Afgelopen week ben ik uitgenodigd om mee te doen aan een gebedskring binnen ons bedrijf.
Zelf sta ik hier wat argwanend tegenover, hoewel als ik hoor dat er zoiets georganiseerd wordt, ik er wel van sta te kijken dat er in deze tijd nog van dit soort initiatieven zijn.

Aan de andere kant vraag ik me af of je je juist niet afzondert ten opzichte van je andere collega's.
Je creert dan misschien een sfeer van: ze zoeken elkaar op , ze houden elkaar de handen boven het hoofd.


Wie heeft er hier ervaring met het meedoen aan het "bedrijfsgebed"
Hoe werkt het ?
Hoe is de sfeer ?
Voelde je je daar thuis ?
Hoe werd er op gereageerd ?

Verblijdt u te allen tijd.
Bidt zonder ophouden.
Ga het gewoon eens proberen dan horen we wel hoe het was.

Heb jij er ook ervaring mee ?

ja, tijdens teamvergaderingen en in kleiner verband op vrijdagmiddag.

Ja ok, maar dan zeker in een "eigen sfeer "

het zijn allemaal christenen uit diverse kerken van evangelisch, baptist, gereformeerd, vrijgemaakt, confessioneel en GB. We staan schouder aan schouder, hoewel er toch verschillende ideëen bestaan over hoe je als christen werkt.

Waarschijnlijk is er sprake van een kringgebed. Eerst doet iemand aan de hand van een bijbelgedeelte een korte inleiding, er worden waarschijnlijk enkele opwekkingliederen gezongen en daarna word er om de beurt hardop voor bepaalde gebedspunten gebeden.

De sfeer zal onstspannen zijn, je bent niet verplicht om hardop te bidden. Je krijgt waarschijnlijk wel te maken met mensen met een geloofsbeleving die volledig afwijkt van die van jou, en ik denk niet dat jij je er bij thuis voelt. Ondanks dat zou ik het toch eens proberen. Samen bidden kan geen kwaad (integendeel zelfs), en wellicht kun jij zelf ook iets over jouw geloofsbeleving kwijt waar anderen van kunnen leren (en vice versa uiteraard).

Ik zou er niet aan meedoen als ik jou was.

Op je werk ben je in de eerste plaats vakman/vrouw, wat je daarnaast bent moet er niet teveel toe doen. Persoonlijk zou ik er enige moeite mee hebben als een paar collega's zich met elkaar in de pauze of na het werk afzonderen om op een matje te gaan liggen, te bidden, kruisen te slaan, whatever.

Sorry hoor, maar dit is toch uitermate positief! Had ik dat maar.

Totdat je bijv. met een van de mensen uit je bidgroepje een zakelijk conflict krijgt. Dan is het opeens niet meer zakelijk, maar gaat ook het persoonlijke er doorheen spelen. "Zie je wel die christenen" en "ben jij nou (ook) christen". Nee, dan kan je beter nuchter blijven en jezelf professioneel opstellen t.o. iedere collega en geen uitzonderingen maken.

wta vreemd is dit.
Laat maar niet zien dat je christen bent, want dat kan tegen je gebruikt worden....

Nee, dat is niet vreemd. Je begrijpt mij ook niet, want ik zeg niet dat niemand mag weten dat ik christen ben.

Iederéén mag weten dat ik christen ben. Alleen tegelijkertijd mogen ze weten dat ik bij mijn dageljkse bezigheden professioneel ben, niet meer en niet minder. En een 'bidgroepje' met een selectief aantal werknemers, past daar wat mij betreft écht niet bij.

Wat bij mij juist ook wel speelt, is het feit dat je je afzondert van je andere collega's.

Dit neemt natuurlijk niet weg dat je wat uit moet dragen binnen je werkkring, maar dat hoort op een natuurlijke manier te gaan, in je gesprekken en je daden.

Maar of dat op zo'n manier van het bedrijfsgebed moet, dat blijft bij mij een vraag.

Dus als je in de pauze (=eigen tijd) bid ben je niet professioneel meer? Een beetje een vreemde redernering. Als we er vanuit dat het gebed voor je werk gezegend word zou je in dat geval juist professioneler kunnen worden in je werk.

Je niet aansluiten bij een bestaande gebedsgroep is óók een signaal. Wat wil je daarmee uitdragen? Van mij hoeft dat bidden niet zo? Het kan ook zonder bidden?