DDD schreef:KDD schreef:Drempels in de prediking:
Alles verlaten om Jezus te volgen
25 En vele scharen gingen met Hem; en Hij Zich omkerende zeide tot hen:
26 Indien iemand tot Mij komt, en niet haat zijn vader en moeder, en vrouw en kinderen, en broeders en zusters, ja, ook zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn.
27 En wie zijn kruis niet draagt en Mij navolgt, die kan Mijn discipel niet zijn.
28 Want wie van u, willende een toren bouwen, zit niet eerst neder en overrekent de kosten, of hij ook heeft hetgeen tot volmaking nodig is?
29 Opdat niet misschien, als hij het fundament gelegd heeft en niet kan voleindigen, allen die het zien, hem beginnen te bespotten,
30 Zeggende: Deze mens heeft begonnen te bouwen, en heeft niet kunnen voleindigen.
31 Of wat koning, gaande naar den krijg om tegen een anderen koning te slaan, zit niet eerst neder en beraadslaagt of hij machtig is met tienduizend te ontmoeten dengene die met twintigduizend tegen hem komt?
32 Anderszins zendt hij gezanten uit terwijl degene nog ver is, en begeert hetgeen tot vrede dient.
33 Alzo dan een iegelijk van u, die niet verlaat alles wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn.
Dit zijn geen drempels zoals in de discussie bedoeld. Dit zijn drempels in het kader van de onwil. Dr. Van den Brink maakt bezwaar tegen drempels in de onmacht.
Hoe komt het dat je daartussen geen verschil maakt? In mijn beleving is dat zo'n evident verschil, dat ik eigenlijk helemaal niet begrijp hoe je dit punt kunt aanvoeren in dit gesprek.
Ik zat te denken wat er in de prediking hoort te wezen. Gisteren avond gelezen. Daarom gepost. Ik heb naar de lezing van Dr. Van den Brink niet geluisterd. Maar ik feliciteer je als je onwil geen onmacht voor je is. Daar ben ik jaloers op. Ik zou willen dat ik mijn onwil kon veranderen.
Er gebeurt wat voor de tekst woorden die ik eerder gepost heeft en ik denk dat allebei de stukken in de prediking hoort te wezen:
Het grote avondmaal
15 En als een van degenen die medeaanzaten, deze dingen hoorde, zeide hij tot Hem: Zalig is hij die brood eet in het Koninkrijk Gods.
16 Maar Hij zeide tot hem: eEen zeker mens bereidde een groot avondmaal, en hij noodde er velen.
17 En hij zond zijn dienstknecht uit ter ure des avondmaals, om den genoden te zeggen: Komt, want alle dingen zijn nu gereed.
18 En zij begonnen allen zich eendrachtelijk te ontschuldigen. De eerste zeide tot hem: Ik heb een akker gekocht, en het is nodig dat ik uitga en hem bezie; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.
19 En een ander zeide: Ik heb vijf juk ossen gekocht, en ik ga heen om die te beproeven; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.
20 En een ander zeide: Ik heb een vrouw getrouwd en daarom kan ik niet komen.
21 En dezelve dienstknecht wedergekomen zijnde, boodschapte deze dingen zijn heer. Toen werd de heer des huizes toornig, en zeide tot zijn dienstknecht: Ga haastelijk uit in de straten en wijken der stad, en breng de armen en verminkten en kreupelen en blinden hier in.
22 En de dienstknecht zeide: Heere, het is geschied gelijk gij bevolen hebt, en nog is er plaats.
23 En de heer zeide tot den dienstknecht: Ga uit in de wegen en heggen; en dwing hen in te komen, opdat mijn huis vol worde;
24 Want ik zeg ulieden, dat niemand van die mannen die genood waren, mijn avondmaal smaken zal.