Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

s1051952
Berichten: 100
Lid geworden op: 20 Okt 2012, 13:04

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor s1051952 » 18 Nov 2013, 20:14

http://www.eeninwaarheid.info/index.php?rub=5&item=884

Reactie vanuit GKv-zijde op het vertrek van Wildschut.

Curatorium
Berichten: 1525
Lid geworden op: 17 Apr 2012, 17:47

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor Curatorium » 18 Nov 2013, 20:22

Jan Vogel schreef:DGK = De Gereformeerde Kerken (hersteld) http://www.gereformeerde-kerken-hersteld.nl/
GKN = Gereformeerde Kerken Nederland http://www.gereformeerdekerkennederland.nl/

Zijn er nog inhoudelijke verschillen tussen deze kerkverbanden?

sirdanilot
Berichten: 772
Lid geworden op: 26 Jun 2012, 13:49
Locatie: Leiden

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor sirdanilot » 19 Nov 2013, 02:39

De ene bestaat uit 10 kerken, de andere uit 8.

Nee, ik heb geen idee. Mijns inziens is het een illustratie van hoe vreselijk de kerkelijke versnippering in ons land is.

boontje
Berichten: 258
Lid geworden op: 29 Sep 2010, 17:35

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor boontje » 19 Nov 2013, 14:14

Als een kerk scheurt zegt de ene partij meestal dat het om de inhoud ging, en de andere dat het een gevolg was van botsende karakters en grote ego's... Ik vrees dat het hier niet veel anders zal zijn.

Gebruikersavatar
Bookreader
Berichten: 174
Lid geworden op: 09 Aug 2007, 16:24

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor Bookreader » 19 Nov 2013, 21:29

Curatorium schreef:Zijn er nog inhoudelijke verschillen tussen deze kerkverbanden?

Er is dacht ik een beetje verschil op het gebied van kerk en tucht, zoiets. De GKN is uit de DGK ontstaan door tuchtgevallen in de DGK, herinner ik mij. Maar ik weet er verder weinig van. Was het niet iets van de kerkenraad van Zwijndrecht, die in opdracht van ds. van Gurp terug moest treden, en die het daar niet mee eens was?
Qua leer zal er weinig verschil zijn.

Ik herinner mij dat dr. J. Douma ooit iets geschreven heeft wat deze vraag raakt op http://www.gereformeerdekerkblijven.nl, maar ik kan het niet terug vinden. O, wacht, ik heb toch wat gevonden: http://www.gereformeerdekerkblijven.nl/wp/?page_id=406, onder 6.8. De Gereformeerde Kerken (hersteld).
Laatst gewijzigd door Bookreader op 19 Nov 2013, 21:56, 1 keer totaal gewijzigd.
...en gij zult voor het aangezicht des HEEREN, uws Gods, zeven dagen vrolijk zijn. (Leviticus 23:40b)

Curatorium
Berichten: 1525
Lid geworden op: 17 Apr 2012, 17:47

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor Curatorium » 19 Nov 2013, 21:37

In ieder geval wordt het orthodoxe deel van de GKv steeds kleiner op deze manier waardoor de ontwikkelingen alleen maar sneller zullen gaan.

Gebruikersavatar
Bert Mulder
Berichten: 9031
Lid geworden op: 28 Aug 2006, 22:07
Locatie: Sherwood Park Alberta Canada
Contact:

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor Bert Mulder » 19 Nov 2013, 22:37

Curatorium schreef:
Jan Vogel schreef:DGK = De Gereformeerde Kerken (hersteld) http://www.gereformeerde-kerken-hersteld.nl/
GKN = Gereformeerde Kerken Nederland http://www.gereformeerdekerkennederland.nl/

Zijn er nog inhoudelijke verschillen tussen deze kerkverbanden?



De Gereformeerde Kerken Nederland is de naam van een kerkverband dat op 26 november 2009 werd opgericht door enkele kerken en predikanten van de Gereformeerde kerken (vrijgemaakt) (GKV) en de Gereformeerde Kerken in Nederland (hersteld), een eerdere afsplitsing van de Gereformeerde kerken (vrijgemaakt). December 2012 telde het kerkgenootschap 8 gemeenten en 3 predikanten.

De Gereformeerde Kerken Nederland zijn ontstaan uit de Gereformeerde kerken (vrijgemaakt) en de Gereformeerde Kerken in Nederland (hersteld). In de jaren negentig van de 20e eeuw ontstond verontrusting binnen de Gereformeerde kerken (vrijgemaakt). Deze had onder meer betrekking op de procedure rond de toelating van nieuwe liederen, de prediking van de zondagsheiliging, de procedure rondom echtscheiding en de visie op de kerk zoals die bleek uit de contacten met andere kerkgenootschappen. In 2003 splitste een groep verontruste leden zich af en vormde de Gereformeerde Kerken in Nederland (hersteld). Na enige tijd ontstond binnen de afgescheiden kerk opnieuw verdeeldheid en scheidden zich twee kerken af van het pas gevormde kerkverband (Hardenberg en Zwijndrecht).
Een deel van de verontrusten was in 2003 binnen de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) gebleven, maar als gevolg van verschillende lokale conflicten, waarvan dat in Kampen-Noord de meeste publiciteit kreeg, ontstonden alsnog enkele zelfstandige gemeenten.
In november 2009 vormde de gemeente van Kampen-Noord samen met de herstelde gemeenten Hardenberg en Zwijndrecht een voorlopig kerkverband. In 2010 traden gemeenten in Zwolle (vrijgemaakt) en Veenendaal (hersteld) toe. In 2011 traden de gemeenten in Assen, Dalfsen en Goes, die zich van de vrijgemaakte kerk hadden afgescheiden, toe.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Gereformee ... _Nederland

De Nieuwe Vrijgemaakte Kerken is de benaming die over het algemeen gegeven wordt aan een kerkgenootschap dat door het voorlezen van de Akte van Vrijmaking of Wederkeer op 20 september 2003 ontstond vanuit een verontruste groep leden binnen de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt.
Zelf noemen deze kerken zich officieel De Gereformeerde Kerken in Nederland (mét het lidwoord de in de naam), maar omdat ook de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) (GKV) en de Gereformeerde Kerken die zijn opgegaan in de PKN (GKN) aanspraak maken op deze naam, wordt "ter voorkoming van misverstanden, in gevallen waarin verwarring is te duchten, tussen haakjes achter de officiële naam de aanduiding "hersteld" geplaatst"[1]. Door de media en door de kerken zelf wordt ook wel de verkorte benaming Gereformeerde Kerken (hersteld) (GKH) gebruikt, ter onderscheiding van de GKV en de GKN.

Binnen de Vrijgemaakte Kerken is altijd een groep geweest die het idee had dat de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) de ware kerk is. Hier werd door de Generale Synode in Heemse in 1985 uitdrukkelijk unaniem afstand van genomen, toen een mening uit een geschrift van ds. Johannes Hoorn uit Grootegast werd behandeld, waarin gesteld werd dat de vrijgemaakte kerk de enige ware kerk was[bron?].
Nederlandse Geloofsbelijdenis:
Artikel 27. Van de algemene Christelijke Kerk. Wij geloven en belijden een enige katholieke of algemene Kerk.
Artikel 28. Dat een iegelijk schuldig is zich bij de Kerk te voegen. Wij geloven, aangezien deze heilige vergadering is een verzameling dergenen die zalig worden, en dat buiten haar geen zaligheid is,
Artikel 29. Van het onderscheid en de merktekenen der ware en valse kerk. Wij geloven dat men wel naarstiglijk en met goede voorzichtigheid, uit den Woorde Gods, behoort te onderscheiden, welke de ware Kerk zij;
Deze leer was niet naar de Nederlandse Geloofsbelijdenis, waar niet gesproken wordt over "enige ware kerk", maar van de ene ware kerk (enige=unieke). Dit is een klein, maar fundamenteel verschil. Christus vergadert zich een kerk, als Herder van de kudde. Omdat Hij de Goede Herder is, en samenbrengt wat samenhoort, dáárom hebben de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) altijd vastgehouden aan de leer dat er buiten de kerk geen heil te zoeken of te vinden is. Zijn kudde, zijn gemeente is niet gedeeld, maar is één (Joh. 17). De synode heeft toen gezegd:"...de kerk in Nederland en daarbuiten heeft zich nooit in zichzelf opgesloten in de gedachte dat buiten haar grenzen geen reformatorisch werk uit kracht van Gods genade zou zijn op te merken..."
Onvrede met de openheid naar andere kerken, in het bijzonder de toenadering tot de Christelijke Gereformeerde Kerken, bezwaren tegen het zingen van liederen uit het Liedboek, de visie op de zondagsrust en echtscheiding waren in februari 2003 aanleiding voor Reformanda-leden om een oproep aan hun plaatselijke kerkenraad te doen om de besluiten van de synode niet te ratificeren: niet voor vast en bondig te houden (art. 31 Kerkorde).

http://nl.wikipedia.org/wiki/Gereformee ... _(hersteld)
Mijn enige troost is, dat ik niet mijn, maar Jezus Christus eigen ben, Die voor mijn zonden betaald heeft, en zo bewaart, dat alles tot mijn zaligheid dienen moet; waarom Hij mij ook door Zijn Heilige Geest van eeuwig leven verzekert, en Hem voortaan te leven van harte willig en bereid maakt.

Francis
Berichten: 10
Lid geworden op: 21 Nov 2013, 11:38

Berichtdoor Francis » 21 Nov 2013, 13:04

Volgens mij zijn de verschillen tussen de genoemde vrijgemaakt-vrijgemaakte kerkverbanden alleen voor insiders te begrijpen. Ik begrijp er in ieder geval weinig van.
Uit persoonlijke ervaring krijg ik de indruk dat leden van deze kerkverbanden vrij kerkistisch zijn (lelijk woord, maar ik kan het niet anders noemen). Uit interesse heb ik eens een dienst bezocht, het was bij familie in de buurt, waar de predikant tot mijn grote verbazing bad voor de GKv dat zij 'toch ook weer op het rechte pad zouden mogen komen.' Dat lijkt mij voldoende zeggen!

Overigens hebben de opstellers van de reactie m.i. een terecht punt betreffende de overgang naar de PKN, aangezien er in GB-gemeenten ook meer invloeden uit de evangelische beweging op te merken zijn.

Gebruikersavatar
Bookreader
Berichten: 174
Lid geworden op: 09 Aug 2007, 16:24

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor Bookreader » 21 Nov 2013, 14:57

Francis schreef:Uit persoonlijke ervaring krijg ik de indruk dat leden van deze kerkverbanden vrij kerkistisch zijn (lelijk woord, maar ik kan het niet anders noemen). Uit interesse heb ik eens een dienst bezocht, het was bij familie in de buurt, waar de predikant tot mijn grote verbazing bad voor de GKv dat zij 'toch ook weer op het rechte pad zouden mogen komen.' Dat lijkt mij voldoende zeggen!

Daaruit blijkt dat ze vinden dat de GKv een foute koers volgt. Dat lijkt mij logisch, dat ze dat vinden, want waarom zouden ze anders uit de GKv gegaan zijn? Het zou eerder vreemd zijn als je zou horen, dat er met de GKv niks mis is. Want waarom zouden ze dan uit de GKv gegaan zijn?

Aan kerkisme zou ik eerder gaan denken, als je hoort zeggen 'wij zijn de enige ware kerk'. Mogelijk dat de DGK vatbaar zijn voor een dergelijk denken, maar in hoeverre dat daar voorkomt weet ik niet.
...en gij zult voor het aangezicht des HEEREN, uws Gods, zeven dagen vrolijk zijn. (Leviticus 23:40b)

Francis
Berichten: 10
Lid geworden op: 21 Nov 2013, 11:38

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor Francis » 21 Nov 2013, 20:48

Bookreader schreef:Daaruit blijkt dat ze vinden dat de GKv een foute koers volgt. Dat lijkt mij logisch, dat ze dat vinden, want waarom zouden ze anders uit de GKv gegaan zijn? Het zou eerder vreemd zijn als je zou horen, dat er met de GKv niks mis is. Want waarom zouden ze dan uit de GKv gegaan zijn?

Aan kerkisme zou ik eerder gaan denken, als je hoort zeggen 'wij zijn de enige ware kerk'. Mogelijk dat de DGK vatbaar zijn voor een dergelijk denken, maar in hoeverre dat daar voorkomt weet ik niet.


Dat vind ik wel wat makkelijk geredeneerd. Als je verder denkt.. Het impliceert mijns inziens juist dat deze predikant er van overtuigd was zelf wel op het rechte pad te staan. En dat is nu juist het kerkistische aan de zaak, nietwaar? Wat ik bedoel.. ik zal een hervormd predikant nooit horen vertellen dat hij lid is van de ware kerk of zich op het rechte pad bevindt. Daarnaast begrijp ik de splintergroepen gewoon niet, waarom sloot men zich niet aan bij een ander kerkgenootschap?
Er wordt bijna nooit expliciet genoemd dat 'wij de ware kerk zijn'. In impliciete zaken merk je dat op, zoals een aantal jaar geleden toen we met een studentenkring op weekends gingen en een student en tevens lid van genoemde kerk er nooit op zondag was, omdat diegene problemen had met het bezoeken van een ander kerkgenootschap en dus enkel haar eigen afgescheiden gemeente bezocht.

Gebruikersavatar
Marco
Berichten: 2901
Lid geworden op: 31 Jul 2007, 13:55
Locatie: Waddinxveen

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor Marco » 21 Nov 2013, 22:04

Francis schreef:
Bookreader schreef:Daaruit blijkt dat ze vinden dat de GKv een foute koers volgt. Dat lijkt mij logisch, dat ze dat vinden, want waarom zouden ze anders uit de GKv gegaan zijn? Het zou eerder vreemd zijn als je zou horen, dat er met de GKv niks mis is. Want waarom zouden ze dan uit de GKv gegaan zijn?

Aan kerkisme zou ik eerder gaan denken, als je hoort zeggen 'wij zijn de enige ware kerk'. Mogelijk dat de DGK vatbaar zijn voor een dergelijk denken, maar in hoeverre dat daar voorkomt weet ik niet.


Dat vind ik wel wat makkelijk geredeneerd. Als je verder denkt.. Het impliceert mijns inziens juist dat deze predikant er van overtuigd was zelf wel op het rechte pad te staan. En dat is nu juist het kerkistische aan de zaak, nietwaar? Wat ik bedoel.. ik zal een hervormd predikant nooit horen vertellen dat hij lid is van de ware kerk of zich op het rechte pad bevindt. Daarnaast begrijp ik de splintergroepen gewoon niet, waarom sloot men zich niet aan bij een ander kerkgenootschap?
Er wordt bijna nooit expliciet genoemd dat 'wij de ware kerk zijn'. In impliciete zaken merk je dat op, zoals een aantal jaar geleden toen we met een studentenkring op weekends gingen en een student en tevens lid van genoemde kerk er nooit op zondag was, omdat diegene problemen had met het bezoeken van een ander kerkgenootschap en dus enkel haar eigen afgescheiden gemeente bezocht.


Dat er in deze kerkgenootschappen kerkisme voorkomt zal best waar zijn, maar dat kan je niet afleiden uit het bidden door een predikant voor de 'foute' GKv. Francis heeft daarin gelijk: het zou heel vreemd zijn als ze dat niet deden. Bovendien mag je van iedere predikant aannemen dat hij vindt dat hij qua kerkkeuze een juiste beslissing heeft genomen. Ook hervormde predikanten. En ze zeggen het soms ook, maar dan klinkt het anders: dan zeggen ze dat de Hervormde kerk de moederkerk, of de vaderlandse kerk is, of iets dat daar op lijkt.

Trouwens: niet alleen predikanten hebben de roeping zich bij de ware kerk te voegen. Ook gemeenteleden. Zie de NGB...

s1051952
Berichten: 100
Lid geworden op: 20 Okt 2012, 13:04

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor s1051952 » 23 Nov 2013, 16:50

Vervolg:

http://www.refdag.nl/kerkplein/kerknieu ... v_1_786412

En zijn reactie: http://www.hjccjwilschut.nl/blog/

Reactie op reacties (2)

Open Brief
Op www.eeninwaarheid.info schreef br. D.J. Bolt mij een Open Brief (verder OB) Ook hem zeg ik dank voor de genomen moeite. Br. Bolt heeft er inderdaad heel wat energie in gestoken. Uitgeprint kwam de OB op ruim 11 A4tjes uit. Mijn vertrek zit br. Bolt dan ook heel hoog, zoals hij zelf aangeeft.

Het is een pittige brief geworden. “Wij kunnen ons voorstellen dat de vragen en de toelichting daarbij niet altijd even aangenaam overkomen”, schrijft br. Bolt aan het slot. Ik heb er eerlijk gezegd niet zoveel moeite mee. Ik kan mij de teleurstelling en frustratie van br. Bolt voorstellen.[i] Niet dat ik wat hij schrijft allemaal zo billijk vind. In ieder geval neem ik hem niets kwalijk. Integendeel, ik meen het wanneer ik hem bedank voor de genomen moeite.

Mini-afscheiding
De OB is een lang verhaal geworden. Toch laat het eerste pijnpunt van br. Bolt zich kort samenvatten. Steeds heb ik mij verzet tegen voortijdig vertrek uit de GKv. Ik heb er ook op gemeentevergaderingen in het land tegen gewaarschuwd. Kerkelijke afscheiding komt pas aan de orde, wanneer een kerk de grondwaarheden van het christelijk geloof loochent. En wanneer trouwe kinderen van God worden uitgeworpen of verplicht worden om aan goddeloosheid mee te doen. U kunt het nalezen in mijn boekje Afscheiding? uit 2010.

Maar zie – nu verlaat ik zelf de GKv. Een mini-afscheiding, volgens br. Bolt. Is de situatie in de GKv dan sinds 2010 zo ingrijpend veranderd dat afscheiding nu verantwoord en/of geboden is? Moet ik dan eigenlijk ook anderen niet oproepen om met mij dezelfde stap te doen? En zou ik nu niet wat meer begrip moeten tonen voor degenen die al eerder de GKv verlieten?

Geen afscheiding
Bij een kerkelijke afscheiding denk ik kennelijk aan wat anders dan br. Bolt. Voor mij is afscheiding een kerkelijke beweging, niet het particulier vertrek van twee personen. Afscheiding vindt plaats, waar een kerk valse kerk is geworden. Daar spreek je dan ook anderen op aan.

Br. Bolt lost dat probleem op door het vertrek van mijn vrouw en mij als een mini-afscheiding te typeren. Ik laat die typering geheel voor zijn rekening. Van mijn kant wil ik met nadruk erop wijzen, dat ons vertrek niet bedoeld is als een kerkelijke afscheiding in de gebruikelijke zin van het woord. Het gaat om een persoonlijke stap in een persoonlijke situatie. Waarover ik mij alleen maar publiek verantwoord heb, omdat ik de afgelopen jaren het nodige gepubliceerd heb.

Nog steeds durf ik de GKv geen valse kerk te noemen. Zeker, de ontwikkelingen hebben de afgelopen jaren niet stilgestaan. En de ombouwoperatie in niet-gereformeerde richting lijkt onverminderd door te gaan, wanneer je de voorstellen van deputaten ziet aan de komende GS. Maar een (rond)dwalende kerk is nog geen valse kerk. Ik denk daarover precies hetzelfde als in mijn boekje Afscheiding?.

Vandaar dat ik ook nog steeds dezelfde bezwaren heb tegen de afscheidingen (dat waren met recht mini-afscheidingen!) in de GKv sinds 2003. Het had niet mogen gebeuren. Niet op deze gronden. Niet op die manier. Niet op dat moment. Ik heb er dan ook geen moment over gepiekerd om mij bij één van deze kerkverbandjes te voegen.

Daarom heb ik ook niemand opgeroepen om mijn vrouw en mij in onze stap te volgen. Ik blijf terughoudend over wat er in Smilde gebeurd is. Een deel van de gemeente wenste een andere prediking en een andere koers. Het leverde een situatie op, die voor mij onwerkbaar werd. Dat is niet alleen mijn mening, ook de kerkenraad kwam tot dezelfde conclusie.

Dan kun je jouw eigen zaak gelijkstellen met de zaak van de Heere. Ik heb het niet gedurfd, hoe principieel de zaken in geding ook waren en zijn. Maar worden ze toegespitst op de persoon van de dominee, dan ga je zo maar voor jezelf vechten. Dan ben je een slechte knecht van de Heere. Ons vertrek heeft mede te maken met het belang van de gemeente. Er moet over de zaken in geding gepraat worden, niet over de dominee.[ii]

In die situatie hebben mijn vrouw en ik biddend een weg gezocht. Waarbij ik dat ‘biddend’ niet als legitimatie wil gebruiken, alsof je geen fouten kan maken wanneer je gebeden hebt. Ik liep tegen een grens aan. Het kan niet meer. Ik kan het niet meer. Ik heb geen moeite met de ‘gewone’ kritiek die je als dominee krijgt. Maar wanneer geestelijke acceptatie gaat ontbreken wordt het onhoudbaar. Zeker als het niet om enkelingen gaat, maar om een substantiële minderheid.

Waar het mij nu vooral om gaat, is: ons vertrek is niet bedoeld als kerkelijke afscheiding. Ik heb tegen allerlei ontwikkelingen in de GKv groot bezwaar. Maar een valse kerk durf ik deze kerken niet te noemen. Ik zou niet zijn weggegaan, wanneer ik in Smilde gewoon mijn werk als gereformeerde dominee had kunnen blijven doen.

Weglopen?
Ja, maar je ambtsbelofte dan? Het is een legitieme vraag.[iii] Ik heb na een ziekteperiode mijn werk weer opgepakt, juist vanwege mijn gegeven jawoord. Om te merken, dat het werkelijk niet meer ging. Dan trekt de Heere Zelf een grens. Hij vraagt van Zijn knechten niet het onmogelijke.

Dat erkennen is niet eenvoudig. Je weet je in je ambt voor jouw deel verantwoordelijk voor de gemeente. Je denkt aan de jeugd, de catechisanten voorop. Je denkt ook aan hun ouders en aan ouderen in de gemeente. Je wilt zo graag iets voor hen betekenen. En dan te moeten merken: het gaat niet meer. Je helpt ze meer door weg te gaan dan door te blijven.

Het voelt dan ook niet als weglopen en mensen in de steek laten. Ook niet als het gaat om het bredere kerkverband. Je laat in de steek als je zegt: “Jullie bekijken het maar, ik wil niet meer”. Ik zeg wat anders: “Ik zou wel willen blijven, maar het kan niet meer”.

Om een misverstand voor te zijn: ik heb mijn ambt als predikant niet neergelegd. Ik ga als predikant over naar de PKN. Wel houd ik bij onze overgang naar de PKN op predikant te zijn binnen de GKv. Maar ik behoud mijn radicaal als dienaar van het Woord, ook al ben ik nog niet direct beroepbaar.

GKv/PKN/HHK
Maar waarom niet gebleven in de GKv en gekozen voor de PKN? Het antwoord op die vraag kent verschillende aspecten:

1. In mijn Verantwoording heb ik al aangegeven, dat je m.i. als predikant vroeg of laat in elke gemeente in de GKv tegen gelijksoortige spanningen zult aanlopen als ik meemaakte in Smilde. Het heeft weinig zin om van de regen in de drup te komen. De geestelijke verwijdering en vervreemding zijn wat ons betreft te groot geworden.

2. In het laatste hoofdstuk van Afscheiding? heb ik de mogelijkheid opengehouden, dat – ook al zijn de GKv nog geen valse kerk geworden – gereformeerde kerkmensen voor zichzelf tot de conclusie komen, dat ze niet verder kunnen binnen de GKv. “Zonder dat dit leidt tot het stichten van een nieuwe ‘ware kerk’. Dan zal erover nagedacht moeten worden waar je elders binnen de gereformeerde gezindte kerkelijk onderdak kunt krijgen. Waar het Woord is, is de kerk – ook buiten de GKv” (p. 54-55). In die richting wilde ik op dat moment nog helemaal niet denken, zeker niet voor mijzelf. Inmiddels is dat moment voor ons gekomen. Ik loop geestelijk en ambtelijk vast in de GKv.

3. Maar waarom in de gereformeerde gezindte uitgerekend naar de PKN? Ik heb geprobeerd dat uit te leggen in mijn Verantwoording. Ik verwijs ook naar wat ik ‘Reactie op reacties (1)’ heb opgemerkt over Klaas Hendrikse en over (leer)tucht. Het heeft weinig zin om dat allemaal te herhalen.

4. Br. Bolt wijst op het feit, dat de PKN een modaliteitenkerk is, een kerk met min of meer georganiseerde stromingen. Ook de GB is zo’n modaliteit. Maar terecht signaleert br. Bolt, dat de GB de hele kerk van dienst wil zijn. Degenen die zich tot de GB rekenen nemen hun verantwoordelijkheid in het geheel van de PKN, tot het voorzitterschap van de synode toe.

5. Ja maar, www.gereformeerdekerkblijven.nl – waarvan ik tot voor kort één van de redacteuren was – heeft zich toch altijd uitgesproken tegen een vrijgemaakte ‘gereformeerde bond’? Ik kan me niet herinneren dat ik mij op de site daarover ooit uitgelaten heb. Persoonlijk lijken mij de GKv voor een dergelijke organisatie te klein. Afgezien daarvan, ook in de GKv groeperen bezwaarden zich rond www.eeninwaarheid.info en www.gereformeerdekerkblijven.nl, geen kerkelijke maar particuliere initiatieven. Hetzelfde geldt voor een blad als Nader Bekeken. Ik kan er moeilijk het bezwaar van inzien, zolang de blik maar gericht is op het geheel van de kerk en er geen sprake is van intern gerichte groepsvorming.

6. Dan nog iets. Ik heb altijd getracht mij voor mijn deel in te zetten voor het gereformeerd zijn van héél de kerkelijke gemeenschap. Tegelijk moest ik leren leven met het feit, dat dit hoge ideaal in de GKv steeds minder haalbaar blijkt. Wat dat betreft ben ik daar al jaren ‘bonder’ geweest. En volgens mij is dat voor br. Bolt niet anders.

7. Br. Bolt wijst op allerlei aanvechtbaarheden in de PKN (kerkelijke structuur, vrouw in het ambt, inzegening homorelaties. enz.). Ik ga dat echt niet goedpraten. De vraag is echter, of de PKN – ondanks alle lek en gebrek – gezien mag worden als kerk van Christus, waar Hij wonen en werken wil. Ik heb niet langer de moed om dat te ontkennen.

8. Daar komt nog wat bij. Ik wil niet lelijk praten over de GKv. Rancune is een kwaad ding. Ik hoop er vrij van te blijven. Maar over de GKv kunnen soortgelijke dingen gezegd worden als over de PKN. De nieuwe kerkorde vertoont overeenkomsten met de kerkorde van de PKN: een veelheid aan regelingen en centraliserende tendensen. Het komt mij voor dat ‘vrouw in het ambt’ nog slechts een kwestie van tijd is. En anders komt de vrouwelijke ambtsdrager wel via de achterdeur binnen, wanneer er inderdaad gesproken gaat worden met de NGK over kerkelijke eenheid. Ook binnen de GKv klinken pleidooien om – met mitsen en maren, maar toch – in de praktijk ruimte te laten voor homorelaties (denk aan de bundel Open en kwetsbaar uit 2012), al heeft tot nu toe de GS hier de rug recht weten te houden. Maar hoe lang nog? En wat de leer betreft, al in 2010 constateerde ik afnemende verbondenheid met het gereformeerde belijden (Afscheiding?, p. 31-32) en openheid voor zowel evangelikaal als modern theologisch denken (aw., p 33-34). Dat wordt er niet beter op, wanneer de GS Ede 2014 inderdaad het voorstel van deputaten herziening kerkorde zou overnemen voor een nieuw ondertekeningsformulier, dat onmiskenbaar de binding aan de belijdenis verzwakt.

Ik wil alleen maar zeggen: in veel opzichten is het verschil tussen PKN en GKv niet principieel, maar gradueel, al zijn er ook belangrijke verschillen. Het was voor ons geen reden om de GKv te verlaten. Het is evenmin een reden om buiten de PKN te blijven.

Br. Bolt vraagt ook: Waarom niet de HHK? Die vraag verbaast mij eerlijk gezegd uit zijn mond. Kerkrechtelijk kent de HHK een met de PKN verwante structuur. Geen wonder wanneer je bedenkt, dat de kerkorde van de PKN voor een belangrijk deel teruggrijpt op de hervormde kerkorde van 1951, die in de HHK (met enkele aanpassingen) nog steeds van kracht is. En wat dacht br. Bolt van de pretentie dat de HHK de voortzetting is van de aloude vaderlandse kerk – een pretentie, waar hij juist zoveel bezwaar tegen heeft?[iv]

Ik heb er geen moeite mee om ook de HHK als (deel van de) kerk van Christus te zien. Toch kiezen mijn vrouw en ik er niet voor. Wij hebben ons bij de kerkkeus niet primair willen laten leiden door ons gevoel (al speelt dat uiteraard mee), maar vooral door kerkelijk denken. In ons besef heeft de PKN – als voortzetting van o.a. de NHK – zoiets als de ‘oudste rechten’ Wij zien geen reden om op het afgescheiden pad verder te gaan. En ondanks de eigen pretentie is de HHK – hoe je het ook draait of keert – een afgescheiden kerk.

Slotopmerkingen
Twee dingen nog:

1. In mijn Verantwoording heb ik aangegeven, dat ik in mijn opvattingen, zoals ik die heb uitgedragen via Nader Bekeken en www.gereformeerdekerkblijven.nl echt niet veranderd ben. Ik noemde als voorbeeld de binding aan de belijdenis. Ik kan nog veel meer voorbeelden noemen. Eén ervan vermeld ik expliciet. Ik heb nog steeds dezelfde bezwaren als voorheen tegen de Nationale Synode, zoals die ook in 2013 weer in Dordrecht bij elkaar kwam. Mijn visie op de kerk en de art. 27-29 NGB is veranderd. Mijn visie op de aanpak van de Nationale Synode en haar Credotekst per se niet.

2. Ik roep niemand op om mijn vrouw en mij te volgen in onze overstap naar de PKN. Wat adviseer ik dan wel? Kort en goed: blijf op het plekje dat de Heere je gaf in de GKv, zolang het kan. Hoe lang dat is, zal ieder in eigen situatie tegenover de Heere moeten afwegen, die verantwoordelijkheid kan ik van niemand overnemen. Ik zeg wel: alsjeblieft geen scheuring en weer een nieuw kerkverband(je) organiseren. Wordt voor iemand de situatie in de GKv onhoudbaar, zoek dan kerkelijk onderdak in de gereformeerde gezindte, op een plek waar Schriftuurlijke prediking is, of dat in de PKN is of daarbuiten. Waar het Woord is, is de kerk. Dat heeft niets met kerkelijk relativisme te maken. Wel met de erkenning, dat veel van onze kerkelijke verscheurdheid voor Gods aangezicht niet kan bestaan. En dat de onderscheiding ware-valse kerk niet kerkverbandelijk bepaald is, maar dwars door de kerkverbanden heen loopt.

Volgens mij ben ik materieel op het meeste van wat br. Bolt in zijn OB schrijft ingegaan, al heb ik niet in detail op elke vraag geantwoord. Ik heb niet de illusie dat ik hem overtuigen zal. Ik hoop wel dat hij merkt, dat ik hem in zijn schrijven serieus heb willen nemen en recht heb willen doen.

Ik ben dankbaar voor de manier, waarop br. Bolt zijn OB afsluit: “Wees Gode bevolen”. We verschillen ernstig van mening. Er is teleurstelling en pijn. En toch. We blijven elkaar aan de Heere opdragen. Ik bid br. Bolt Gods nabijheid toe.





[i] En niet alleen de pijn en teleurstelling van br. Bolt, ook die van anderen. Overigens spreken br. Bolt en ik kennelijk niet dezelfde mensen. Br. Bolt schrijft: “Tot nu toe hebben we geen gereformeerde broeders en zusters ontmoet die niet zeer teleurgesteld zijn door uw stap”. Ik wel.

[ii] In mijn Verantwoording heb ik niet gezegd, dat ik in de gegeven situatie niet meer kon floreren, maar dat de gemeente dat niet kon. Wat mijzelf betreft heb ik het alleen gehad over niet meer kunnen functioneren. Hier citeert br. Bolt mij incorrect.

[iii] Deze vraag stelt br. Bolt niet expliciet aan de orde, als ik het goed zie. Ik neem in mijn antwoord ook vragen van anderen mee, waarop ik nog niet gereageerd heb. Zie het slot van ‘Reactie op reacties (1)’.


[iv] Deze pretentie wordt sinds de vorming van de PKN in 2004 in hervormd-gereformeerde kring eigenlijk niet meer gehoord.



19-11-2013

Reactie op reacties (1)

Dank
Op 1 november 2013 maakte ik bekend, dat mijn vrouw en ik op termijn gaan overstappen naar de PKN. Ter toelichting verspreidde ik een Verantwoording, die ook op mijn site te vinden is.

Het leverde een explosie aan reacties op. Tien dagen lang liep mijn mailbox over. Al komen er nog steeds mails en brieven binnen. Zoals ook de telefoon nog met regelmaat gaat. De grote stroom is nu echter wel achter de rug. Tijd om op onderdelen uit de reacties te reageren. Niet ieder kon ik persoonlijk antwoord geven. Vandaar dat ik deze weg kies.

Ik wil beginnen met ieder te bedanken, die van zich liet horen. Ook wanneer de mailtjes niet altijd even plezierig van inhoud en toon waren. Het houdt mij niet tegen om dank uit te spreken voor de genomen moeite om mij te benaderen.

Onbegrip
In veel mailtjes wordt onbegrip uitgesproken over de keus voor de PKN. Ik heb veel begrip voor dit onbegrip. Ik zou het tien jaar geleden zelf ook gehad hebben. Het was voor mij een denkproces van 5 tot 6 jaar. Het gaat ook nog eens om ‘out of the box’ denken: ook voor mijzelf een hele opgave. Alleen al daarom begrijp ik het onbegrip. Nog afgezien van het feit, dat niet ieder mijn argumenten overtuigend zal vinden.

Om het verhaal leesbaar te houden moest de Verantwoording binnen bepaalde grenzen blijven. Het gaat niet om een uitputtende verhandeling, maar om een beknopte toelichting. Ik besef dat er vragen zijn overgebleven. Hopelijk komt daarover een werkelijk gesprek op gang.

Overigens ontmoette ik ook instemming met mijn standpunt. En niet alleen van buiten de GKv. Zoals ook niet ieder de keus voor de PKN afwees. Ik heb ook veel invoelende en begrijpende reacties gehad.

Maar ook bij onbegrip waren er warme en waarderende woorden. Ik heb dat erg gewaardeerd. Helemaal wanneer ze kwamen uit gemeenten, die ik eerder mocht dienen. “We kennen u, u doet niet ‘zomaar iets’.” Dan hoef je het er nog steeds niet mee eens te zijn. Je laat iemand wel in zijn waarde.

Die houding kon niet ieder opbrengen. Soms was de toon scherp en verwijtend. Ik ga daarover niet klagen, al werd ik er niet vrolijk van. Het zal te maken hebben met teleurstelling en emotie. Bovendien, het was te verwachten.

Sommigen gaven aan zich te willen onthouden van een beoordeling van mijn Verantwoording. Geen probleem. Maar onthoud je dan daarna van een veroordeling, wanneer je niet op mijn argumentatie wil ingaan. Daar heb ik minder begrip voor.

Nou ja, er is geen mens dat zijn tong (en pen) in toom houdt. Het geldt ook voor mijn eigen schrijven de afgelopen jaren. We moeten allen van genade leven.

Klaas Hendrikse
In veel mailtjes maakt Klaas Hendrikse – de dominee in de PKN die luidruchtig het bestaan van God ontkent – prominent zijn opwachting. Hoe kun je nou toch met zo iemand in één kerk zitten? Sommigen vulden het rijtje aan met de gebroeders Ter Linden. Ook andere namen werden genoemd. Maar Klaas Hendrikse stond met stip bovenaan.

Natuurlijk is het onbegrijpelijk, dat ds. Hendrikse niet met tuchtmaatregelen is aangepakt. Het heeft te maken met de structuur van de tuchtprocedure in de PKN. Wanneer die strandt bij de classis, is het over en uit. En dat is in het geval van ds. Hendrikse gebeurd.

Alleen, vereenzelvig de PKN niet met Klaas Hendrikse. De keus voor de PKN is de keus voor een kerk, die volgens eigen papieren de drie-enige God belijdt in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift en in verbondenheid met de reformatorische belijdenisgeschriften. Die in haar kerkordelijke bepalingen ook zegt tucht te willen oefenen, wanneer de fundamenten van het kerkelijk belijden worden aangetast. Helaas, hier vertoont de praktijk ernstige tekorten en blijft de leertucht beperkt tot geschriften van belijdende aard, zonder dat er persoonlijke tuchtmaatregelen aan verbonden worden. Ieder die Gods waarheid liefheeft, zal er verdriet over hebben.

Maar de PKN is Klaas Hendrikse niet. De man is er ook niet beeldbepalend. Daarmee is niets goedgepraat. Maar om vanwege Klaas Hendrikse (en anderen) heel de PKN af te schrijven, lijkt me het andere uiterste. Zeker, tucht – ook leertucht – hoort bij de kenmerken van de kerk. Tegelijk, een in de uitoefening van de tucht falende kerk is nog geen valse kerk. Dat komt m.i. pas in beeld wanneer een kerk de tucht misbruikt om trouwe kinderen van God te vervolgen.

Met Klaas Hendrikse – en anderen zoals hij – formeel (want werkelijke geestelijke verbondenheid ontbreekt) onder één kerkdak zitten schuurt, jazeker. Toch, niet de gereformeerden moeten dan de kerk uit, maar de dwaalleraars (Groen van Prinsterer). Hier hebben gereformeerde belijders blijvend de taak om de PKN terug te roepen naar haar eigen papieren.

Leegheid en banaliteit
In mijn Verantwoording heb ik het gehad over leegheid en banaliteit in kerkdiensten in de GKv, die mijn vrouw en ik in onze vakanties bezochten. Voor de duidelijkheid, ik bedoelde onze vakanties in voor- en najaar, niet onze zomervakantie. Insiders weten dat wij die al vele jaren doorbrengen op Schouwen-Duiveland. In de GKv te Brouwershaven zijn wij al die jaren met stichting naar de kerk geweest. Laat daarover geen misverstand bestaan.

Leegheid en banaliteit. Sommigen hebben zich aan die termen gestoten. Vooral aan het woord ‘banaliteit’. Enkelen verdedigden met verve de diensten in eigen thuiskerk. Niks banaliteit! En soms eens een andere vorm is toch niet meteen banaal?

Toch laat ik beide termen staan. Overigens heb ik niet beweerd dat leegheid en banaliteit gelden voor alle kerkdiensten in de GKv. Gelukkig niet. Maar zeg niet dat het niet voorkomt. Preken, die soms nergens over gaan, vergeef me de uitdrukking. En platvloersheid, die haaks staat op eerbied voor de heilige God. Verkleedpartijen, toneelstukjes. Taal van de straat. Ik heb het gezien op internetkerkdiensten vanuit de GKv. Mijn vrouw en ik hebben het live meegemaakt. Dingen, waarvoor je je zat te schamen. En alles in je protesteerde.

Ik schrijf dit met pijn in het hart. Ik wil mij niet afzetten tegen de GKv. Die kerken blijven mij lief. Ik leerde er de Heere kennen. Ik ontving er mijn opleiding en mijn ambt. Er zijn nog steeds veel goede dingen in deze kerken. En veel mensen met wie we ons blijvend verbonden weten in geloof en liefde.

Maar de leegheid in de prediking die er kan zijn, kan ik niet ontkennen. Preken die je niet werkelijk voor God stellen, oppervlakkige praat. En erediensten die meer mikken op het vrome gevoel van de mens dan op de eer van de hoge God.

Nee, ik ben niet tegen elke verandering en vernieuwing, al loop ik er niet in voorop. Als het maar om werkelijke verbeteringen gaat. En recht doet aan het karakter van de gereformeerde eredienst, met zijn concentratie op het Woord.

Maar ik merk hoe de gewenning toeslaat. We schuiven zo maar mee. En schrikken dan van het woord ‘banaal’. Omdat we inmiddels van alles en nog wat gewoon zijn gaan vinden. Of anders niet meer zo erg. Dus zingen we – om maar iets te noemen – al of niet met band het evangelikale lied. Alsof het andere lied niet een andere kerk betekent, zoals Jan Smelik al jaren geleden heeft opgemerkt. Gewenning maakt argeloos. En wie ervoor waarschuwt, moet niet zeuren.

Ik zou er de GKv niet om hebben verlaten. Ik ben er samen met mijn vrouw wel meer dan eens voor weggevlucht. En één ding heb ik uit alle reacties wel begrepen: hierin zijn wij de enigen niet.

Uittocht
Want veel reacties – per mail, brief of telefoon – hebben mij bevestigd in het beeld, dat ik al had (met dank aan mijn contacten in de gereformeerde gezindte, die mij erop attent maakten): de uittocht uit de GKv is begonnen. Er is een uittocht bezig (geweest?) naar baptisten en evangelische gemeenten. Er voltrekt zich ook een andere uittocht: van vrijgemaakten, die zich gevoegd hebben bij een gemeente van gereformeerde bondssignatuur in de PKN. Of die dit aan het overwegen zijn. En het gaat niet om enkelingen.

Daar blijft het niet bij. Voor sommigen is de overstap naar de PKN een station te ver. Zij wijken uit naar een behoudende gemeente in de CGK of voegen zich bij de HHK. De vervreemding wordt te groot. En de moedeloosheid groeit. Je kunt roepen wat je wilt. Maar de trein dendert door. Al is er gelukkig nog gereformeerde prediking in de GKv, een wijkplaats voor deze prediking gaat ontbreken. Want overal laat de invloed van het kerkverband zich gelden – vroeg of laat.

Zo verkruimelt het kerkverband stilzwijgend. Je kunt dat een te somber beeld vinden en zeggen, dat het allemaal best meevalt en er nog zoveel enthousiasme is bij jongeren, enz. Ik zal het niet ontkennen. Ook niet dat het om een minderheid gaat, die vertrekt. Maar ook een mini-uittocht blijft aangrijpend. Als je het niet meer harden kunt in eigen kerk.

Tenslotte
Op www.eeninwaarheid.info publiceerde br. D.J. Bolt een Open Brief aan mijn adres. Zijn reactie is zo omvangrijk, dat ik daarop – DV – in een apart blog wil reageren. Daarin hoop ik ook op enkele nu nog onbeantwoorde vragen en opmerkingen in te gaan.



01-11-2013

Deze week heeft de kerkenraad van de GKv te Smilde aan de gemeente bekendgemaakt, dat mijn vrouw en ik ons op termijn gaan voegen bij de PKN, waar ik – zo God wil – een gemeente van gereformeerde bondssignatuur hoop te gaan dienen. Het is een lang proces geweest, waarin de ontwikkelingen binnen de GKv een beslissende rol hebben gespeeld. Ook in Smilde laten die ontwikkelingen zich gelden, die voor mij onbelemmerd verder werken onmogelijk maken. Voor het overige verwijs ik u naar de verantwoording op deze site.

HJCCJW

DDD
Berichten: 11227
Lid geworden op: 11 Jul 2012, 17:48

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor DDD » 23 Nov 2013, 22:33

Wel met de erkenning, dat veel van onze kerkelijke verscheurdheid voor Gods aangezicht niet kan bestaan.


Dat lijkt me de belangrijkste zin om mee te nemen uit dit hele gekrakeel. Hoewel ik het niet met hem eens ben dat dit geen kerkelijke afscheiding is. Natuurlijk vermijd je met deze stap de verantwoordelijkheid voor verdergaande versplintering, dat kunnen dominees die voor zichzelf beginnen niet zeggen. Maar het is natuurlijk wel een scheur in de gemeente van Christus waar je door God geplaatst bent.

Gebruikersavatar
refo
Berichten: 19849
Lid geworden op: 29 Dec 2001, 12:45

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor refo » 25 Nov 2013, 17:32

Het geheel lijkt vooral een schreeuw om aandacht.

DDD
Berichten: 11227
Lid geworden op: 11 Jul 2012, 17:48

Re: Dr. H. J. C. C. J. Wilschut verlaat GKv voor PKN

Berichtdoor DDD » 25 Nov 2013, 21:00

Nee, zo komt het op mij in het geheel niet over. Ik wilde soms wel dat predikanten in de Gereformeerde Gemeenten zulke blogs bijhielden. Dat zou een hoop duidelijkheid geven.


Terug naar “Kerk en Cultuur - Nieuws”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: amateur-theoloog, Ouddorp en 33 gasten