Christenen en rust

Gebruikersavatar
Pim
Berichten: 4033
Lid geworden op: 29 Dec 2001, 12:42
Locatie: Zuid-Holland
Contact:

Christenen en rust

Berichtdoor Pim » 16 Jul 2004, 16:17

Mooie aansporing en uitspraak:

[quote]Collins noemt vermoeidheid een groot gevaar voor christenen. Dan is het moeilijker om de tv uit te zetten of het glaasje wijn te laten staan. Collins: „Om die reden zijn er predikers die instorten of buitenechtelijke relaties aangaan.â€
Hartelijke groet,

Pim.

Het is vandaag een dag van Goede Boodschap. PrekenWeb.nl

Gebruikersavatar
Pim
Berichten: 4033
Lid geworden op: 29 Dec 2001, 12:42
Locatie: Zuid-Holland
Contact:

Berichtdoor Pim » 16 Jul 2004, 16:39

Hebben dit soort aansporingen/oproepen, namelijk de concrete oproep tot levensheiliging, ook een plaats in de prediking die jullie elke zondag beluisteren??
Hartelijke groet,



Pim.



Het is vandaag een dag van Goede Boodschap. PrekenWeb.nl

Gebruikersavatar
Margriet
Berichten: 1499
Lid geworden op: 17 Dec 2003, 05:15
Locatie: Michigan
Contact:

Berichtdoor Margriet » 16 Jul 2004, 17:04

Oorspronkelijk gepost door Pim
Hebben dit soort aansporingen/oproepen, namelijk de concrete oproep tot levensheiliging, ook een plaats in de prediking die jullie elke zondag beluisteren??


Ja dat is er hier wel.

Het is zo duidelijk als wat, als we satans weg gaan hebben we nooit genoeg, willen we steeds meer . Kijk maar om je heen!!!
Christian faith has to do less with what you know and more with whom you know, namely God and God in Christ. Rev. Martin E Marty

Gebruikersavatar
marsm104
Berichten: 1604
Lid geworden op: 03 Jan 2004, 13:39
Locatie: Ommen
Contact:

Berichtdoor marsm104 » 16 Jul 2004, 17:28

Hebben we het hier over Phill Collins, de oud-loodgieter en nu bijna wereldberoemde zanger?
of een andere "Collins"?
Met vriendelijke groet, Rick Marsman

gravo
Berichten: 588
Lid geworden op: 10 Jun 2004, 00:30
Locatie: : De grote stad

Berichtdoor gravo » 16 Jul 2004, 17:42

Ik vind het een heel verstandige oproep. Het klinkt wat banaal, maar inderdaad kunnen lichamelijke ongemakken (moeheid, overwerkt zijn, te veel aan je hoofd hebben, te lang opblijven) een effect hebben op je psychische welzijn. Je raakt geïrriteerd, maakt fouten en voelt je schuldig, je hebt steeds meer energie nodig om aan verwachtingen te voldoen (denk aan het werk van een predikant, van wie in tal van situaties toch verwacht wordt dat hij adequaat handelt, woorden van troost spreekt, iemands problemen wil aanhoren en goede adviezen geeft). Als dat door vermoeidheid niet meer gaat, heeft het zelfs een effect op de geestelijke zaken. We raken niet alleen psychisch gefrustreerd, we kunnen ook depressief worden, omdat we in Gods Koninkrijk niet goed kunnen werken. Werden we wel door God geroepen in het ambtswerk? Ben ik niet op eigen kracht begonnen en pluk ik er nu de wrange vruchten van? Werk ik mezelf niet op tot een goed christen en is alles maar schijn? Dat soort vragen.

Een wijs praktisch advies kan dus voortkomen uit een diep-geestelijke blik op de mens. Eet en drink een weinig, want de weg zou voor u te veel zijn! Het aanbevelen van lichamelijke verbetering (door rust, sport, training, gezond leven, regelmatige lichamelijke activiteit) is niet in tegenspraak met het bevorderen van het Koninkrijk van God.

Neem de fiets eens! Begin eens een regelmatige oefening (zwemmen, lopen), eet wat gezonder, stop met roken, neem op tijd rust, verander een ingesleten vergadermentaliteit of ga eens lopend naar de kerk!!

Gravo

Gebruikersavatar
marsm104
Berichten: 1604
Lid geworden op: 03 Jan 2004, 13:39
Locatie: Ommen
Contact:

Berichtdoor marsm104 » 16 Jul 2004, 23:34

Geboden zijn er ook niet voor niks! het word ons wel "opgedrongen" maar zo moet je het helemaal niet zien! we mogen juist blij zijn met de vrije dag!
Met vriendelijke groet, Rick Marsman

de Paus

Berichtdoor de Paus » 17 Jul 2004, 14:19

Oorspronkelijk gepost door Pim
Hebben dit soort aansporingen/oproepen, namelijk de concrete oproep tot levensheiliging, ook een plaats in de prediking die jullie elke zondag beluisteren??
Zekers.

Gebruikersavatar
Mara
Berichten: 18579
Lid geworden op: 15 Jun 2010, 15:54

Re: Christenen en rust

Berichtdoor Mara » 17 Aug 2019, 09:47

De Bijbel maant vaak tot rust en stilte. Jezus ging op een berg alleen om te bidden. Tot Zijn discipelen zei Hij: Komt hier met mij en rust een weinig. Hij bracht de hele nacht in gebed door. En in de Hof van Gethsémané gaat hij een steenworp afstand van zijn discipelen en zegt: Blijft hier en waakt met Mij. Geen absolute afstand, maar slechts een steenworp, anders wordt het monnikendom.

Wie vrede met God heeft verkregen, kan met een hart vol schuld en droefheid toch rustig zijn. Dat geeft innerlijke harmonie en vrede die alle verstand te boven gaat. Daarom kunnen mensen soms ook zingen op een sterfbed. Ik heb dat meegemaakt. Alle dingen waren gezegd en toen vroeg die man: Dominee, vindt u het raar als we nu samen nog wat zingen? Die man is zingend heengegaan.

Mediteren is een genademiddel. Je verdient er niets mee, maar het kan wel een middel zijn dat zegen verwerft. Ik zal u een verhaal vertellen. Kort. Een paar jaar geleden. Hij is nu overleden. Een oud-ouderling. Hij stond bij me op de stoep. „Dominee, hebt u even de sleutel voor mij van de kerk. Ik wil daar even gaan zitten". Ik zeg: „Welzeker man". Hij naar de kerk. Alleen. Na een uur dacht ik: Ik moet toch eens gaan kijken, want er kan wel wat gebeurd zijn. Hij kan wel niet goed geworden zijn. Ik naar de kerk. Stil ben ik binnengekomen. En daar zat hij.

Op zijn oude plek. Met een stralend gezicht zat hij te kijken naar de preekstoel. Ik kuchte. En zei: „Beste man, is ''t er soms iets". Toen heeft een grijsaard z''n verhaal verteld. Over zijn leven en de kerk waar hij zegen van Boven had ontvangen. Als kleine jongen kwam hij daar al. Nu was hij oud geworden en nam heel stil afscheid van zijn kerk. Het was ook de laatste keer dat hij er was. Hij is niet meer teruggekomen".

ds. A.A.F. van de Weg, HHK Apeldoorn
Twijfel nooit in het donker aan wat God je in het licht liet zien.

DDD
Berichten: 12339
Lid geworden op: 11 Jul 2012, 17:48

Re: Christenen en rust

Berichtdoor DDD » 17 Aug 2019, 13:22

Wat een prachtige geschiedenis.

Gebruikersavatar
-DIA-
Berichten: 22041
Lid geworden op: 03 Okt 2008, 00:10

Re: Christenen en rust

Berichtdoor -DIA- » 17 Aug 2019, 14:15

Even geleden, na het eten lazen we een stukje uit een dagboek, en dat sluit hier heel goed op aan!
Misschien is het de moeite wel om het dagboekstukje hier te plaatsen?

Framboos
Berichten: 199
Lid geworden op: 12 Jul 2017, 07:13

Re: Christenen en rust

Berichtdoor Framboos » 17 Aug 2019, 18:02

-DIA- schreef:Even geleden, na het eten lazen we een stukje uit een dagboek, en dat sluit hier heel goed op aan!
Misschien is het de moeite wel om het dagboekstukje hier te plaatsen?


Ga je gang, DIA

Gebruikersavatar
-DIA-
Berichten: 22041
Lid geworden op: 03 Okt 2008, 00:10

Re: Christenen en rust

Berichtdoor -DIA- » 17 Aug 2019, 18:46

DE RUST VAN GODS KERK

Er blijft dan een rust over voor het volk Gods
Hebr. 4:9

De rust waarover deze tekst spreekt is niet de lichamelijke rust na een dag van arbeid of nachtrust. Het betekent ook niet de ijdele rust van de rustzoekers buiten God. Het is de geestelijke rust van Gods volk.
In het begin van het vierde hoofdstuk lezen wij: "Laat ons dan vrezen, dat niet te eniger tijd, de belofte van in Zijn rust in te gaan nagelaten zijnde, iemand van u schijne achtergebleven te zijn".
De Heere wijst hier naar de rust in het beloofde land. Deze rust wordt ervaren in een actief vermaak in God en Zijn heilige dienst. Als voorbeeld gebruikt de apostel de rust van God Zelf na Zijn scheppingswerk. Op de zevende dag heeft de Heere van Zijn werken gerust. Het rusten des Heeren was een Zich vermaken in Zijn Scheppinglswerken. Zo zal de rust van Gods volk ook zijn een innerlijk vermaak in de werken Gods.
In de staat der rechtheid leefde de mens in de onmiddelijke gemeenschap met zijn Schepper en Verbondsgod. In het zich vermaken in Gods werken was de zaligheid gelegen en daar was het onverliesbare leven op beloofd.

Deze rust heeft de mens verloren. Door de dienst van God op te zeggen en zich moedwillig te verbinden aan de duivel heeft hij zich alle rust ontnomen. Vooral in tijden waarin de Heere Zijn algemene goedheid inkort merken wij de onrust, die de mens bezet.
Het genadewonder openbaart zich in het leven door de ervaring van de heilige onrust. De Heere ontdekt aan de gescheiden staat van God en dat in het licht van de ras naderende eeuwigheid. Dan heeft de stilgezette zondaar geen rust meer onder het hol van zijn zielenvoet. Zijn zelfgemaakte kleding kan zijn schaamte niet bedekken en de rust in God niet geven.
Toch zal de gevallen, opgezochte en tot God teruggeleide mens weer hersteld worden in de gemeenschap met God. Hij zal delen in de rust van de ware Rustaanbrenger Jezus, hier reeds in de tijd en straks in de eeuigheid. Daar rusten de vermoeiden van kracht en daar horen zij de stem van de drijver niet.

    Ik riep tot U, ik zeide o Heer'
    Gij zijt mijn Toevlucht, sterkt' en eer;
    Gij zijt, zo lang ik leef, mijn deel,
    Mijn God, Wien ik mij aanbeveel.
    (Psalm 142:5)

Geytenbeekje
Berichten: 1297
Lid geworden op: 26 Jun 2018, 21:37

Re: Christenen en rust

Berichtdoor Geytenbeekje » 17 Aug 2019, 18:48

-DIA- schreef:DE RUST VAN GODS KERK

Er blijft dan een rust over voor het volk Gods
Hebr. 4:9

De rust waarover deze tekst spreekt is niet de lichamelijke rust na een dag van arbeid of nachtrust. Het betekent ook niet de ijdele rust van de rustzoekers buiten God. Het is de geestelijke rust van Gods volk.
In het begin van het vierde hoofdstuk lezen wij: "Laat ons dan vrezen, dat niet te eniger tijd, de belofte van in Zijn rust in te gaan nagelaten zijnde, iemand van u schijne achtergebleven te zijn".
De Heere wijst hier naar de rust in het beloofde land. Deze rust wordt ervaren in een actief vermaak in God en Zijn heilige dienst. Als voorbeeld gebruikt de apostel de rust van God Zelf na Zijn scheppingswerk. Op de zevende dag heeft de Heere van Zijn werken gerust. Het rusten des Heeren was een Zich vermaken in Zijn Scheppinglswerken. Zo zal de rust van Gods volk ook zijn een innerlijk vermaak in de werken Gods.
In de staat der rechtheid leefde de mens in de onmiddelijke gemeenschap met zijn Schepper en Verbondsgod. In het zich vermaken in Gods werken was de zaligheid gelegen en daar was het onverliesbare leven op beloofd.

Deze rust heeft de mens verloren. Door de dienst van God op te zeggen en zich moedwillig te verbinden aan de duivel heeft hij zich alle rust ontnomen. Vooral in tijden waarin de Heere Zijn algemene goedheid inkort merken wij de onrust, die de mens bezet.
Het genadewonder openbaart zich in het leven door de ervaring van de heilige onrust. De Heere ontdekt aan de gescheiden staat van God en dat in het licht van de ras naderende eeuwigheid. Dan heeft de stilgezette zondaar geen rust meer onder het hol van zijn zielenvoet. Zijn zelfgemaakte kleding kan zijn schaamte niet bedekken en de rust in God niet geven.
Toch zal de gevallen, opgezochte en tot God teruggeleide mens weer hersteld worden in de gemeenschap met God. Hij zal delen in de rust van de ware Rustaanbrenger Jezus, hier reeds in de tijd en straks in de eeuigheid. Daar rusten de vermoeiden van kracht en daar horen zij de stem van de drijver niet.

    Ik riep tot U, ik zeide o Heer'
    Gij zijt mijn Toevlucht, sterkt' en eer;
    Gij zijt, zo lang ik leef, mijn deel,
    Mijn God, Wien ik mij aanbeveel.
    (Psalm 142:5)

Mooi stukje, nieuwe inzicht gegeven voor mij in het vermaken van Zijn werk


Terug naar “Theologie - Bezinning”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast