zulke mensen veel rijker in de HEERE zijn dan ze zelf beseffen. Maar hen wordt niet geleerd dat het (toevluchtnemend) geloof, rechtvaardigend is van aard. En ondertussen heeft een gevoelige verzekering van de rechtvaardiging voor God, de Bijbelse rechtvaardiging door het geloof verdrongen.

De discipelen na de volmaakste avondmaal dat er ooit geweest was (met de voetwassing door de gezegende Middelaar erbij) waren een dag later bang voor de dood. En die zaten niet iedere zondag in de gergem volgens mij. Het is makkelijk praten als de dood ver weg is. Maar de praktijk is anders. Genade om gerust te sterven kun je niet zomaar uit je zak halen.

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat je zonden niet vergeven zijn.

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat geloof niet in oefening is of sterk genoeg is. Zie Christen als hij door de doodsjordaan moest gaan. Na alles wat er gebeurd is in zijn leven. De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet. En als je weet dat je hart bedrieglijk is...

Het geloof is geen misschientje.

[Vrouwke]

@ KDD

Klopt..

Maar in het voorbeeld wat ik deelde bedoelde men: ik heb nog niet alle stationnetjes gehad. Het station van de vergeving moet nog komen. Maar gelukkig ben ik er na deze ervaring wel vast weer 1 verder.

Wordt dat echt zo gezegd

Het woord station heb ik toegevoegd om beter duidelijk te maken wat men bedoelt. Maar ze bedoelen echt: een stapje verder in het hoe-het-moet-proces. Maar helaas nog niet ver genoeg. Er moeten nog andere ervaringen volgen.

Paulus zegt toch ook zoiets in Filippenzen 3? Denk je niet dat je teveel voor een ander invult?

Ik lees nergens dat Paulus zegt dat er meer nodig is dan een (vertrouwend) toevluchtnemen tot Christus (gewerkt door Gods Geest). Want dat is het wat ons rechtvaardigt voor God. Niet een speciale ervaring.

Ik heb hier met betreffend persoon een heel gesprek over gehad. Ik heb eerlijk gezegd echt niet het gevoel dat ik dit teveel invul.

Maar waar spreekt Paulus volgens jouw dan over een speciale ervaring waarin je gerechtvaardigd wordt nadat je dus al een bekeerd mens was?

Zoiets is toch gewoon hutspot?

[Vrouwke]

De discipelen na de volmaakste avondmaal dat er ooit geweest was (met de voetwassing door de gezegende Middelaar erbij) waren een dag later bang voor de dood. En die zaten niet iedere zondag in de gergem volgens mij. Het is makkelijk praten als de dood ver weg is. Maar de praktijk is anders. Genade om gerust te sterven kun je niet zomaar uit je zak halen.

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat je zonden niet vergeven zijn.

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat geloof niet in oefening is of sterk genoeg is. Zie Christen als hij door de doodsjordaan moest gaan. Na alles wat er gebeurd is in zijn leven. De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet. En als je weet dat je hart bedrieglijk is...

Het geloof is geen misschientje.

Maar het geloof is niet altijd even sterk. En is ook niet gelijk volwassen..

[KDD]

De discipelen na de volmaakste avondmaal dat er ooit geweest was (met de voetwassing door de gezegende Middelaar erbij) waren een dag later bang voor de dood. En die zaten niet iedere zondag in de gergem volgens mij. Het is makkelijk praten als de dood ver weg is. Maar de praktijk is anders. Genade om gerust te sterven kun je niet zomaar uit je zak halen.

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat je zonden niet vergeven zijn.

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat geloof niet in oefening is of sterk genoeg is. Zie Christen als hij door de doodsjordaan moest gaan. Na alles wat er gebeurd is in zijn leven. De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet. En als je weet dat je hart bedrieglijk is...

Het geloof is geen misschientje.

klopt. maar dat is niet de vraag. de vraag is - is mijn geloof waar?

[Vrouwke]

Dat lijkt me voor iedereen een uiterst belangrijke vraag. Te belangrijk om het op “misschien” te wagen..

[KDD]

Wordt dat echt zo gezegd

Het woord station heb ik toegevoegd om beter duidelijk te maken wat men bedoelt. Maar ze bedoelen echt: een stapje verder in het hoe-het-moet-proces. Maar helaas nog niet ver genoeg. Er moeten nog andere ervaringen volgen.

Paulus zegt toch ook zoiets in Filippenzen 3? Denk je niet dat je teveel voor een ander invult?

Ik lees nergens dat Paulus zegt dat er meer nodig is dan een (vertrouwend) toevluchtnemen tot Christus (gewerkt door Gods Geest). Want dat is het wat ons rechtvaardigt voor God. Niet een speciale ervaring.

Ik heb hier met betreffend persoon een heel gesprek over gehad. Ik heb eerlijk gezegd echt niet het gevoel dat ik dit teveel invul.

Maar waar spreekt Paulus volgens jouw dan over een speciale ervaring waarin je gerechtvaardigd wordt nadat je dus al een bekeerd mens was?

Zoiets is toch gewoon hutspot?

okay het is duidelijk dat je een eerlijke weergave geeft. Maar het komt wel generaliserend over. Paulus heeft dat duidelijk ervaren in Damascus.

[GJdeBruijn]

'in zoverre' wijst naar de standen in genadeleven volgens mij. Of niet?

Dat is een hele slechte 'klank-exegese' van een oud Nederlandse wijze van uitdrukken.
Het betekent niet iets van naar de mate als wij dat gevoelen of ervaren, maar het betekent 'indien'. Dat is een algehele conditie. Daar zijn geen gradaties of standen als het gaat om het aannemen van de weldaad van de vergeving der zonden. Zie ook het Schatboek. Die geeft geen enkele ruimte voor standen op dit punt.

[GG links]

Het is mij wel duidelijk dat DE GG niet bestaat na alle commentaren gelezen te hebben.

En ik deel de opvatting van DDD, Vrouwke, Arja en een aantal meer.

Je kunt het ook zien aan de avondmaalsmijding die er in veel GG's is.
Je kunt het zien aan de kanselblokkade die er is voor een aantal predikanten. Dan bedoel ik rechts mag wel bij links maar niet andersom.
Je kunt het zien op dit forum
Waarom gaan veel mensen uit "linkse" GG's na verhuizing naar de PKN of HHK ? Dat heeft te maken met de ligging van de GG in de nieuwe woonplaats

Ik meen dat iemand zei: als het niet uitmaakt wat voor begrippen er gebruikt worden (voorwaardelijke beloften en onvoorwaardelijke in samenhang met verbondsbeloften en evangelie beloften) waarom moet daar dan in het convenant zoveel ophef over ontstaan ?

Als je geen verschil hoort tussen de prediking zoals die op de Veluwe veelal gepreekt wordt en in plaatsen als Rotterdam Zuidwijk, Bodegraven, Houten en nog een aantal meer plaatsen dan ben je horende doof.

Het tekent het failliet van het kerkverband als de verscheidenheid niet meer geaccepteerd wordt.

[Vrouwke]

Het woord station heb ik toegevoegd om beter duidelijk te maken wat men bedoelt. Maar ze bedoelen echt: een stapje verder in het hoe-het-moet-proces. Maar helaas nog niet ver genoeg. Er moeten nog andere ervaringen volgen.

Paulus zegt toch ook zoiets in Filippenzen 3? Denk je niet dat je teveel voor een ander invult?

Ik lees nergens dat Paulus zegt dat er meer nodig is dan een (vertrouwend) toevluchtnemen tot Christus (gewerkt door Gods Geest). Want dat is het wat ons rechtvaardigt voor God. Niet een speciale ervaring.

Ik heb hier met betreffend persoon een heel gesprek over gehad. Ik heb eerlijk gezegd echt niet het gevoel dat ik dit teveel invul.

Maar waar spreekt Paulus volgens jouw dan over een speciale ervaring waarin je gerechtvaardigd wordt nadat je dus al een bekeerd mens was?

Zoiets is toch gewoon hutspot?

okay het is duidelijk dat je een eerlijke weergave geeft. Maar het komt wel generaliserend over. Paulus heeft dat duidelijk ervaren in Damascus.

Dan lezen we in die geschiedenis misschien iets anders..

Ik lees daar niet over een bekeerde Paulus die toen pas rechtvaardig werd.

[Groepscirkel]

Alsof herstellen primair stroomopwaarts moet gebeuren.

Jouw opmerking maakt me nieuwschierig. Zou je eens kunnen toelichten wat je er mee bedoelt?

Pak het stroomschema van de protestantse en gereformeerde kerken erbij en het lijkt wel een veneus stelsel. Alsof een kerkgenootschap dan bij de laatste afsplitsing moet beginnen met herstellen. De HHK bij de PKN, de GG bij de GGiN, enzovoorts.
Ik vind kerkverdeeldheid vreselijk. Het is in de reformatorische gezindte ook helemaal niet nodig. Ik bedoel niet éénwording van kerkelijke organisatie, dat is maar uiterlijk.
Wel ben ik van mening dat we ziek zijn. Ernstig ziek. We verbijten en vereten andere gemeenten die in leer en leven op Schrift en gereformeerde belijdenis staan.
In plaats van gedetailleerde verklaringen van overeenkomst op de vierkante millimeter, kunnen we volgens mij beter:
- kerkelijke organisaties nu laten voor wat ze zijn;
- attestaties gaan accepteren van een gemeente die staat op in leer en leven wil staan naar Schrift en gereformeerde belijdenis en daarmee erkent wordt als gemeente van Christus.

Concreet: zoek herkenning en erkenning van gemeenten (HHK, (O)GG(iN), GB, CGK, vrije gemeenten) die elkaar vinden in Schrift en belijdenis in leer en leven.

Het heeft niks met kerkpolitiek te maken maar gewoon waar je elkaar kunt vinden daar werk je aan. Als je niet begrijpt dat er nogal een kloof zit tussen GG en GB loop je met een bril op.

Hoe link je mijn bericht aan kerkpolitiek?

Ik zie ook verschil tussen de zes kerkelijke organisaties. Trouwens ook binnen elke overkoepelende structuur. Dat gaat niet opgelost worden en ook niet één worden. Heeft ook geen nut en is mijns inziens verloren energie, tijd, geld en moeite.

Verder klinkt je reactie nogal afwijzend?
Ik bakende iets af: Schrift en gereformeerde belijdenis in leer en leven. Ook sprak ik alleen over het herkennen en erkennen, wat tot uiting komt in het uitwisselen van attestaties. Lage drempel, toch?

Misschien is dat al utopie. Laat mij dan maar wensdenken. Het zij zo. Ik zie uit naar herkenning en erkenning, zonder organisatorische éénwording, van alle gemeenten die in leer en leven staan voor Schrift en gereformeerde belijdenis. Binnen organisaties kan het ook: zorginstellingen, scholen, politieke samenwerking, maatschappelijke organisaties, enzovoorts. Nu de kerkelijke hoge heren nog.

[GG links]

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat je zonden niet vergeven zijn.

Dat is iets anders dan niet kunnen sterven omdat geloof niet in oefening is of sterk genoeg is. Zie Christen als hij door de doodsjordaan moest gaan. Na alles wat er gebeurd is in zijn leven. De dood zal uiteindelijk duidelijk maken of ons geloof oprecht was of niet. En als je weet dat je hart bedrieglijk is...

Het geloof is geen misschientje.

klopt. maar dat is niet de vraag. de vraag is - is mijn geloof waar?

Heb je Hem lief ? Geloof je in Hem ? Dat is de vraag.
Een volkomen geloof bestaat niet.

[GJdeBruijn]

klopt. maar dat is niet de vraag. de vraag is - is mijn geloof waar?

Is deze vraag op deze wijze geformulleerd wel valide?
Moet de vraag niet zijn 'is mijn geloof oprecht' of wat is de grond of het object van het geloof? En is dat waar?
Het voorwerp (wat geloof ik) is waar, maar het onderwerp (ik, die geloof) is twijfelmoedig en heeft een arglistig hart. Begrijp je het verschil?