Kinderloos, wat kun je er aan doen?
- oesterschelpje
- Berichten: 832
- Lid geworden op: 16 jun 2010, 14:35
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Er zijn zoveel oorzaken van kinderloosheid.
Als er bijv. een kleine ingreep moet plaatsvinden om de weg te banen om evt. een zwangerschap tot stand te kunnen brengen, kan ik me voorstellen dat mensen dit doen.
Bijvoorbeeld bij verstopte eileiders.
Dat kan operatief worden verholpen, zodat je daarna als de Heere het geeft via een natuurlijke weg zwanger kunt worden.
Daar zie ik zelf persoonlijk geen bezwaren in.
Maar de ingrepen die een zwangerschap tot stand moeten brengen buiten het lichaam om, geloof ik persoonlijk niet dat dit geoorloofd is.
De Heere schiep man en vrouw, samen mogen ze het wonder van het huwelijk beleven en de Heere opent en sluit de baarmoeder, zo kunnen we lezen in de Bijbel.
Als er bijv. een kleine ingreep moet plaatsvinden om de weg te banen om evt. een zwangerschap tot stand te kunnen brengen, kan ik me voorstellen dat mensen dit doen.
Bijvoorbeeld bij verstopte eileiders.
Dat kan operatief worden verholpen, zodat je daarna als de Heere het geeft via een natuurlijke weg zwanger kunt worden.
Daar zie ik zelf persoonlijk geen bezwaren in.
Maar de ingrepen die een zwangerschap tot stand moeten brengen buiten het lichaam om, geloof ik persoonlijk niet dat dit geoorloofd is.
De Heere schiep man en vrouw, samen mogen ze het wonder van het huwelijk beleven en de Heere opent en sluit de baarmoeder, zo kunnen we lezen in de Bijbel.
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Behalve Marnix en Oessie in haar laatste posting is er geloof ik niemand die het echt begrijpt.
Het zij zo, ik ga daar verder niet op in.
Het zij zo, ik ga daar verder niet op in.
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Aanrader om eens te lezen (indien het nog te koop is!): REFORMATORISCHE VOORLICHTING over het HUWELIJKSLEVEN en GEZINSVORMING door C.B. van Woerden jr.
Eén ding weet ik, dat ik blind ben en niet zie...
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Echtparen die dit kruis is opgelegd, zouden eens wat informatie kunnen inwinnen of lid worden van de vereniging ReVOKE (http://www.revoke.nl). Die stichting organiseert openbare en besloten bijeenkomsten, waar men steun aan elkaar kan hebben.
@Jvdg: het klinkt wat cliché-achtig, maar dit soort zaken kan je eigenlijk alleen maar echt begrijpen, wanneer je het zelf hebt meegemaakt of nog meemaakt.
Overigens zou je in dit kruis ook hen mee kunnen betrekken, die om allerlei redenen nooit tot een huwelijk zijn gekomen en dus ook nooit kinderen hebben ontvangen.
@Jvdg: het klinkt wat cliché-achtig, maar dit soort zaken kan je eigenlijk alleen maar echt begrijpen, wanneer je het zelf hebt meegemaakt of nog meemaakt.
Overigens zou je in dit kruis ook hen mee kunnen betrekken, die om allerlei redenen nooit tot een huwelijk zijn gekomen en dus ook nooit kinderen hebben ontvangen.
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Inderdaad; dat maakt mij ook altijd voorzichtig. Het lijkt me een heel groot kruis.Tiberius schreef: @Jvdg: het klinkt wat cliché-achtig, maar dit soort zaken kan je eigenlijk alleen maar echt begrijpen, wanneer je het zelf hebt meegemaakt of nog meemaakt.
Overigens zou je in dit kruis ook hen mee kunnen betrekken, die om allerlei redenen nooit tot een huwelijk zijn gekomen en dus ook nooit kinderen hebben ontvangen.
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Eigenlijk denk ik dat het hier gaat om precies dezelfde vragen als er zijn over de gezondheidszorg in het algemeen. Welke middelen zijn geoorloofd en welke middelen gaan zo ver dat het indruist tegen hetgeen je van de Heer krijgt. In het geval van kinderloosheid ligt het voor de betrokkenen alleen vaak moeilijker, omdat er niet gemakkelijk over gepraat wordt, en ook omdat de wereld om ons heen soms zo gemakkelijk praat over kinderen 'nemen'. Daarmee wordt het kruis alleen nog maar groter.
Ik heb daarom bewondering voor mensen die er hier (of elders) toch openhartig over durven spreken. En voor hen die niet zover zijn: sterkte gewenst. Dit kan best zwaar zijn. En dat geldt ook voor de groep die Tiberius erbij betrekt.
Ik heb daarom bewondering voor mensen die er hier (of elders) toch openhartig over durven spreken. En voor hen die niet zover zijn: sterkte gewenst. Dit kan best zwaar zijn. En dat geldt ook voor de groep die Tiberius erbij betrekt.
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Gijs, wat is eigenlijk je bedoeling met dit topic? De medische mogelijkheden doornemen ofzo?Gijs83 schreef:Ik hoop dat de titel een beetje de lading dekt, van wat ik beoog met dit topic. Ik beoog om de etische kanten te bespreken over middelen om vruchtbaarheid op te wekken als er grote kans bestaat op kinderloosheid/onvruchtbaarheid en er toch de wens is om kinderen te krijgen. Ik weet er weinig tot niets van, maar er wel belangstellend naar of jullie daar meer van weten of boeken die daar wat over schrijven. Uiteraad passend binnen de refo.visie. Ik denk dat er ongetwijfeld geoorloofde technieken zijn of door de weg van een wonder zoals bij Abraham en Sara. Ik kwam op het idee n.a.v. de preek die gistermiddag bij ons werd gelezen, daarin werd gesproken over Genesis 30 en dan gaat m.n. over de geschiedenis vanaf het 14e vers. Ruben vind dudaim in het veld een soort minnebloemen of lief-appelen zegt de kanttekening. Het kwam bij mij over dat die bloemen/kruiden zodanig waren om de vruchtbaarheid op te wekken. Hoewel Lea in dit hoofdstuk op slinkse met Jakob handelt, denk ik toch dat de handeling op zich geoorloofd is. Zo zullen er best meerdere (hedendaagse) mogelijkheden zijn. Ik hoor graag wat mogelijkheden(als die er zijn).
- oesterschelpje
- Berichten: 832
- Lid geworden op: 16 jun 2010, 14:35
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Dat is zeker waar!Tiberius schreef:@Jvdg: het klinkt wat cliché-achtig, maar dit soort zaken kan je eigenlijk alleen maar echt begrijpen, wanneer je het zelf hebt meegemaakt of nog meemaakt.
Wij zijn nu bijna 25 jaar verder nadat we te horen kregen dat het voor ons vrijwel onmogelijk was om de kinderzegen te ontvangen.
We zijn met elkaar getrouwd uit liefde, het was al heel moeilijk om met deze diagnose in de verkeringstijd om te gaan.
Toen we net getrouwd waren, werd de smart hierover feller beleefd dan een later.
Toen we getrouwd waren had je op een gegeven moment het gevoel dat iedereen zonodig een opmerking moest maken over "kinderen".
Er werd naar ons gekeken, zeker toen men merkte dat we het financieel ruimer kregen, een huis kochten, een betere auto, enz.
Hoeveel pijnlijke opmerkingen we toen niet te slikken kregen....
Maar met dit stille verdriet loop je zeker niet te koop!
Toch heeft de Heere ons dwars tegen alle medische diagnoses in, op Zijn tijd en wijze ons de kinderzegen willen schenken.
Inmiddels zijn we verhuisd uit onzze geboortestreek.
Het verdrietige is dat men hier in deze streek nu meent te kunnen oordelen; tja meer kinderen mogen er zeker niet komen.....
Er is veel verdriet bij echtparen die ongewild kinderloos zijn, veel verdriet bij ongehuwden die hunkeren naar een gezin, maar er is ook verdriet bij gezinnen welke geen kinderen meer kunnen krijgen omdat de Heere de baarmoeder toegesloten heeft.
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Jammer dat je het zo opvat, want ik begrijp het wel !jvdg schreef:Behalve Marnix en Oessie in haar laatste posting is er geloof ik niemand die het echt begrijpt.
Het zij zo, ik ga daar verder niet op in.
Maar zoals het met veel dingen is, je kunt een eind met iemand meegaan, meeleven, maar INleven, dat is een stuk moeilijker. Ik kan me indenken hoe het is om een huwelijk zonder kinderen te hebben, wij hebben vrienden die deze vreugde niet mochten beleven, tot hun grote verdriet.
Net zoals andere ouders niet goed begrijpen wat het betekent kind(eren) te krijgen die niet gezond zijn en maar een beperkte levensverwachting hebben. Dan krijg je goed bedoelde, maar o zo kwetsende opmerkingen.
Zoals onze vrienden moesten slikken: wees maar blij dat jullie geen kinderen hebben, die van ons zijn zooooo moeilijk
![:fi](./images/smilies/niarf.gif)
Of: jullie kunnen tenminste gaan en staan waar je wilt.
Mensen zijn slechte vertroosters, door hun onmacht en gebrek aan oprecht inleven, (want ze hebben immers zelf ook zo hun problemen en zorgen) hebben mijn man en ik al lang geleden moeten leren, dat we het daar niet van moeten verwachten.
Zelfs naaste familie begrijpt het niet.
En zo zal het niet anders zijn bij jvdg en zijn vrouw. Je voelt je alleen staan. Ondanks familie en vrienden, maar die kun je er ook door kwijtraken.
Je hebt zo'n uitdrukking: de Heere legt je nooit een te zwaar kruis op, Hij meet eerst je schouders. Vreselijk vind ik die
![:nonnon](./images/smilies/nannan.gif)
Want dat zou betekenen dat je alle dagen vrolijk moet huppelen, ondanks je verdriet.
Dat gaat niemand lukken !
Als er schaduw is, dan moet er ook licht zijn ~ Spurgeon
- MarthaMartha
- Berichten: 13043
- Lid geworden op: 21 nov 2007, 21:04
- Locatie: Linquenda
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
En toch is het wel waar: Hij beproeft ons, maar nooit boven vermogen. Dat is de bijbeltekst en houdt precies hetzelfde in...Mara schreef: Je hebt zo'n uitdrukking: de Heere legt je nooit een te zwaar kruis op, Hij meet eerst je schouders. Vreselijk vind ik die![]()
Nee hoor, dat betekent het niet... Wel dat je er door zult komen, hoe moeilijk en verdrietig de weg ook is.Mara schreef:Want dat zou betekenen dat je alle dagen vrolijk moet huppelen, ondanks je verdriet.
Als de moed je in de schoenen zinkt, ga dan eens op je kop staan!
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Verreweg de meesten komen er ook door, met vallen en opstaan. Maar ik ken ook mensen die letterlijk onder hun verdriet bezweken.MarthaMartha schreef:En toch is het wel waar: Hij beproeft ons, maar nooit boven vermogen. Dat is de bijbeltekst en houdt precies hetzelfde in...Mara schreef: Je hebt zo'n uitdrukking: de Heere legt je nooit een te zwaar kruis op, Hij meet eerst je schouders. Vreselijk vind ik die![]()
Nee hoor, dat betekent het niet... Wel dat je er door zult komen, hoe moeilijk en verdrietig de weg ook is.Mara schreef:Want dat zou betekenen dat je alle dagen vrolijk moet huppelen, ondanks je verdriet.
Een zus van mijn vader heeft 2 kinderen verloren, eerst een heel jong kindje later een volwassen zoon. Ze begon letterlijk weg te kwijnen. Ze zei wel steeds: als ik mijn geloof niet had, zou ik bezwijken, maar toch. Ze had zo'n heimwee naar haar kinderen. Toen ook nog haar man overleed ging het snel bergafwaarts. Je kunt van verdriet sterven. De dominee zei het ook op de begrafenis. Dat ze haar levensmoed en levensvreugde was verloren.
Het gaat mij om het laatste gedeelte, van die schouders meten. Alsof de Heere niet weet wat van Zijn maaksel is te wachten !
Als er schaduw is, dan moet er ook licht zijn ~ Spurgeon
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Zoiets en aan het verhaal van Oesterschelpje te zien weet zij daar vast meer van. Die opmerkingen ik kan me het voorstellen. Soms lijkt gewoon 'gekweekt' door vader of moeder om te denken als men geen kinderen krijgt, dan maar te zeggen: 'ze willen ze vast niet hebben', dat is dan wel het eerste wat vaak bovenkomt.Zita schreef:Gijs, wat is eigenlijk je bedoeling met dit topic? De medische mogelijkheden doornemen ofzo?Gijs83 schreef:Ik hoop dat de titel een beetje de lading dekt, van wat ik beoog met dit topic. Ik beoog om de etische kanten te bespreken over middelen om vruchtbaarheid op te wekken als er grote kans bestaat op kinderloosheid/onvruchtbaarheid en er toch de wens is om kinderen te krijgen. Ik weet er weinig tot niets van, maar er wel belangstellend naar of jullie daar meer van weten of boeken die daar wat over schrijven. Uiteraad passend binnen de refo.visie. Ik denk dat er ongetwijfeld geoorloofde technieken zijn of door de weg van een wonder zoals bij Abraham en Sara. Ik kwam op het idee n.a.v. de preek die gistermiddag bij ons werd gelezen, daarin werd gesproken over Genesis 30 en dan gaat m.n. over de geschiedenis vanaf het 14e vers. Ruben vind dudaim in het veld een soort minnebloemen of lief-appelen zegt de kanttekening. Het kwam bij mij over dat die bloemen/kruiden zodanig waren om de vruchtbaarheid op te wekken. Hoewel Lea in dit hoofdstuk op slinkse met Jakob handelt, denk ik toch dat de handeling op zich geoorloofd is. Zo zullen er best meerdere (hedendaagse) mogelijkheden zijn. Ik hoor graag wat mogelijkheden(als die er zijn).
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
http://www.fertiliteit.info/Gijs83 schreef:Zoiets en aan het verhaal van Oesterschelpje te zien weet zij daar vast meer van.Zita schreef: Gijs, wat is eigenlijk je bedoeling met dit topic? De medische mogelijkheden doornemen ofzo?
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
Allereerst zijn er verschillende zaken binnen de kinderloosheid. Soms is er niets aan te doen, soms kunnen er dingen verholpen worden en soms is er wat meer ingrijpen nodig om een bevruchting mogelijk te maken. (Ruim 30% ligt aan de vrouw, 30% ligt aan de man, 30% wordt geen oorzaak voor gevonden.
Door verschillende ethici is hierover gediscussieerd. Prof. dr. velema, Prof. dr. Jochems en ds. van Kooten hebben hier uitgebreid studie naar gedaan en komen tot de conclusie dat KIE (kunstmatige inseminatie met zaad van echtgenoot) het meest haalbare is wat Bijbels gezien mag. Prof. dr. Douma stelt dat IVF mag, maar dan alleen met strikte regels (zie hieronder).
Dr. Douma geeft aan dat er een kader opgesteld moet worden waarbinnen een vervolgtraject opgestart kan worden.
* embryo's moeten gevormd zijn uit zaad en eicel van de man en vrouw. (dus geen donorei of donorzaad)
* Alleen deze vrouw mag de zwangerschap dragen (dus geen draagmoeder)
* Alle embryo's moeten teruggeplaatst worden, hetgeen wil zeggen dat er niet meer dan twee of drie gevormd mogen worden. Zijn het er toch meer, dan mag een andere vrouw geen draagmoeder zijn en mag het niet ingevroren worden. Gevaar hierbij is overtreding van het zesde gebod.
* De terugplaatsing moet zo spoedig mogelijk plaatsvinden.
Hoewel deze materie erg gevoelig ligt en ik niemand wil kwetsen wil ik mijn gedachten hieronder wat formuleren.
* Embryoselectie is m.i. niet toegestaan. Toch gebeurt dit, hoewel artsen zeggen dit niet te doen. Een arts mag namelijk geen embryo terugplaatsen waarvan hij weet dat het kindje gehandicapt is bijvoorbeeld. Daarnaast zijn veel artsen bang voor een claim bij een afwijking.
* Je kunt aan een arts vragen om 1 eicel te nemen en die te bevruchten, maar dan gaat de verzekering en het ziekenhuis vaak moeilijk doen omdat die een zo hoog mogelijke slagingspercentage hebben omdat de behandeling vreselijk duur is. De meeste verzekeringen vergoeden een behandeling 3 keer en met het terugplaatsen van minimaal 4 embryo's heb je na 3 keer (dus 12 ingebrachte embryo's) een slagingspercentage van ongeveer 25-35%.
* Een kind moet m.i. verwekt worden in liefde en als kroon op het huwelijk. Let wel: een huwelijk zonder kinderen is zeer compleet en helemaal zoals God dat heeft bedoeld. Kinderen zijn een zegen!
* Tijdens het traject van IVF en ICSI wordt verwachting vaak meer een denken in een kansberekening.
* IVF en ICSI zijn niet zonder risico's. Zowel het ongeboren vruchtje loopt gevaar, als ook de moeder i.v.m. de overproductie van eicellen i.v.m. de toegediende hormonen.
* Wanneer je ervoor kiest om meerdere embryo's terug te plaatsen (wat zal moeten als je geen embryo's wilt weggooien = vermoorden), dan is er het "risico" dat je zwanger raakt van meerlingen wat meer risico heeft op complicaties.
* Psychisch is het een slopend en zeer zwaar traject wat al vele huwelijken heeft doen stranden.
De tip van Tiberius over Revoke: dat zou ik persoonlijk niet iedereen aanraden. Ik ben er één keer geweest en ik vond het er ver-schrik-ke-lijk. De sfeer vond ik opstandig, verbitterd en er zaten veel mensen bij die ontzettend klaagden, iets wat ik erg moeilijk vond. Het ligt denk ik aan je persoonlijkheid hoe je hierin staat.
Dan werd nog iets gezegd over opmerkingen die gemaakt werden. Zoals hierboven waarschijnlijk duidelijk is geworden is voor ons het in verwachting zijn en krijgen van kinderen medisch gezien onmogelijk. Mensen om ons heen reageren heel divers. Wij hebben ongelooflijke opmerkingen moeten incasseren, onder andere opmerkingen die hierboven vermeld staan, maar nog veel ergere. Ik probeer hierbij altijd te bedenken dat mensen niet weten hoe ze wél moeten reageren of troosten. Ze doen het vast niet expres, maar toch blijven er sommige opmerkingen hangen die echt pijn doen.
Maar er zijn ook veel lieve mensen: mensen die zeggen dat ze aan je moesten denken op moederdag enz.
Zelf proberen we vooral te kijken naar wat God wél geeft. Zoveel rijkdom, genade en goedheid en dat allemaal onverdiend aan zondige mensen zoals wij. Kinderen is niet iets waar je recht op hebt. En er zijn momenten dat het erg moeilijk is, dan mag je het verdriet ook gewoon toelaten. Het gaat nooit over.
Misschien een tip: vraag ook eens aan mensen die al 10 jaar kinderloos zijn hoe het nu gaat. Als je na jaren eens verdrietig bent (over het nog steeds bestaande kruis), reageren mensen vaak: ja dat weten we nu al zo lang. Maar het verdriet blijft. Ook na adoptie, ook wanneer er geen kleinkinderen komen, ook wanneer er pijnlijke en ontactische opmerkingen blijven komen.
Voor mijn doen ben ik vrij open op dit forum over iets persoonlijks. Wanneer mensen vragen willen stellen mag dit altijd. Over het medisch traject bijvoorbeeld, of over iets anders. PB gerust of stel de vragen hier. Ik zal wel aangeven of ik er op in wil gaan of niet.
Voor iedereen die dit kruis kent: Ik wens jullie dát wat wij met Kerst zo mochten ervaren: Veel mensen hebben kinderen, maar wij mogen het Kerstkind hebben in ons hart.
Door verschillende ethici is hierover gediscussieerd. Prof. dr. velema, Prof. dr. Jochems en ds. van Kooten hebben hier uitgebreid studie naar gedaan en komen tot de conclusie dat KIE (kunstmatige inseminatie met zaad van echtgenoot) het meest haalbare is wat Bijbels gezien mag. Prof. dr. Douma stelt dat IVF mag, maar dan alleen met strikte regels (zie hieronder).
Dr. Douma geeft aan dat er een kader opgesteld moet worden waarbinnen een vervolgtraject opgestart kan worden.
* embryo's moeten gevormd zijn uit zaad en eicel van de man en vrouw. (dus geen donorei of donorzaad)
* Alleen deze vrouw mag de zwangerschap dragen (dus geen draagmoeder)
* Alle embryo's moeten teruggeplaatst worden, hetgeen wil zeggen dat er niet meer dan twee of drie gevormd mogen worden. Zijn het er toch meer, dan mag een andere vrouw geen draagmoeder zijn en mag het niet ingevroren worden. Gevaar hierbij is overtreding van het zesde gebod.
* De terugplaatsing moet zo spoedig mogelijk plaatsvinden.
Hoewel deze materie erg gevoelig ligt en ik niemand wil kwetsen wil ik mijn gedachten hieronder wat formuleren.
* Embryoselectie is m.i. niet toegestaan. Toch gebeurt dit, hoewel artsen zeggen dit niet te doen. Een arts mag namelijk geen embryo terugplaatsen waarvan hij weet dat het kindje gehandicapt is bijvoorbeeld. Daarnaast zijn veel artsen bang voor een claim bij een afwijking.
* Je kunt aan een arts vragen om 1 eicel te nemen en die te bevruchten, maar dan gaat de verzekering en het ziekenhuis vaak moeilijk doen omdat die een zo hoog mogelijke slagingspercentage hebben omdat de behandeling vreselijk duur is. De meeste verzekeringen vergoeden een behandeling 3 keer en met het terugplaatsen van minimaal 4 embryo's heb je na 3 keer (dus 12 ingebrachte embryo's) een slagingspercentage van ongeveer 25-35%.
* Een kind moet m.i. verwekt worden in liefde en als kroon op het huwelijk. Let wel: een huwelijk zonder kinderen is zeer compleet en helemaal zoals God dat heeft bedoeld. Kinderen zijn een zegen!
* Tijdens het traject van IVF en ICSI wordt verwachting vaak meer een denken in een kansberekening.
* IVF en ICSI zijn niet zonder risico's. Zowel het ongeboren vruchtje loopt gevaar, als ook de moeder i.v.m. de overproductie van eicellen i.v.m. de toegediende hormonen.
* Wanneer je ervoor kiest om meerdere embryo's terug te plaatsen (wat zal moeten als je geen embryo's wilt weggooien = vermoorden), dan is er het "risico" dat je zwanger raakt van meerlingen wat meer risico heeft op complicaties.
* Psychisch is het een slopend en zeer zwaar traject wat al vele huwelijken heeft doen stranden.
De tip van Tiberius over Revoke: dat zou ik persoonlijk niet iedereen aanraden. Ik ben er één keer geweest en ik vond het er ver-schrik-ke-lijk. De sfeer vond ik opstandig, verbitterd en er zaten veel mensen bij die ontzettend klaagden, iets wat ik erg moeilijk vond. Het ligt denk ik aan je persoonlijkheid hoe je hierin staat.
Dan werd nog iets gezegd over opmerkingen die gemaakt werden. Zoals hierboven waarschijnlijk duidelijk is geworden is voor ons het in verwachting zijn en krijgen van kinderen medisch gezien onmogelijk. Mensen om ons heen reageren heel divers. Wij hebben ongelooflijke opmerkingen moeten incasseren, onder andere opmerkingen die hierboven vermeld staan, maar nog veel ergere. Ik probeer hierbij altijd te bedenken dat mensen niet weten hoe ze wél moeten reageren of troosten. Ze doen het vast niet expres, maar toch blijven er sommige opmerkingen hangen die echt pijn doen.
Maar er zijn ook veel lieve mensen: mensen die zeggen dat ze aan je moesten denken op moederdag enz.
Zelf proberen we vooral te kijken naar wat God wél geeft. Zoveel rijkdom, genade en goedheid en dat allemaal onverdiend aan zondige mensen zoals wij. Kinderen is niet iets waar je recht op hebt. En er zijn momenten dat het erg moeilijk is, dan mag je het verdriet ook gewoon toelaten. Het gaat nooit over.
Misschien een tip: vraag ook eens aan mensen die al 10 jaar kinderloos zijn hoe het nu gaat. Als je na jaren eens verdrietig bent (over het nog steeds bestaande kruis), reageren mensen vaak: ja dat weten we nu al zo lang. Maar het verdriet blijft. Ook na adoptie, ook wanneer er geen kleinkinderen komen, ook wanneer er pijnlijke en ontactische opmerkingen blijven komen.
Voor mijn doen ben ik vrij open op dit forum over iets persoonlijks. Wanneer mensen vragen willen stellen mag dit altijd. Over het medisch traject bijvoorbeeld, of over iets anders. PB gerust of stel de vragen hier. Ik zal wel aangeven of ik er op in wil gaan of niet.
Voor iedereen die dit kruis kent: Ik wens jullie dát wat wij met Kerst zo mochten ervaren: Veel mensen hebben kinderen, maar wij mogen het Kerstkind hebben in ons hart.
Een lepel vol vriendelijkheid helpt de ander om de waarheid te slikken.
Re: Kinderloos, wat kun je er aan doen?
groot respect voor jouw bijdrage..vlinder schreef:Allereerst zijn er verschillende zaken binnen de kinderloosheid. Soms is er niets aan te doen, soms kunnen er dingen verholpen worden en soms is er wat meer ingrijpen nodig om een bevruchting mogelijk te maken. (Ruim 30% ligt aan de vrouw, 30% ligt aan de man, 30% wordt geen oorzaak voor gevonden.
Door verschillende ethici is hierover gediscussieerd. Prof. dr. velema, Prof. dr. Jochems en ds. van Kooten hebben hier uitgebreid studie naar gedaan en komen tot de conclusie dat KIE (kunstmatige inseminatie met zaad van echtgenoot) het meest haalbare is wat Bijbels gezien mag. Prof. dr. Douma stelt dat IVF mag, maar dan alleen met strikte regels (zie hieronder).
Ik denk dat er een kader opgesteld moet worden waarbinnen een vervolgtraject opgestart kan worden.
* embryo's moeten gevormd zijn uit zaad en eicel van de man en vrouw. (dus geen donorei of donorzaad)
* Alleen deze vrouw mag de zwangerschap dragen (dus geen draagmoeder)
* Alle embryo's moeten teruggeplaatst worden, hetgeen wil zeggen dat er niet meer dan twee of drie gevormd mogen worden. Zijn het er toch meer, dan mag een andere vrouw geen draagmoeder zijn en mag het niet ingevroren worden. Gevaar hierbij is overtreding van het zesde gebod.
* De terugplaatsing moet zo spoedig mogelijk plaatsvinden.
Hoewel deze materie erg gevoelig ligt en ik niemand wil kwetsen wil ik mijn gedachten hieronder wat formuleren.
* Embryoselectie is m.i. niet toegestaan. Toch gebeurt dit, hoewel artsen zeggen dit niet te doen. Een arts mag namelijk geen embryo terugplaatsen waarvan hij weet dat het kindje gehandicapt is bijvoorbeeld. Daarnaast zijn veel artsen bang voor een claim bij een afwijking.
* Je kunt aan een arts vragen om 1 eicel te nemen en die te bevruchten, maar dan gaat de verzekering en het ziekenhuis vaak moeilijk doen omdat die een zo hoog mogelijke slagingspercentage hebben omdat de behandeling vreselijk duur is. De meeste verzekeringen vergoeden een behandeling 3 keer en met het terugplaatsen van minimaal 4 embryo's heb je na 3 keer (dus 12 ingebrachte embryo's) een slagingspercentage van ongeveer 25-35%.
* Een kind moet m.i. verwekt worden in liefde en als kroon op het huwelijk. Let wel: een huwelijk zonder kinderen is zeer compleet en helemaal zoals God dat heeft bedoeld. Kinderen zijn een zegen!
* Tijdens het traject van IVF en ICSI wordt verwachting vaak meer een denken in een kansberekening.
* IVF en ICSI zijn niet zonder risico's. Zowel het ongeboren vruchtje loopt gevaar, als ook de moeder i.v.m. de overproductie van eicellen i.v.m. de toegediende hormonen.
* Wanneer je ervoor kiest om meerdere embryo's terug te plaatsen (wat zal moeten als je geen embryo's wilt weggooien = vermoorden), dan is er het "risico" dat je zwanger raakt van meerlingen wat meer risico heeft op complicaties.
* Psychisch is het een slopend en zeer zwaar traject wat al vele huwelijken heeft doen stranden.
De tip van Tiberius over Revoke: dat zou ik persoonlijk niet iedereen aanraden. Ik ben er één keer geweest en ik vond het er ver-schrik-ke-lijk. De sfeer vond ik opstandig, verbitterd en er zaten veel mensen bij die ontzettend klaagden, iets wat ik erg moeilijk vond. Het ligt denk ik aan je persoonlijkheid hoe je hierin staat.
Dan werd nog iets gezegd over opmerkingen die gemaakt werden. Zoals hierboven waarschijnlijk duidelijk is geworden is voor ons het in verwachting zijn en krijgen van kinderen medisch gezien onmogelijk. Mensen om ons heen reageren heel divers. Wij hebben ongelooflijke opmerkingen moeten incasseren, onder andere opmerkingen die hierboven vermeld staan, maar nog veel ergere. Ik probeer hierbij altijd te bedenken dat mensen niet weten hoe ze wél moeten reageren of troosten. Ze doen het vast niet expres, maar toch blijven er sommige opmerkingen hangen die echt pijn doen.
Maar er zijn ook veel lieve mensen: mensen die zeggen dat ze aan je moesten denken op moederdag enz.
Zelf proberen we vooral te kijken naar wat God wél geeft. Zoveel rijkdom, genade en goedheid en dat allemaal onverdiend aan zondige mensen zoals wij. Kinderen is niet iets waar je recht op hebt. En er zijn momenten dat het erg moeilijk is.
Een tip: vraag ook eens aan mensen die al 10 jaar kinderloos zijn hoe het nu gaat. Als je na jaren eens verdrietig bent (over het nog steeds bestaande kruis), reageren mensen vaak: ja dat weten we nu al zo lang. Maar het verdriet blijft. Ook na adoptie, ook wanneer er geen kleinkinderen komen.
Voor mijn doen ben ik vrij open geweest op dit forum over iets persoonlijks. Wanneer mensen vragen willen stellen mag dit altijd. Over het medisch traject bijvoorbeeld, of over iets anders. PB gerust of stel de vragen hier. Ik zal wel aangeven of ik er op in wil gaan of niet.
Voor iedereen die dit kruis kent: Ik wens jullie dát wat wij met Kerst zo mochten ervaren: Veel mensen hebben kinderen, maar wij mogen het Kerstkind hebben in ons hart.